ΠΡΑΣΣΕΙΝ AN-ΑΛΟΓΑ

Μεταμεσονύχτιο παραλήρημα

2012-02-02T03:18:00.000+02:00

Βράδυ.Αργά.Σχεδόν πρωί.
Καφές και τσιγάρο.
Άγχος. Φοβίες. Αγωνία για το αύριο.
Για την καθημερινότητα.
Για την ίδια μας την ύπαρξη και υπόσταση που κοντεύουμε να χάσουμε.

Βράδυ.Αργά.Σχεδόν πρωί.
Η ώρα που η τηλεόραση έχει μόνο τελεμάρκετινγκ.
Το ραδιόφωνο μόνο πλέιλιστς.
Το ίντερνετ μόνο μπαγιάτικες ενημερώσεις.

Βράδυ.Αργά.Σχεδόν πρωί.
Η ώρα που όλα όσα συνηθίσαμε να γεμίζουν το μυαλό μας για να μη σκέφτεται μας εγκαταλείπουν.
(Ο φόβος της πραγματικής ή φανταστικής εγκατάλειψης.)

Βράδυ.Αργά.Σχεδόν πρωί.
Η ώρα που αρχίζεις να σκέφτεσαι. Να συνειδητοποιείς.
Η ώρα που θες να σταματήσεις να σκέφτεσαι γιατί δεν αντέχεις.
Η ώρα που θ'αποκοιμηθείς.
Για να ξυπνήσεις το πρωί φρέσκος και να "κοιμηθείς" ξανά με την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, το ίντερνετ, όλα όσα συνηθίσαμε να γεμίζουν το μυαλό μας για να μη σκέφτεται. Και με βιβλία ενίοτε.
Έχεις κι ένα επίπεδο,μην το ξεχνάμε. Αλλά ο ύπνος είναι ύπνος.

Του δικαίου;

Μια πρώτη ανάγνωση στο "Τρίτο Στεφάνι" του Κ.Ταχτσή

2012-01-23T01:43:00.002+02:00

Ιδιόχειρο σχόλιο του συγγραφέα για την Εκάβη
από «Το τρίτο στεφάνι»

Ο Ταχτσής για μένα είναι νατουραλιστής, δεν ξέρω αν η επίσημη κριτική τον κατατάσσει εκεί, αλλά εγώ μόνο με νατουραλιστές όπως ο Καραγάτσης θα μπορούσα να τον συγκρίνω. Βέβαια, λογοτεχνικά αλλιώς έχει αποτιμηθεί ο ένας κι αλλιώς ο άλλος , ακόμα και λόγω ποσότητας είναι πιο φυσικό να έχει εκτιμηθεί περισσότερο ο δεύτερος. Κι όταν λέω εκτιμηθεί εννοώ όπως ένα έργο τέχνης που αποτιμάται η αξία του ,όχι ως δημιουργός που χαίρει της εκτίμησης των κριτικών.

Για να πάρω όμως τα πράγματα με τη σειρά. Το «Τρίτο Στεφάνι» είναι ένα μυθιστόρημα ζωντανό, γεμάτο δράση, απαλλαγμένο από κουραστικές περιγραφές και αναλύσεις. Το κύριο χαρακτηριστικό του είναι ο λόγος, μεστός, ακέραιος λόγος που ρέει απρόσκοπτα, χωρίς να σκοντάφτει σε βερμπαλισμούς και ρητορείες κι ας είναι η ρητορική των ηρώων του αυτή που τους κάνει τόσο δραματικά συμπαθητικούς, τόσο απενοχοποιημένα αθώους.

Αυτό που με απασχόλησε περισσότερο διαβάζοντας το βιβλίο ήταν ο ρόλος της Μαρίας, της κόρης της Νίνας, που αφειδώς στολίζεται μ’ ένα σωρό απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς από τη μάνα της. Τι ρόλο παίζει στην πλοκή η Μαρία; Κανένα, κατά τη γνώμη μου. Καμία από τις πράξεις της δεν προωθεί τη δράση, καμιά κουβέντα της δε σπρώχνει την πλοκή. Γιατί υπάρχει όμως; Πώς γίνεται ένας χαρακτήρας, που μόλις αποτίμησα ως ασήμαντο, να είναι πανταχού παρών; Κι αν το πώς είναι προφανές, το γιατί παραμένει ανεξιχνίαστο ή καλύτερα επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Η δική μου είναι ότι η Μαρία είναι εκεί για να μπορεί η Νίνα, η μητέρα της, να δικαιολογεί και να προασπίζεται τις επιλογές της. Μπορεί να μην προωθεί η ίδια τη δράση, να μη συμβάλλει εκούσια στην πλοκή, όπως έγραφα και προηγουμένως, αλλά από τη μητέρα της φέρεται ως ο ηθικός αυτουργός που ευθύνεται για όλες τις αποφάσεις που έλαβε ή πρόκειται να λάβει. Πριν τη γέννηση της Μαρίας, η Νίνα αποδίδει τα σφάλματά της στη νιότη και στην απειρία (βλ. την ιστορία με τον Αργύρη), στο τυχαίο λάθος που δικαιούται κάθε άνθρωπος να κάνει στη ζωή του (βλ. το γάμο της με το Φώτη). Η «τιμωρία» της όμως γι’ αυτό το λάθος ήταν τελικά η λύτρωσή της. Η κόρη της είναι το εξιλαστήριο θύμα στο οποίο φορτώνει ουσιαστικά όλες τις μετέπειτα επιλογές της (βλ. το γάμο με τον Αντώνη και αργότερα με το Θόδωρο). Κι αυτό γιατί στην μικροαστική αντίληψη της Νίνας τα τρία στεφάνια είναι λάθος, λάθος όχι τόσο κοινωνικό αφού ακόμα κι η Εκκλησία τα επιτρέπει αλλά λάθος ηθικό, λάθος προσωπικό. Η Νίνα επιθυμούσε να παντρευτεί τον πρώτο της έρωτα και να ζήσει ευτυχισμένη μαζί του. Αυτό ήταν για κείνην , ηθικά και προσωπικά, το σωστό. Μετά το χωρισμό τους δεν ερωτεύτηκε, παντρεύτηκε απλώς τρεις φορές. Κι αν η πρώτη φορά από ηθικής απόψεως ήταν σωστή (ως πρώτος γάμος μ’ έναν άνθρωπο που ναι μεν δεν ενέκρινε η οικογένειά της αλλά κοινωνικά ήταν αποδεκτός) η «ανηθικότητα» που από την πρώτη νύχτα του γάμου επέδειξε ο σύζυγος κάνει κι αυτόν τον πρώτο γάμο της Νίνας να φαντάζει στα μάτια της ανήθικος. Κι εδώ έρχεται η Μαρία. Η γέννησή της αποκαθιστά την ηθική του πρώτου γάμου και στη συνέχεια και των επόμενων γάμων που επακολούθησαν. Το δεύτερο άντρα της, τον Αντώνη, η Νίνα τον παίρνει από συμφέρον, για οικονομικούς καθαρά λόγους. Η ύπαρξη της Μαρίας ωστόσο, ως παιδιού που έπρεπε η μητέρα να φροντίσει, κάνει αυτόν το γάμο να φαίνεται περισσότερο ηθικός απ’ ότι στην πραγματικότητα είναι. Και τέλος ο γάμος με το Θόδωρο. Αυτή τη φορά ο «ανήθικος», αυτός που θα βολευτεί οικονομικά μ’ αυτόν το γάμο είναι ο Θόδωρος. Η «ανηθικότητά» του παρακάμπτεται όμως με την πεποίθηση της Νίνας ότι η κόρη της δε θα τη «γηροκομήσει» όπως θα έπρεπε, οπότε πρέπει να βρει άλλη εναλλακτική. Έτσι απενοχοποιείται για άλλη μια φορά η μητέρα χρησιμοποιώντας ως ηθικό έρεισμα την κόρη. Η Μαρία, λοιπόν, χωρίς να προωθεί ως χαρακτήρας τη δράση αποτελεί ένα δομικό στοιχείο του μυθιστορήματος, ένα συνεκτικό κρίκο από το ένα στεφάνι στο άλλο.

Τι ρόλο παίζει σ’ όλα αυτά η κυρά-Εκάβη; Η Εκάβη γνωρίζει τη Νίνα στη διάρκεια του δεύτερου γάμου της και, όταν τελείται ο τρίτος, έχει ήδη αποβιώσει. Είναι κι αυτή, όπως και η Μαρία, ένας συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο δεύτερο και το τρίτο στεφάνι, όμως ο ρόλος της δεν περιορίζεται εκεί. Η κυρά-Εκάβη, χωρίς να επηρεάζει ιδιαίτερα τη ζωή της Νίνας, κινεί τα νήματα της δικής της ιστορίας, της ιστορίας της οικογένειας Λόγγου. Σ’ αυτή την ιστορία είναι και πρωταγωνίστρια και σκηνοθέτιδα. Ο ρόλος της όμως ως νευρωτικής μητέρας ή απατημένης συζύγου δε θα μας απασχολήσει περισσότερο εδώ. Ο σκοπός μου είναι να βρω τι κινεί τον κύριο άξονα του μυθιστορήματος κι αυτός είναι η Νϊνα. Η κυρα-Εκάβη δεν αναμιγνύεται ιδιαίτερα στη ζωή της Νίνας, όπως έγραψα και πριν. Το μόνο σημείο στο οποίο κινεί τα νήματα του κεντρικού άξονα είναι όταν κάνει εμμέσως νύξεις στη Νίνα για το Θόδωρο, γεγονός που αρχίζει να βάζει την κεντρική ηρωίδα σε σκέψεις. Μικρή επομένως η συμμετοχή της κυρα-Εκάβης στην πλοκή της κύριας ιστορίας. Μεγαλύτερη ωστόσο είναι η συμμετοχή της ως δεύτερης, αλλά όχι δευτερεύουσας, σανίδας σωτηρίας για τη Νίνα. Έχοντας ως εξιλαστήριο θύμα για τις επιλογές της την κόρη της, η Νίνα δεν είναι ικανοποιημένη. Αυτή τη φορά χρειάζεται κάτι για να εξιλεωθεί και απέναντι σ’ αυτήν. Γιατί αν ως γυναίκα-σύζυγος υπήρξε ηθική με τον τρόπο που αναπτύξαμε πιο πάνω, ως γυναίκα-μητέρα παραμένει ανήθικη. Τόσο γιατί ξέρει ότι φέρεται άσχημα στην κόρη της αλλά κυρίως γιατί η κόρη της δεν είναι καρπός ενός ευτυχισμένου γάμου. Σ’ αυτό το σημείο έρχεται η κυρα-Εκάβη. Τα δικά της παιδιά ήταν καρποί ενός γάμου που υπήρξε ευτυχισμένος κι αυτός ακριβώς ο αόριστος είναι που δίνει στη Νίνα το άλλοθι που χρειάζεται. Σε συνδυασμό με τη συμπεριφορά της κυρα-Εκάβης απέναντι στις κόρες της, την οποία ψέγει πολλές φορές, η Νίνα ανασυνθέτει την ισορροπία που λείπει απ’ τη δική της συμπεριφορά. Συγκρινόμενη με της Εκάβης η δική της συμπεριφορά της φαίνεται όχι απλά καλή αλλά και επιεικής.

Κι έτσι προκύπτει ένας χαρακτήρας βαθιά συντηρητικός με τις μικροαστικές ανησυχίες μιας ξεπεσμένης αριστοκρατίας στην πλάτη του, που οι συνθήκες της ζωής τον αναγκάζουν να γίνει ή να μοιάζει πιο ανοιχτόμυαλος και προοδευτικός από τους γύρω του. Έτσι δικαιολογείται το τρίτο ή και το τέταρτο ακόμη στεφάνι.

Αφηγηματικά τώρα, τα παιχνίδια του συγγραφέα θέλουν μεγαλύτερη ανάλυση και προσοχή, την οποία σε μια απλή ανάγνωση δεν έδωσα. Τα βασικά που μπορώ να πω είναι ότι πρόκειται για μια αφήγηση που αρχίζει όχι in medias res αλλά από το τέλος της ιστορίας που πρόκειται να ξετυλιχτεί. Οι μετέπειτα ανάδρομες αφηγήσεις της Νίνας ακολουθούν κατά κανόνα γραμμική σειρά με εμβόλιμες προοικονομίες και προϊδεασμούς. Οι εγκιβωτισμένες αφηγήσεις της Εκάβης, είτε δια στόματος της ίδιας είτε δια στόματος Νίνας, είναι αυτό ακριβώς που λέει η λέξη, εγκιβωτισμένες στην κύρια ιστορία. Έχουμε δηλαδή μια ιστορία μπολιασμένη με μια δεύτερη που ανθίζει σταδιακά για να διανθίσει την πρώτη.

Ο Κώστας Ταχτσής (στο μέσον) στρατιώτης το 1947

Θα μπορούσε βέβαια να ισχυριστεί κανείς ότι ο κύριος άξονας της ιστορίας δεν είναι η Νίνα όπως υποστήριξα εγώ, αλλά η Εκάβη, κι ότι η ιστορία της Νίνας δίνει απλά το πλαίσιο για ν’ αναπτυχθεί η δική της ιστορία. Ότι η γνωριμία τους και το τρίτο στεφάνι της Νίνας είναι ένα τέχνασμα του συγγραφέα για να διηγηθεί την ιστορία που πραγματικά θέλει να πει, την ιστορία που και πιο νατουραλιστική είναι (αν επιτρέπεται ο συγκριτικός βαθμός) και πιο ολοκληρωμένη (μιας και αφορά σχεδόν ολόκληρη τη ζωή της Εκάβης και της οικογένειάς της).

Κι ακόμη θα μπορούσε να βρεθεί ένας τρίτος που στηριζόμενος στις αναφορές της ίδιας της Νίνας (σχετικά με το ρόλο που έπαιξε η Εκάβη στη ζωή της : την δίδαξε πράγματα για τη ζωή ,όπως μόνο ο πατέρας της είχε κάνει) να υποστηρίξει ότι πρόκειται για δύο βασικούς άξονες που περιπλέκονται και κανένας δεν είναι υποδεέστερος του άλλου. Ότι βρισκόμαστε μπροστά σε δυο τεμνόμενες ευθείες που ακριβώς η διασταύρωσή τους αυτή μας επιτρέπει να αντιληφθούμε την εξέλιξη της μικροαστικής τάξης, των κοινωνικών δομών ,της ίδιας της ηθικής.

Τίποτα από αυτά δε θα ήταν λάθος κατά τη γνώμη μου. Η διαφορετική κάθε φορά οπτική αποκαλύπτει πτυχές της ιστορίας που αλλιώς θα έμεναν αφανέρωτες ή υποβόσκουσες και υποτιμημένες. Κι όσο για τη «σύγκριση» που έκανα στην αρχή του Ταχτσή με τον Καραγάτση θέλω να πω πως ενώ ο δεύτερος αφήνει να φανεί πόσο πεσμένοι (ηθικά ή κοινωνικά) είναι οι ήρωές του, καταδεικνύοντάς άθελά του και υπόγεια πολλές φορές το ύψος των περιστάσεων στο οποίο θα έπρεπε να σταθούν, ο Ταχτσής τους δείχνει πεσμένους δε, χωρίς να αφήνει υπόνοιες για το ύψος τους όμως. Ο αναγνώστης έρχεται τόσο κοντά με τον ήρωα που αδυνατεί να συλλάβει αν εκείνος βρίσκεται σε καλύτερη ή χειρότερη μοίρα. Τόσο κοντά που του είναι δύσκολο να διακρίνει αν είναι πεσμένοι ή ορθώνουν το ανάστημά τους στις αντιξοότητες της ζωής.

Κι αυτό είναι σχεδόν πάντα το πλεονέκτημα της πρωτοπρόσωπης αφήγησης.

Ταχτσής-Βλαχοπούλου συζητούν για το ραδιοφωνικό Τρίτο Στεφάνι

Συμπληρωματικά: Εκτός από τη γνωστή σε όλους ομώνυμη τηλεοπτική σειρά και την θεατρική παράσταση που παίζεται φέτος υπήρξε και ραδιοφωνική μεταφορά του μυθιστορήματος.

Χιόνια Πολλά

2012-01-15T20:16:00.000+02:00

Στις 4 το απόγευμα είχε ξαστεριά και λιακάδα, μέχρι τις 5 είχε ήδη αρχίσει να πέφτει πυκνό χιόνι. Στις 7 η πόλη θύμιζε χιονισμένη καρτ ποστάλ. Ο κόσμος δεν πτοήθηκε, πολλοί ήταν έξω για καφέ, όπως και 'γω άλλωστε. Φαντάζομαι ότι οι άνθρωποι εδώ είναι συνηθισμένοι στα ακραία καιρικά φαινόμενα.

Η τριπλή αυτή λάμπα μου άρεσε πάρα πολύ καθώς φώτιζε τις νιφάδες του χιονιού, απαθανατίζοντάς τες λίγες στιγμές πριν γίνουν νερό στο δάπεδο.

Τα ψηλά κυπαρίσσια ντυμένα στα λευκά και τα φώτα της πόλης θαμπά από την πυκνή χιονόπτωση.

Η θέα από το μπαλκόνι , αφού επέστρεψα από τον καφέ.

Κι ένας γεράκος που συνεχίζει τον περίπατό του στη χιονισμένη νύχτα.

Άσπρα κλαδιά, εμποδίζουν υπέροχα την υπόλοιπη θέα.

Ρίξε στο γυαλί φαρμάκι

2011-11-28T13:14:00.000+02:00

Θα σας εξομολογηθώ κάτι που το γνωρίζουν ελάχιστοι άνθρωποι και που ακόμα κι όταν το μάθετε(αν με γνωρίζετε προσωπικά) δε θα το πιστεύετε,οπότε θα είναι σα να μη σας το έχω πει.Λίγους μήνες πριν ξεκινήσω το σχολείο(το δημοτικό) η μαμά μου μου μάθαινε τα γραμματάκια. Στο δωμάτιό μου βρισκόταν η τεράστια βιβλιοθήκη του μπαμπά με πάρα πολλά βιβλία.Όταν συνειδητοποίησα ότι τα βιβλία είναι γεμάτα γραμματάκια και ότι σε λίγο καιρό θα πήγαινα σχολείο και θα έπρεπε να μάθω να διαβάζω όλα τα γραμματάκια που υπήρχαν σε όλα τα βιβλία, κλείστηκα στο υπνοδωμάτιο της μαμάς μου,κάθισα ανακούρκουδα στο κρεβάτι ,τραβούσα τα μαλλιά μου και ούρλιαζα σπαραχτικά "Δε θα διαβάζωωωωωω.....εγώ δε θα διαβάζωωωωωωω....." για καμιά ώρα.

Όσοι με ξέρετε,θα διαπιστώσετε ότι δεν κράτησα αυτή την υπόσχεση,διάβαζα μανιωδώς από μικρή και φυσικά όχι μόνο για το σχολείο.Ακόμα και η βιβλιοθήκη με τα βιβλία του μπαμπά(που τα περισσότερα βιβλία της έχουν σχέση με τη δουλειά του) πέρασε μπροστά από τα μάτια μου, ουκ ολίγες φορές. (Εννοώ ότι διάβασα πολλά βιβλία της πολλές φορές αλλά θέλω να το παίξω και συγγραφέας η φιλόλογος και μάλλον δεν καταλάβατε τίποτα από την προηγούμενη πρόταση.)

Τέλος πάντων,μέχρι το καλοκαίρι που μας πέρασε διάβαζα μια χαρά,άνετα κι ωραία παρά το πρόβλημα όρασης που έχω. Ποτέ,ποτέ,ποτέ μέχρι τώρα δεν είχα την παραμικρή δυσκολία στο να διαβάσω(άσχετα που διαβάζοντας έκανα σαν αυτιστικό γιατί κουνούσα συνεχώς το κεφάλι,αυτό δεν ήταν πρόβλημα για μένα).

Το καλοκαίρι όμως,ξαφνικά,από το πουθενά ,άρχισα να δυσκολεύομαι. Θορυβημένη αποφάσισα να κλείσω ραντεβού με το γιατρό μου στον οποίο είχα καιρό να πάω γιατί ενδιαμέσως είχα μετακομίσει οπότε είχα απευθυνθεί σε άλλους γιατρούς.Να σημειωθεί εδώ ότι από αυτούς είχα αποκομίσει τις χειρότερες των εντυπώσεων.Κλείνω ραντεβού, πάω την καθορισμένη μέρα και ώρα. Με εξετάζει ένας γιατρός του λέω το πρόβλημά μου (ότι δλδ δε βλέπω να διαβάσω με αυτά τα γυαλιά που είχα) μου γράφει άλλα,πληρώνω 100 ευρώ και φεύγω.Πάω στον οπτικό,παραγγέλνω τα γυαλιά,πάω μετά από λίγες μέρες τα παίρνω,πληρώνω 150 ευρώ,φεύγω κι από κει.Πάω σπίτι μου περιχαρής ότι θα δω το φως το αληθινό,φοράω τα νέα μου γυαλιά και δε βλέπω μπροστά μου ούτε ένα τόσο δα γραμματάκι.Πιο καλά διάβαζα με γυμνό μάτι παρά με κείνο το γυαλί.Περιμένω δυο τρεις μέρες μήπως συνηθίσω τίποτα.Αρχίζω την κλάψα,παίρνω τηλ και το γιατρό να ξανακλείσω ραντεβού.Πάω,με εξετάζει άλλη γιατρός,δοκιμάζει ,ξαναδοκιμάζει φακούς μου λέει το γυαλί που σου δώσαμε είναι αυτό που πρέπει.Αφού σε ρωτάω και μου λες ότι βλέπεις καλύτερα με αυτόν το φακό.Δε με νοιάζει τις λέω,στο χαρτί που μου δίνεις εσύ βλέπω καλύτερα με αυτό το φακό αλλά σ'ένα βιβλίο δε βλέπω τίποτα.Πιάνω κι ένα βιβλίο από κει δίπλα,φοράω τα γυαλιά ,πράγματι δεν έβλεπα τίποτα.Καλή μου γυναίκα ,λέω στη γιατρό,εγώ τόσες μέρες μέχρι να 'ρθω διάβαζα με κάτι παμπάλαια γυαλιά που μου χατε δώσει πριν 4 χρόνια.Α,ωραία μου λέει,αφού βλέπεις με αυτά θα σου ξαναγράψουμε αυτά(χωρίς δοκιμές αυτή τη φορά). Πληρώνω 50 ευρώ,φεύγω.

Φοράω ακόμα τα παλιά γυαλιά όταν θέλω να διαβάσω αλλά δυσκολεύομαι πολύ γιατί είναι γρατσουνισμένα και συνεπώς θολά.Δε θέλω να πάω να φτιάξω καινούρια γυαλιά γιατί δε μου περισσεύουν τα ποιος-ξέρει-πόσα ευρώ που θα κάνουν.Όχι γιατί τσιγκουνεύομαι αλλά γιατί δεν είμαι σίγουρη ότι θα βλέπω ούτε με αυτά.

Κι έτσι σε λίγο θα πάω να κλειστώ στο υπνοδωμάτιό μου ουρλιάζοντας σπαραχτικά "Θέλω να διαβάσω αλλά δεν μπορώώώώ....."για καμιά ώρα.

Και η ζωή συνεχίζεται.

Χωρίς τίτλο

2011-11-24T10:21:00.000+02:00

Πηγή εικόνας εδώ

"Τα 45 πράγματα που μου έμαθε η ζωή"

2011-11-11T10:48:00.002+02:00

Ακολουθεί αναδημοσίευση από την Ιδιοσυχνότητα (την ύπαρξη του παρόντος άρθρου την πληροφορήθηκα από την Coula)

Συγγραφέας του παρακάτω κειμένου είναι μια ηλικιωμένη σήμερα γυναίκα, πρώην δημοσιογράφος από το Κλίβελαντ του Οχάιο.

Η Ρεγγίνα Μπρετ έγραψε με αφορμή τα γενέθλιά της: «Για να γιορτάσω τα γενέθλιά μου, έγραψα κάποτε στη στήλη μου στην εφημερίδα, τα 45 πράγματα που μου έμαθε η ζωή. Ήταν το πιο πετυχημένο άρθρο που έγραψα ποτέ». Ας τα δούμε αναλυτικά...

1. Η ζωή δεν είναι δίκαιη, αλλά ακόμα κι έτσι είναι ωραία.
2. Όταν αμφιβάλλεις για κάτι, απλά κάνε το επόμενο μικρότερο βήμα.
3. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να χάνεις χρόνο μισώντας τον οποιονδήποτε.
4. Αν αρρωστήσεις, δε θα σε κοιτάξει η δουλειά σου. Θα σε κοιτάξουν οι φίλοι και η οικογένειά σου. Μη χάνεσαι.
5. Πλήρωνε τις πιστωτικές σου κάθε μήνα.
6. Δε χρειάζεται να κερδίζεις σε κάθε διαφωνία. Συμφώνησε με το να διαφωνείς.
7. Κλάψε παρέα με κάποιον. Είναι πιο εύκολο να συνέλθεις απ' το να κλαις μόνος.
8. Δεν πειράζει να θυμώνεις.
9. Βάζε στην άκρη για τη σύνταξή σου από τον πρώτο σου μισθό.
10. Απέναντι στη σοκολάτα κάθε αντίσταση είναι μάταιη.
11. Συμφιλιώσου με το παρελθόν σου για να μην καταστρέφει το παρόν σου.
12. Δεν πειράζει αν σε δουν τα παιδιά σου να κλαις. Άφησέ τα να το κάνουν.
13. Μην συγκρίνεις τη ζωή σου με των άλλων. Δεν έχεις ιδέα τι νόημα μπορεί να έχει το δικό τους το ταξίδι.
14. Αν μια σχέση πρέπει να κρατιέται μυστική, τότε δεν πρέπει να την κρατάς εσύ.
15. Τα πάντα μπορεί να αλλάξουν μ' ένα ανοιγοκλείσιμο των ματιών. Αλλά μην ανησυχείς. Ο Θεός δεν τρεμοπαίζει τα βλέφαρά του.
16. Πάρε μια βαθιά ανάσα. Ηρεμεί το μυαλό.
17. Ξεφορτώσου ό,τι δεν είναι χρήσιμο, όμορφο ή γεμάτο χαρά.
18. Ό,τι δε σε σκοτώνει πράγματι σε κάνει δυνατότερο.
19. Ποτέ δεν είναι αργά για να έχεις μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία. Αλλά τη δεύτερη φορά εξαρτάται από σένα.
20. Όταν είναι να κυνηγήσεις αυτά που αγαπάς στη ζωή, μη δεχτείς ποτέ το όχι.
21. Άναψε τα κεριά, στρώσε τα καλά σεντόνια, φόρεσε τα ακριβά εσώρουχα. Μην τα φυλάς για ειδικές περιπτώσεις. Κάθε μέρα είναι ειδική περίπτωση.
22. Προετοιμάσου για όλα. Και μετά ακολούθησε το ρεύμα.
23. Γίνε εκκεντρικός τώρα. Μην περιμένεις να πάρεις σύνταξη για να φορέσεις μοβ χρώμα!
24. To πιο σημαντικό σεξουαλικό όργανο είναι το μυαλό.
25. Σε κάθε αποκαλούμενη «καταστροφή» σκέψου: «Σε 5 χρόνια, αυτό θα έχει καμία σημασία;».
26. Πάντα να επιλέγεις τη ζωή.
27. Συγχώρησε σε όλους τα πάντα.
28. Το τι πιστεύουν οι άλλοι για σένα, δεν είναι δική σου δουλειά.
29. Ο χρόνος θεραπεύει σχεδόν τα πάντα. Δώσε χρόνο στο χρόνο.
30. Όσο καλή ή κακή κι αν είναι μια κατάσταση, θα αλλάξει.
31. Μην παίρνεις τον εαυτό σου τόσο στα σοβαρά. Κανείς άλλος δεν το κάνει.
32. Πίστευε στα θαύματα.
33. Ο Θεός σ' αγαπάει επειδή είσαι αυτός που είσαι, όχι για κάτι που έκανες ή δεν έκανες.
34. Μην παρακολουθείς τη ζωή. Βγες μπροστά και εκμεταλλεύσου την πλήρως τώρα.
35. Το να γερνάς είναι καλύτερο από την εναλλακτική λύση: να πεθαίνεις νέος.
36. Τα παιδιά σου θα ζήσουν μόνο μία παιδική ζωή.
37. Το μόνο που έχει σημασία τελικά είναι ό,τι αγάπησες.
38. Βγες έξω κάθε μέρα. Τα θαύματα παραμονεύουν παντού.
39. Αν όλοι ρίχναμε τα προβλήματά μας σε ένα σωρό δίπλα- δίπλα, θα αρπάζαμε τα δικά μας πίσω.
40. Η ζήλια είναι χάσιμο χρόνου. Έχεις ήδη όλα όσα χρειάζεσαι.
41. Τα καλύτερα έπονται.
42. Ό,τι διάθεση και να έχεις, σήκω, ντύσου και πήγαινε εκεί που έχεις να πας.
43. Να ενδίδεις. 44. Η ζωή δεν είναι τυλιγμένη με κορδέλα, δεν παύει όμως να είναι δώρο.
45. Κανείς δεν είναι υπεύθυνος για την ευτυχία σου παρά μόνο εσύ

Το σχόλιό μου: Συμφωνώ απόλυτα αλλά δεν κάνω τίποτα από αυτά τα 45 (τουλάχιστον έχω αυτογνωσία). Ο λόγος που τα αναδημοσιεύω , εκτός του ότι δεν έχω κάτι δικό μου να σας πω, είναι για να τα διαβάζω συχνά μήπως και τα εμπεδώσω κι αρχίσω να εφαρμόζω κάποια από αυτά...κάποια στιγμή...(τι αυτογνωσία είναι αυτή σήμερα;)

Γενιά των 592 λέξεων

2011-11-08T00:01:00.000+02:00

Του Βαγγέλη Ευαγγελίου

Πολλά χρόνια τώρα, από τότε που ανακάλυψα το internet, άρχισα να καταλαβαίνω από το τι αποτελείται ο κόσμος, σε μεγάλο ποσοστό! Χλιαρά πλάσματα, με καθόλου σκέψη, δυσκολία στην έκφραση, φόβο στην ζωή, αγένεια στην καθημερινότητα, μίσος στον πλανήτη που τα φιλοξενεί, άγρια βλέμματα στην αλήθεια, δολοφονίες επιθυμιών, παρέα με σαχλοτράγουδα, διασκεδάζοντας τον θάνατο του πρωινού τους και φυσικά εκτός των άλλων, φτύσιμο κατάμουτρα στο παρελθόν, παρόν και μέλλον τους.. Το να γράφεις Greeklish και όχι την μητρική σου γλώσσα (Ελληνικά) είναι σα να μην καμαρώνεις 2 σπουδαίους γονείς. Τους γονείς σου! Tα πιτσιρίκια (κάθε ηλικίας) στο διαδίκτυο, που δεν σέβονται την γλώσσα που μαθαίνουν στο Γυμνάσιο, κάποια στιγμή η ίδια η γλώσσα, θα τα εκδικηθεί εν ψυχρώ! Για την ώρα εκδικείται τους γονείς τους, αλλά δεν το έχουν καταλάβει, ότι είναι συνένοχα σε ό,τι συμβαίνει σε αυτούς.. Καταθέτω λίγα λόγια του καθηγητή της Γλωσσολογίας, Γεώργιου Μπαμπινιώτη: «Τα greeklish είναι ο καλύτερος δρόμος αποξένωσης από την εικόνα της λέξης. Δεν είναι απλό εργαλείο η γλώσσα. Είναι ο πολιτισμός μας, είναι η ιστορία μας, είναι η σκέψη μας, είναι η νοοτροπία μας, είναι η ταυτότητά μας. Πάνω απ' όλα η γλώσσα είναι αξία. Οι νέοι θα πληρώσουν ακριβά τα greeklish». Αυτά τα λέω κι εγώ ως "μαύρο πρόβατο" πολλά χρόνια πριν, όταν ανακάλυψα το internet και άρχισα να βλέπω τι συμβαίνει σιγά σιγά.. Φτάσαμε στην γενιά των 592 λέξεων. Τόσες το πολύ, έχουν στο λεξικό τους ταμείο οι νέοι.. Καθημερινά βλέπω εξωφρενικά πράγματα στο Facebook. Να "ανεβάζουν" 8 το πρωί, videoclips με τραγούδια από παρακμιακά καλλιτεχνάκια και να νιώθουν τέτοια χαρά, με το κάθε τραγούδι των 2 στίχων και των 222 επαναλήψεων στο ρεφραίν, λες και πήραν Νόμπελ Λογοτεχνίας. Το δικαίωμα, να μας δείχνουν την ανατροφή και την παιδεία τους κάποιοι, το έχουν.. Αναρωτιέμαι όμως, ποιος τους είπε ότι έχουν το δικαίωμα να ξεφτυλίζουν, παραχαράζουν και κατακερματίζουν μία γλώσσα. Κάθε λέξη είναι η αφήγηση μιας περιπέτειας. Είναι σαν μια φωτογραφία που είσαι αγκαλιά με τους αγαπημένους παππούδες σου, όταν ήταν εν ζωή! Αναρωτιέμαι αν κάποιος κάψει αυτή την φωτογραφία μπροστά σου, δεν θα νιώσεις πόνο; Έτσι νιώθω εγώ καθημερινά, που βλέπω όχι μόνο να κάνουν οι νέοι παρέα με αυτή την γλωσσική ιεροσυλία που λέγεται Greeklish, αλλά το ότι τα παιδάκια αυτά, έχουν "χαμηλή ευθύνη" και δεν διαφέρουν σχεδόν καθόλου με τα αυτιστικά παιδιά που λατρεύω! Το κακό δεν είναι να είσαι ένα παιδί με αναπηρία! Το κακό είναι να είσαι αναπηρία, με ένα παιδί (Τον εαυτό σου) που δεν μπορεί να κάνει τίποτα! Εν τω μεταξύ όταν μιλάς για την σημασία της γλώσσας, σε αυτά τα "πιτσιρίκια", σε βρίζουν με τον χειρότερο τρόπο, αλλά μέχρι κι αυτό το κάνουν χάλια! Gamise ta. Τα ρωτάς γιατί γράφουν Greeklish και σου απαντάνε γεμάτα εξυπνάδα, νομίζοντας ότι θα πάρουν και χειροκρότημα, σαν να έχουν βρει το κρυφό θησαυρό του Αλή Μπαμπά, "γράφω πιο γρήγορα έτσι". Βρε ηλίθιο πλάσμα, από πότε είναι πιο γρήγορο να γράψεις 5 γράμματα αντί 4; Διότι άλλο "ΨΥΧΗ" και άλλο "PSIXI". Άσε που νομίζεις ότι σου έγραψε ψύξη και τους λες και περαστικά! Σε ρωτάει γιατί, καταλαβαίνεις τι παίχθηκε, αλλά τα περαστικά ταιριάζουν και έτσι δεν τα παίρνεις πίσω! "Βολεύουν πολύ, γιατί δε χρειάζεται να γράφεις ολόκληρες τις λέξεις" λένε! Αφού δεν χρειάζεται να κάνουμε κάτι ολόκληρο, τα άτομα τα οποία τους λείπει κάποιο άκρο, πόδι ή χέρι, γιατί τα κοιτάζεις περίεργα στο δρόμο και μου ζητάς να μην κοιτάζω εγώ περίεργα, την ακρωτηριασμένη σου γλώσσα; Απάντα ρε αν έχεις τα kotsia! Βαρέθηκα να βλέπω ανθρώπους σε κηδείες, να θρηνούν, να κλαίνε και να οδύρονται! Ποιος έκλαψε για μία λέξη που πέθανε; Ποιος έκανε έστω μία κηδεία για μία λέξη; Αν εσάς η πατρίδα σας, είναι οι "καθημερινές κηδείες" που κάνετε, εμένα πατρίδα μου, είναι η γλώσσα μου! Ζω μέσα από αυτή. Την κατοικώ. Είμαι μόνιμος κάτοικός της. Πατρίδα τσέπης. Την παίρνω μαζί μου όπου κι αν είμαι και τώρα είμαι εδώ απεναντί σου, γενιά των 592 λέξεων, να σου χαρίσω τις δικές μου εκατοντάδες.. Πάμε βόλτα σε μία άλλη πατρίδα τώρα. Αγγλία. Ένας Εγγλέζος, δεν θα έγραφε ποτέ "dor" αντί door, ούτε "lav" αντί "love". Αυτό σκέψου τι μπορεί να σημαίνει. Και το καλύτερο στο έχω για το τέλος. Σήμερα έκανα μία βόλτα σε σχόλια, status και αρκετά άλλα, των διαδικτυακών μου φίλων στο Facebook και γέλασα με την ψυχή μου εκτός του θυμού που συνυπάρχω καθημερινά μαζί του! Ας απολαύσουμε παρέα! Την λέξη τίποτα, την κάνανε πραγματικά tpt. Την λέξη κύματα, την έκαναν kummata. Δηλαδή εκτός από το χάλια της υπόθεσης, της έβαλε το ανορθόγραφο πλάσμα και ένα μ παραπάνω έτσι για να έχουμε την έναρξη, αν χρειαστεί να γράψουμε malakas. Εδώ βλέπουμε την λέξη χαμένος, xamenos η οποία προφέρεται ξαμένος, που βγαίνει από το ξαναμένος, που είναι αυτός που έχει χαθεί από φωτιά! Τώρα βλέπουμε την λέξη φωνάξεις, fwna3eis η οποία έχει θέμα! Καταρχήν το ξ, έγινε 3. Που σημαίνει ξέχνα την πολύ γνωστή έκφραση, "πήραμε τα 3" Τώρα θα λες, "πήραμε τα ξ" Και θα εννοείς ταυτόχρονα πήραμε ταξί! Οπότε θα έχεις και το μεταφορικό σου μέσο, ανά πάσα στιγμή! Τώρα θα δούμε μία ολόκληρη πρόταση, που η χρήστρια του Facebook, δημιούργησε μετά από επίπονη μελέτη! "Prin krineis tous allous na krineis tn eafto s". Κάνω μετάφραση, για όσους δεν γνωρίζουν την ξένη γλώσσα! "Πριν κρίνεις τους άλλους, να κρίνεις τον εαυτό σου". Και φυσικά καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για ένα κορίτσι, το οποίο έχει ντοκτορά στην αυτοκριτική! Εδώ βλέπουμε την λέξη Θεός, 8eos η οποία βγαίνει από το Δωδεκάθεο, απλά βλέπεις το 8 επειδή οι άλλοι 4, την έκαναν για μπιλιάρδο! Και τέλος, βλέπουμε την λέξη λάθος, la8os εντελώς λάθος. Ούτε Greeklish δεν είναι άξιοι κάποιοι να γράψουν. το 8 βέβαια εδώ, δεν έχει μπει τυχαία μια που ξαπλωμένο είναι το άπειρο! Και όπως έχει πει & ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, "Δύο πράγματα είναι άπειρα σε αυτόν τον κόσμο, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία και για το σύμπαν δεν είμαι απόλυτα σίγουρος".

Θα δημοσιευτεί στην Εφημερίδα "Ο Λόγος των Κυκλάδων"

στις 30 Ιουνίου 2011

Πηγή

Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος;

2011-11-05T20:00:00.001+02:00

Αν μέσα στην κρίση που ζούμε ο συγκεκριμένος τίτλος σας φαίνεται παράταιρος σας προτείνω να το ξανασκεφτείτε. Είναι πιθανόν σύντομα να γίνετε εκατομμυριούχος. Ναι,ναι,εσείς αγαπητέ αναγνώστη. Εσείς και πολλοί άλλοι. Όλοι μας! Εάν, ο μη γένοιτο, επιστρέψουμε στη δραχμή, το νόμισμα αυτό θα υποτιμηθεί τόσο πολύ, ο πληθωρισμός θα ανέβει τόσο ψηλά που πριν το καταλάβουμε θα γίνουμε όλοι εκατομμυριούχοι .

Υ.Γ. Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι όλο και περισσότερος κόσμος ασχολείται με την πολιτική .
Αν πριν μερικά χρόνια έλεγες ότι σε ενδιαφέρουν τα πολιτικά και ότι τα παρακολουθείς οι περισσότεροι σε θεωρούσαν προσκολλημένο ιδεολογικά σε κάποιο κόμμα και οι υπόλοιποι πίστευαν ότι χάνεις την ώρα σου. Τώρα ασχολούμαστε όλοι με αυτά. Μήπως το θυμηθήκαμε αργά όμως;

Ο καθρέφτης, η αλήθεια και άλλα δεινά

2011-10-29T14:58:00.002+03:00

Την τελευταία φορά που έγραψα σ'αυτό το ιστολόγιο έκανα χιουμοράκι με τα παιχνίδια του fb.

Τώρα η κατάσταση έχει αλλάξει. Εκτός του ότι με χώρισε ο εικονικός αρραβωνιαστικός μου γιατί λόγω της μετακόμισης δεν είχα πρόσβαση στο ίντερνετ , έχουν έρθει τα πάνω κάτω.

Ακούγονται βρισιές ένθεν κακείθεν για τα κακώς κείμενα που τόσα χρόνια γινόταν κάτω από τη μύτη μας αλλά δε δίναμε σημασία. Ξαφνικά ξυπνήσαμε. Τρίψαμε τα μάτια , τεντωθήκαμε , και πήγαμε στο μπάνιο να ρίξουμε λίγο νερό στο πρόσωπό μας. Το είδωλο στον καθρέφτη δε μας άρεσε όμως. Κοιταχτήκαμε, ξανακοιταχτήκαμε , τίποτα. Δε μας γελούσαν τα μάτια μας. Αυτό που βλέπαμε στον καθρέπτη δε μας ικανοποιούσε. Κι έτσι βγήκαμε στο δρόμο ή καθίσαμε στο pc (ο καθένας βλέπεις αντιλαμβάνεται αλλιώς τη "διαμαρτυρία" ) κι αρχίσαμε να βρίζουμε αυτούς που νομίζουμε ότι φταίνε.

Στον καθρέφτη δεν ξανακοιτάξαμε. Έτσι κι αλλιώς τον σπάσαμε πάνω στα νεύρα μας, γιατί ο καλός ο επαναστάτης σπάει ό,τι βρει μπροστά του. Βρίζουμε λοιπόν τους υπεύθυνους. Αυτούς που εμείς με τη συμμετοχή ή την αποχή μας εκλέξαμε. Γιατί με συντριπτική πλειοψηφία και συντριπτική αποχή εκλέχτηκαν. Τότε δεν ξέραμε , έτσι λέμε. Τότε πιστεύαμε το "λεφτά υπάρχουν" , τάχα μου δε μας είπε κανείς την αλήθεια.

Η αλήθεια ωστόσο ήταν πάντα μπροστά μας. Εμείς δε θέλαμε να τη δούμε.

Αδιαφορούσαμε τόσο ώστε το 30% από μας δεν πήγε καν να ψηφίσει.

Τώρα το παίζουμε συνειδητοποιημένοι πολίτες, πατριώτες, Έλληνες, επαναστάτες.

Ενώ πριν λίγα ,πολύ λίγα χρόνια, το να αναφέρεται η πατρίδα ή το έθνος σε μια συζήτηση προκαλούσε χλεύη και ειρωνεία, βολές για άκρατο εθνικισμό, τώρα ξαφνικά, εν μία νυκτί, οι λέξεις βρήκαν (;) το χαμένο τους νόημα.

Άνθρωποι που δε γνωρίζουν στοιχειώδη ιστορία ή ακόμη χειρότερα η ημιμάθεια τους κάνει να θεωρούν εαυτούς ειδήμονες διαρρυγνύουν τα ιμάτιά τους για την ελληνική ταυτότητα του έθνους που φέρεται να καταπατείται από τους λεγόμενους εταίρους μας.

Ξαφνικά αρχίσαμε όλοι να μιλάμε για ιδανικά και αξίες, για σημαίες και λάβαρα.

Ο καθένας όμως σηκώνει το δικό του μπαϊράκι.

Οι δικές του "αξίες" βλέπεις, είναι πιο σημαντικές από των υπολοίπων, τα δικά του "ιδανικά" πιο υψηλά από των άλλων...

Ή μικρός μικρός παντρέψου...

2011-09-19T15:53:00.000+03:00

Επιτέλους έγινε κάτι για το οποίο μόχθησα πολύ τις τελευταίες μέρες!Αρραβωνιάστηκα κυρίες και κύριοι!Στο It girl καλέ,που πήγε το μυαλό σας;
Τον λένε Προ (άκου όνομα!) είναι σταρ του Χόλυγουντ και μου έκανε πρόταση πάνω σε κρουαζιερόπλοιο.
Μέχρι να γίνει αυτό βέβαια είχα γίνει μαύρη απ'τον ήλιο στο κατάστρωμα, πήγα σκούμπα ντάιβινγκ εκατό φορές,αγόρασα ένα σωρό ρούχα,βγήκα ραντεβού, βγήκα φωτογραφίες, βγήκα απ'τα ρούχα μου για ηλιοθεραπεία κι έπαιζα και στο καζίνο μέχρι να χάσω ένα σωρό ψεύτικα λεφτά. Στο τέλος τον κατάφερα όμως!

Στη φωτογραφία βλέπετε αποκλειστικό στιγμιότυπο από την πιο ψεύτικη χαρούμενη στιγμή της ζωής μου (γιατί όταν βγαίνεις με σταρ του Χόλιγουντ οι παπαράτσι σε ακολουθούν παντού).

Σας δίνω ραπόρτο για τον ψεύτικο αρραβώνα γιατί αληθινό θ'αργήσετε να δείτε!

Κι εμένα θ'αργήσετε λίγο να με δείτε στη γειτονιά .Πάω ινγκόγκνιτο honey moon με τον Προ. Αστειεύομαι φυσικά, η αλήθεια όμως είναι ότι μετακομίζω -πάλι!- οπότε σας αφήνω με μια ανάρτηση που ελπίζω να εκληφθεί ως χιουμοριστική (γιατί τέτοια είναι).

Βέβαια αν διάβαζε το μπλογκ η γιαγιά μου θα είχε άλλη γνώμη...

Φιλολογικό Ταγκό

2011-09-08T23:53:00.000+03:00

Ένα εξαιρετικό μνημοτεχνικό εργαλείο για την απομνημόνευση των προσωπικών αντωνυμιών στα Αρχαία Ελληνικά από την Κατερίνα Φωτεινάκη.Μου άρεσε πάρα πολύ γι αυτό και το μοιράζομαι μαζί σας.

Στην περιγραφή του βίντεο αναφέρονται τα εξής:

"Ένα tango για τους μαθητές του Λυκείου, για να μάθουν την προσωπική αντωνυμία "και να πουν κι ένα τραγούδι" ή καλύτερα, για να πουν ένα τραγούδι και να την μαθουν...

Ειδικό βραβείο σύνθεσης περιοδικού RAM, 2002.
Το video είναι απόσπασμα από το DVD "Comme un jardin la nuit" (Νυχτερινός κήπος), και πρόκειται για ζωντανή ηχογράφηση στη Lyon τον Σεπτέμβρη του 2008 της Αγγελικής Ιωννάτου και της Κατερίνας Φωτεινάκη, της οποίας είναι και η σύνθεση."

Σημείωμα στον καθρέπτη

2011-09-04T15:12:00.000+03:00

Θα ήθελα πάρα πολύ να είχα έμπνευση να γράψω κάτι εδώ μέσα,αγαπητέ αναγνώστη, μόνο που δεν έχω. Η έμπνευσή μου έχει μεταφερθεί σε άλλες δραστηριότητες και η παραγωγή γραπτού λόγου έχει περιοριστεί.Γράφω απλά για να σε ενημερώσω ότι δεν με απήγαγαν εξωγήινοι, είμαι ακόμα εδώ.
Αναρωτιέμαι για τα περίεργα της ζωής αλλά δε μπορώ να εκφράσω τις απορίες μου.
Θυμάμαι το παρελθόν αλλά δε μπορώ να μοιραστώ τις αναμνήσεις μου.
Ανησυχώ για το μέλλον αλλά δε θέλω να σου μεταφέρω τις ανησυχίες μου.
Κι έτσι σιωπώ,αφήνοντάς σε να μιλάς εσύ.
Αφουγκράζομαι.
Περιμένω.
Προσδοκώ.
Κάτι θα γίνει, θα δεις.

Παρελθόν

2011-08-26T14:59:00.000+03:00

Το παρελθόν είναι κάτι που κάποτε υπήρξε παρόν και πριν απ'αυτό άδηλο μέλλον.
Το παρελθόν είναι απλά η ανάμνηση ενός πρώην παρόντος.
Το παρελθόν είναι η αποστασιοποίηση απ'παρόν.
Καμιά φορά όμως το παρελθόν το κουβαλάμε μέσα μας.
Καμιά φορά μας στοιχειώνει.
Καμιά φορά καθορίζει τις τωρινές επιλογές μας.
Το παρελθόν δεν είναι τόσο παρελθόν τελικά...

Μεταμοντέρνα Σταχτοπούτα

2011-07-20T12:11:00.000+03:00

Αν και μεγάλωσα με τα κλασικά παραμύθια και τις ταινίες της Αλίκης δε θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ την εξέλιξη της Σταχτοπούτας!Απολαύστε την σε ένα βίντεο σε σενάριο και σκηνοθεσία της Μάρθας Καρατζά.

Σενάριο επιστημονικής φαντασίας 2

2011-07-05T11:07:00.001+03:00

Υποτιθέσθω ότι ,όπως φημολογείται, η Ευρώπη θα μας σώσει για να μην την πάρουμε στο λαιμό μας, για να μην κατρακυλήσει το ευρώ ή επειδή ήμασταν προνοητικοί και αγοράσαμε πολλά ΝΟΚΙΑ (whatever).
Υποτιθέσθω, λοιπόν, ότι σωζόμαστε,τι γίνεται μετά;
ΣΕΝΑΡΙΟ 1
Η Ευρώπη θα μας σώσει.
Το ΠΑΣΟΚ θα μας πείσει ότι μας έβγαλε απ'την κρίση και ο λαός θα το ξαναψηφίσει (ωραίο άσμα ,προτείνω να το πει η Βίσση). Το ΠΑΣΟΚ μόλις εκλεγεί κερνάει όλο τον κόσμο ΠΑστες ΣΟκολάτες Κανταΐφι. Το σωτήριον κόμμα ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, θα εκλέγεται εις τους αιώνας των αιώνων με την ίδια ακριβώς σύνθεση. Αν κάποιος βουλευτής πεθάνει (κάποια στιγμή στους αιώνας των αιώνων θα γίνει κι αυτό) θα πάρουν τη θέση του τα παιδιά και τα εγγόνια του.Τα πράγματα γίνονται πολύ σύντομα μπάχαλο αλλά εμείς ξαναψηφίζουμε το ΠΑΣΟΚ γιατί θέλουμε να αλλάξουμε για να μη βουλιάξουμε.
ΣΕΝΑΡΙΟ 2
Η Ευρώπη θα μας σώσει.
Ο Σαμαράς θα μας πείσει ότι σεσωσμένους μόνο αυτός μπορεί να κυβερνήσει και ο λαός θα τον ψηφίσει (ωραίο άσμα προτείνω να το πει η Βίσση) . Το σωτήριον κόμμα του Αντώνη ,λοιπόν, θα εκλεγεί θα τα κάνει λίγο μπάχαλο (θα γινόντουσαν ούτως ή άλλως μπάχαλο όπως και στο σενάριο 1) το ΠΑΣΟΚ θα πει ότι πρέπει να αλλάξουμε για να μη βουλιάξουμε θα το ψηφίσουμε και μόλις εκλεγεί θα κεράσει όλο τον κόσμο ΠΑστες ΣΟκολάτες Κανταΐφι. Η συνέχεια όπως παραπάνω.
ΣΕΝΑΡΙΟ 3
Η Ευρώπη θα μας σώσει.

Ξαφνικά όλοι μαζί,αίφνης και συλλήβδην, αλλάζουμε μόνοι μας για να μη βουλιάξουμε όλοι μαζί . Βάζουμε μυαλό,σταματάμε να κλέβουμε το κράτος,να λαδώνουμε τους γιατρούς και τους εφοριακούς (αφού δε μας ζητάνε πλέον φακελάκι) για να μην πω για τους πολεοδόμους (που έχουν γίνει Παναγίες). Δεν κρύβουμε λεφτά από την εφορία γιατί το φορολογικό είναι ένα δίκαιο σύστημα. Δεν κάνουμε 6 μήνες το χρόνο καταλήψεις στα πανεπιστήμια γιατί η τριτοβάθμια εκπαίδευση έχει πλέον αναβαθμιστεί,δεν βάζουμε μέσον για να μπούμε στο δημόσιο γιατί εξάλλου βασιλεύει η αξιοκρατία,οι δημόσιοι υπάλληλοι δουλεύουν (και δεν είναι ανέκδοτο) και γενικά γινόμαστε Ευρώπη. Η Ευρώπη που μας είχε σώσει πιο πριν ,τώρα φοβάται τη ραγδαία μας ανάπτυξη και ζητάει να σώσουμε καμιά άλλη χώρα. Εμείς, αν και έχουμε λεφτά, δε θέλουμε να σώσουμε ούτε τη Γερμανία (γιατί τους το κρατάμε μανιάτικο για τις αποζημιώσεις), ούτε τη Φινλανδία (γιατί τα ΝΟΚΙΑ βγήκαν ελαττωματικά).
Το ΠΑΣΟΚ θέλει να αλλάξουμε για να μη βουλιάξουμε και να μη μας ζητάει τα ωραία μας λεφτά ο πάσα εις. Ο Σαμαράς θέλει να επανιδρύσει το κράτος για να μην περνιόμαστε πλέον για κορόϊδα και μας ζητάει τα ωραία μας λεφτά ο πάσα εις.
Ο δικομματισμός περνάει κρίση και καμιά κυβέρνηση δε μπορεί να κυβερνήσει.Αυτό το άσμα δεν είναι του γούστου της Βίσση και εξάλλου τώρα που βασιλεύει η αξιοκρατία δεν είναι σωστό να κάνουμε απευθείας αναθέσεις. Το ΠΑΣΟΚ είχε τα κανταΐφια έτοιμα στα ψυγεία αλλά δεν πέτυχε την αυτοδυναμία. Ούτε αυτό το άσμα είναι του γούστου της Βίσση γιατί είναι λυπητερό κι έτσι αντί για εκλογές αναγκαζόμαστε να κάνουμε νέο τάλεντ σόου για να αναδείξουμε τους τραγουδιστές που θα πουν τα δύο τελευταία άσματα. Η Βίσση τρώει όλα τα κανταΐφια γίνεται σαν μπαλόνι και απογοητευμένη αποσύρεται (επιτέλους) από το μουσικό στερέωμα.

Κλειστή επιστολή διαμαρτυρίας

2011-06-19T17:53:00.000+03:00

Αγαπητέ αγανακτισμένε,

Με τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις διστάζω να σχολιάσω ο,τιδήποτε, φοβούμενη την υπέρμετρα δημοκρατική λογική που επιτάσσει να θεωρείται δημοκρατική μόνο η κατάθεση της δικής ΣΟΥ άποψης και θεωρεί την αντιπαράθεση της δικής μου απαραίτητα φασιστική. Ωστόσο θα τολμήσω μια καταγραφή σκέψεων.

Βλέπω την κίνηση/κίνημα/αυτοκίνητο/whatever των αγανακτισμένων τις τελευταίες τρεις περίπου βδομάδες. Στην αρχή με πολύ θετικό μάτι. Τόσο θετικό που τις πρώτες μέρες είχα τύψεις που ακόμα δεν είχα πάει κι εγώ στην πλατεία. Γιατί θεωρούσα ότι λογικά σκεπτόμενοι άνεργοι άνθρωποι όπως εγώ βλέποντας το αδιέξοδο στο οποίο έχουμε περιέλθει αποφάσισαν να διαμαρτυρηθούν, έστω και αργά. Κι επειδή θεωρούσα ότι αυτοί οι άνθρωποι που διαμαρτύρονται είναι σαν εμένα , γι αυτό και είχα τύψεις που δεν ήμουν μαζί τους, εκεί, στον αγώνα(:)

Μερικές συζητήσεις και παρατηρήσεις αργότερα η άποψή μου είναι εκ διαμέτρου αντίθετη.

Υποθέτωντας ότι ισχύει αυτό που ειπώθηκς αρχικά,ότι δηλαδή αυτό το κίνημα οργανώνεται από τα κοινωνικά δίκτυα του ιστού,θεώρησα αξιόπιστη πηγή πληροφόρησης την "επίσημη" σελίδα των αγανακτισμένων στο fb. Τι είδα εκεί;

Πλήθος ατόμων να διαφημίζει τις δικές του νέες σελίδες αγανάκτησης (γιατί η αγανάκτηση είναι καλύτερη όταν είναι προσωπική, σιγά μην καταδεχτείς να μπεις στη σελίδα του καθενός, θα φτιάξεις ΔΙΚΗ ΣΟΥ κι αν θέλουν θα μπουν οι άλλοι)

Βρισιές

Εθνικιστικές τάσεις, μεγάλα λόγια, πολλούς πατριώτες (σε μεγάλο βαθμό ανιστόρητους αλλά ποια είμαι εγώ για να τους κρίνω,εγώ δεν είμαι αγανακτισμένη-τυπικά τουλάχιστον)

Βρισιές

Ηλίθια ανέκδοτα για τον Τσακ Νόρις (έλεος!)

Βρισιές

Βρισιές ακόμα και από τον διαχειριστή της σελίδας σε κάποιον που τόλμησε να βρίσει σε αντίθετη κατεύθυνση από τους πολλούς.

Δεν είναι όμως αυτός ο λόγος που δε θα κατέβω στο Σύνταγμα.

Αυτός είναι απλά λόγος για να αναρωτηθώ τι σόι ειρηνική διαμαρτυρία εμπεριέχουν τα ανέκδοτα,οι βρισιές και τα μεγάλα λόγια.

Ο λόγος που δε θα πάω είναι άλλος. Σοβαρότερος. Και δεν ξέρω αν έχει έρθει η ώρα να τον αποκαλύψω εδώ.

Δημόσια συγγνώμη

2011-06-16T13:06:00.000+03:00

Αγαπητή φίλη που σήμερα το μεσημέρι σου μίλησα άσχημα και σου έκλεισα το τηλέφωνο στη μούρη,
θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη. Δεν ήθελα να σου μιλήσω απότομα , γενικά είμαι γλυκομίλητος άνθρωπος. Αλλά φταις κι εσύ λίγο. Δύο φορές σου είπα ευγενικά ότι δεν ενδιαφέρομαι για τις προσφορές σου και αντί να μου πεις "καλώς,ευχαριστώ και συγγνώμη για την ενόχληση" πήγαινες να μου τη βγεις πλαγίως. Αυτό προφανώς σημαίνει ότι είσαι πολύ καλή στη δουλειά σου και θα έπειθες τον οποιονδήποτε να σε ακούσει τουλάχιστον, όχι όμως εμένα, όταν λέω όχι, εννοώ όχι και δε θέλω να κάνεις ότι συμφωνείς αλλά να μου λες πάλι τα δικά σου. Εκτός αυτού είσαι η εκατοστή που μου τηλεφωνεί για να αλλάξω εταιρία σταθερής τηλεφωνίας. Απορώ αν πιάνει καν αυτή η μέθοδος στις μέρες μας! Αν σκέφτομαι ν'αλλάξω εταιρία θα ψάξω και θα βρω ποια με συμφέρει μόνη μου. Τι επειδή μου λες εσύ ότι η δικιά σας είναι η πιο φτηνή τσουπ αμέσως σε πιστεύω;
Βέβαια,θα μου πεις εδώ πιστέψαμε τον Παπανδρέου που έλεγε ότι "Λεφτά υπάρχουν".

Υ.Γ. Αν διαβάζεις αυτό το σημείωμα σε παρακαλώ να μην με ξαναπάρεις τηλέφωνο. Όχι επειδή σου ζήτησα συγγνώμη, να πάρεις θάρρος, εντάξει;

Παρασκευή, 10 Ιουνίου, Αθήνα

2011-06-10T23:59:00.000+03:00

Το ποντίκι κολλάει από τη ζέστη της ιδρωμένης παλάμης μου και δε ρολάρει καλά. Η περιήγηση γίνεται δύσκολη και βασανιστική σαν το περπάτημα κάτω από τον καυτό ήλιο του καλοκαιριού. Μιλάω σα να πρόκειται γι αληθινή βόλτα κι αναρωτιέμαι πώς , πού και πότε χάσαμε την ικανότητά μας για πραγματική επαφή. Όσο κι αν θέλω να αποφεύγω την ηλεκτρονική επικοινωνία είναι η μόνη που έχει απομείνει τελικά. Βλέπω τις φίλες μου να απομακρύνονται χωρίς προφανή λόγο, στέλνω μηνύματα "τι κάνεις , πού χάθηκες,πότε θα τα πούμε;" και λαμβάνω αόριστες απαντήσεις "θα δούμε, από βδομάδα θα σε πάρω να κανονίσουμε" . Όσο δεν κανονίζουμε, τόσο λέω ότι δε θα ξαναστείλω μήνυμα, ότι δε γίνεται να (ψευτο) συντηρώ μόνο εγώ αυτή τη "φιλία" . Κι όμως ξαναστέλνω. Γιατί δε μπορώ και δε θέλω να πιστέψω ότι το μόνο που μας απέμεινε είναι το fb και το twitter.
Προσπαθώ να "δουλεύω", να είμαι απασχολημένη με κάτι, να μην αφήνω τον καιρό να περνά άσκοπα. Καμιά φορά όμως ό,τι και να κάνω δεν πετυχαίνει και σπάζομαι. Μου λείπουν γνώσεις που δε μπορώ "ν'αγοράσω" . Βασίζομαι στην εμπειρία μου αλλά κι αυτή θέλει το χρόνο της για να αποδώσει περισσότερους καρπούς. Άλλες φορές ψάχνω για ακόμα καλύτερη πρώτη ύλη και πάλι δε βρίσκω, τουλάχιστον στην Ελλάδα. Από καιρού εις καιρόν σκέφτομαι να τα παρατήσω, τι ήθελα εγώ να μπλέξω με όλα αυτά και δεν καθόμουν στις γραμματικές και τα συντακτικά μου. Απ'την άλλη κανείς δεν ενδιαφέρεται πια γι αυτά. Σχεδόν ούτ' εγώ. Βαρέθηκα. Έχω διαβάσει τόσο πολύ στη ζωή μου κι όμως υστερώ σε τόσα πολλά. Δε μου προσέφερε τίποτα το διάβασμα τελικά. Εφήμερη απόλαυση και μια κάποια οξύνεια για να αντιλαμβάνομαι πιο εύκολα τη ματαιότητα των πραγμάτων. Μερικές φορές σκέφτομαι ότι θα ήταν καλύτερο και πιο εύκολο να ήμουν μια χαζογκόμενα που ενδιαφέρεται μόνο για τα μαλλιά και τα ρούχα της, για το κομμωτήριο και το πεντικιούρ της. Αλήθεια που βρίσκουν τα λεφτά όλες αυτές για να'ναι πάντα στην τρίχα;
Κουράζομαι ώρες ώρες να προσπαθώ. Τέτοιες ώρες σκέφτομαι έτσι ,όπως τώρα. Μετά σιγά σιγά επανέρχομαι. Η δημιουργικότητα γίνεται και πάλι ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής και της σκέψης μου και η αισιοδοξία κάνει μικρή στάση στην καρδιά μου. Μέχρι την επόμενη φορά που θα αποκαρδιωθώ.

Απορία

2011-05-29T13:38:00.001+03:00

Πηγή:http://sourotiri.blogspot.com/2011/05/blog-post_23.html

Οι υποψήφιοι των Πανελληνίων Εξετάσεων του 2011 το έζησαν για τα καλά στο πετσί τους, συμμετέχοντας στις πιο κωμικοτραγικές εξετάσεις όλων των εποχών.

Η ανικανότητα της Υπουργού Παιδείας Άννας Διαμαντοπούλου και των συνεργατών της όμως, άρχισε να διαφαίνεται εδώ και τουλάχιστον έναν χρόνο, στην διάρκεια του οποίου συνέβησαν πράγματα και θαύματα. Πως θα μπορούσαμε αλήθεια να περιμένουμε την άρτια διεξαγωγή των Πανελληνίων Εξετάσεων, από ένα Υπουργείο που εδώ και έναν χρόνο πέφτει από την μια γκάφα στην άλλη;

ΠΟΤΕ ΠΡΙΝ, ένα Υπουργείο Παιδείας δεν υπέπεσε σε τόσες μαζεμένες γκάφες. ΠΟΤΕ.

Το Sourotiri κάνει μια αναδρομή στα όσα κωμικοτραγικά συνέβησαν τον τελευταίο χρόνο, αποδεικνύοντας πως, η Άννα Διαμαντοπούλου, μια Υπουργός Παιδείας που δείχνει αμετακίνητη από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, είναι το λιγότερο ανίκανη να διοικήσει ένα από τα πιο ευαίσθητα Υπουργεία της χώρας.

Ιούνιος 2010.

Οι Πανελλήνιες Εξετάσεις 2010 έχουν διεξαχθεί ομαλά σε γενικές γραμμές και έχουν τελειώσει, ενώ τα γραπτά των παιδιών βρίσκονται στην φάση των διορθώσεων. Ξαφνικά, και εν μέσω των διορθώσεων, το Υπουργείο ανακοινώνει πως οι διορθωτές θα πληρωθούν σε δόσεις και κατά 63% λιγότερο σε σχέση με τα προ ολίγων ημερών συμφωνημένα [!!!], προκαλώντας την απεργία των καθηγητών-διορθωτών και φυσικά, την πρωτοφανή αναστάτωση των οικογενειών των 100.000 περίπου υποψηφίων. (Πηγή)

Φθινόπωρο 2010.

Η νέα σχολική χρονιά ξεκινάει, και όπως συνήθως, υπάρχουν πολλές ελλείψεις σε καθηγητικό προσωπικό και βιβλία. Αλλά αυτό θα μου πείτε είναι σύνηθες φαινόμενο και μάλλον αναμενόμενο. Μόνο επί Στυλιανίδη δεν είχαμε τέτοια φαινόμενα, και αυτό πρέπει να το αναγνωρίσουμε. Οι πηγές που καταδεικνύουν το πρόβλημα είναι πολλές, οπότε δεν έχει νόημα να τις αναφέρουμε εδώ.

Νοέμβριος 2010.

Το Υπουργείο Παιδείας ανοίγει τον χορό της συζήτησης σχετικά με το πότε θα υποβληθεί το μηχανογραφικό δελτίο των υποψηφίων των Πανελληνίων, αν δηλαδή αυτό θα γίνει μετά τις Εξετάσεις ή πριν από αυτές. Η "συζήτηση" βέβαια, περιλαμβάνει μόνο ένα κείμενο που αναφέρει τα υπέρ της κατάθεσης του μηχανογραφικού ΠΡΙΝ από τις εξετάσεις, ενώ πουθενά δεν αναφέρεται το ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ της κατάστασης, να έχει ξεκινήσει η χρονιά και να γίνεται συζήτηση για ουσιαστικές αλλαγές μετά την έναρξή της, προκαλώντας αναστάτωση στους υποψηφίους. Το Υπουργείο Παιδείας, καταλαβαίνοντας το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει, αναγκάζεται εκ νέου σε... μαργαριτάρι μέσω του Υφυπουργού κ. Πανάρετου, που δηλώνει πως "οι υποψήφιοι θα κάνουν δυο μηχανογραφικά τον χρόνο"...!!!!!!!!! Τελικά, ευτυχώς κυριαρχεί η λογική, έστω και την ύστατη στιγμή.

Δεκέμβριος 2010.

Αποφασίζεται ο "Καλλικράτης" στην εκπαίδευση, με κύρια δράση του τις συγχωνεύσεις σχολείων. Σαφώς και πρόκειται για ένα σχέδιο που ξεκίνησε με πολλές προσδοκίες, την Υπουργό να δηλώνει πως είναι ντροπή να υπάρχουν ολιγοθέσια σχολεία στην Ελλάδα του σήμερα, καταργούνται περίπου 2.000 ολιγοθέσια σχολεία, η Υπουργός -που δεν έχει μπει ποτέ της σε τάξη και δεν έχει ΚΑΜΙΑ σχέση με το αντικείμενο- δηλώνει πως η ιδανική τάξη έχει 25 με 30 μαθητές [!!!], και το καλύτερο είναι πως όλα αυτά τα πράγματα προβλέπονται να γίνουν με τις υπάρχουσες κτιριακές υποδομές (;;;). Το ακόμη καλύτερο πάντως δεν έχει αναφερθεί ακόμη. Πρόκειται για εκπαιδευτικούς σε όλη την χώρα, μόνιμους και διορισμένους φυσικά, που λόγος για τους αναπληρωτές, που, με τις συγχωνεύσεις των σχολείων ΠΕΡΙΣΣΕΥΟΥΝ. Το τι θα γίνει με την τύχη τους, θα το δούμε μέσα στους επόμενους μήνες.

Φεβρουάριος 2011.

Ο Φεβρουάριος έχει μπει για τα καλά, και σε όλα τα Λύκεια της χώρας αντιλαμβάνονται ότι δεν έχει σταλεί ακόμη η εγκύκλιος για την συμμετοχή των υποψηφίων στις πανελλήνιες εξετάσεις. Η εγκύκλιος αποστέλλεται στις 8 Φεβρουαρίου και ορίζει ως έναρξη υποβολής δηλώσεων συμμετοχής την 10η Φεβρουαρίου. Και καθυστερημένα λοιπόν, και δίνοντας λίγο χρόνο αντίδρασης και οργάνωσης της διαδικασίας στα Λύκεια.

Μάρτιος 2011.

Παρουσιάζεται το "Νέο Λύκειο" από την Υπουργό. Η παρουσίαση αφήνει άφωνους όλους τους παρευρισκομένους, μιας και το "Νέο Λύκειο" ναι μεν έχει κάποια θετικά στοιχεία (όπως την θέσπιση του ειδικού μαθήματος για την εκπόνηση εργασιών από τους μαθητές), αλλά παραγκωνίζει ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΤΑΤΑ και υποβαθμίζει κάποια σύγχρονα, επίκαιρα και στην τελική ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ μαθήματα, όπως η Πληροφορική και φυσικά, αφήνει ακλόνητα τα... Θρησκευτικά. Ταυτόχρονα, μειώνει τα πανελληνίως εξεταζόμενα σε μαθήματα σε 4, πηγαίνοντας σε ένα σύστημα εξετάσεων ΚΑΡΜΠΟΝ με τις Δέσμες, γυρίζοντας πίσω την χώρα 10-15 χρόνια, ένα σύστημα εξετάσεων που θα εξετάζει...όλη την ύλη του Λυκείου σε αυτά τα 4 μαθήματα, πράγμα που όλοι καταλαβαίνουν τι χάδι εεε συγνώμη χτύπημα επιφέρει στην... "παραπαιδεία" των φροντιστηρίων.

Έχουμε Μάιο του 2011, τα σχολεία διενεργούν τις ενδοσχολικές εξετάσεις για τις μικρές τάξεις και από την Πέμπτη αυτό θα γίνει και για την Γ΄Λυκείου, με λίγα λόγια τα παιδιά έχουν φύγει από τις τάξεις, και ακόμη δεν έχει φτάσει ΕΝΑ ρημάδι έγγραφο στα λύκεια που να ενημερώνει τους διευθυντές ΠΩΣ σκατά να προετοιμάσουν την επόμενη χρονιά, που θα έχει μεγάλες αλλαγές για την Α' Λυκείου. Αυτό φανταζόμαστε θα γίνει τον Σεπτέμβριο που μας έρχεται, με προφανές αποτέλεσμα την επιπλέον αναστάτωση, την προχειροδουλειά του ποδαριού και την καθυστερημένη ουσιαστική εκκίνηση των μαθημάτων. Ή μήπως όχι;

Απρίλιος 2011.

Ανακοινώνεται το πρόγραμμα των πανελληνίων εξετάσεων, καμιά εικοσαριά μέρες αργότερα σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά και ορίζει την έναρξη των εξετάσεων μια εβδομάδα νωρίτερα σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Το θεωρούμε στάλα στην απύθμενη βλακεία των παραγόντων του Υπουργείου αυτό. Αυτό που όμως δεν θεωρείται σε καμία περίπτωση μικρό, είναι η ανακοίνωση του μειωμένου αριθμού των θέσεων εισακτέων στα πανεπιστήμια, που γίνεται μόλις 2 μέρες πριν την έναρξη των εξετάσεων (!!!), και αλλάζει άρδην τα δεδομένα. Εξάλλου, σύμφωνα με την πάνσοφο Υπουργό, "οι θέσεις των εισακτέων δεν έχουν καμία σχέση με τις πανελλήνιες εξετάσεις", οπότε, ποιος ο λόγος να ανακοινωθούν νωρίτερα; Αφού δεν πήραν την απόφαση να τις ανακοινώσουν μετά τις βάσεις, πάλι καλά να λέμε.

Μάιος 2011.

Το υπουργείο ανακοινώνει...έγκαιρα ότι δίνει την δυνατότητα στους μαθητές να πάρουν απολυτήριο λυκείου χωρίς εξετάσεις, αλλά παραβλέπει να ενημερώσει πως οι μαθητές που θα πάρουν αυτό το απολυτήριο δεν θα γίνουν δεκτοί από σχεδόν κανένα ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο.

Μάιος 2011. Το φιάσκο των πανελληνίων εξετάσεων.

Με αυτά και με εκείνα, αρχίζουν οι πανελλήνιες εξετάσεις με το μάθημα της Έκθεσης. Το Υπουργείο, προφανώς για λόγους οικονομίας, συγχωνεύει τις επιτροπές Ημερησίων και Εσπερινών Λυκείων σε μια επιτροπή θεμάτων, αυτή η επιτροπή πρέπει να βγάλει δυο θέματα σε ένα βράδυ, ενώ επίσης υποχρεώνονται οι υποψήφιοι των Εσπερινών Λυκείων να δίνουν εξετάσεις το...πρωί, μαζί με τους υποψήφιους των Ημερησίων. Η γκάφα δεν αργεί να γίνει και μάλιστα στο πρώτο μάθημα (Έκθεση), και έτσι, σε Εσπερινό Λύκειο μοιράζονται τα θέματα των Ημερησίων, τα παιδιά γράφουν κανονικότατα και όλοι αντιλαμβάνονται το λάθος...μετά!!!

Δυο μέρες μετά, εξετάζονται τα Μαθηματικά γενικής παιδείας, τα θέματα αποστέλλονται και 5 λεπτά μετά την διανομή τους στους μαθητές ...αποσύρονται κατεπειγόντως, και έτσι, υπάρχουν μαθητές που έχουν δει τα θέματα και τα συζητάνε με τους φίλους τους σε κάποια σχολεία, ενώ σε άλλα σχολεία οι υποψήφιοι αναγκάζονται να περιμένουν 45 λεπτά βουβοί για να τηρηθεί το...αδιάβλητο των εξετάσεων. Τα νέα θέματα έρχονται με μια γελοία διαφορά σε σχέση με τα πρωτότυπα, που θα μπορούσε να προστεθεί και με μια απλή διευκρίνηση, πράγμα που μας κάνει να αναρωτιόμαστε για τον ερασιτεχνισμό της επιτροπής και φυσικά, για τα περίπου 300.000 φύλλα Α4 που ΤΖΑΜΠΑ καταστράφηκαν μέσα σε μια στιγμή.

Συν τοις άλλοις, η δυσκολία των θεμάτων στα Μαθηματικά και την Φυσική κατεύθυνσης είναι χαρακτηριστική, ενώ ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία των πανελληνίων εξετάσεων, πράγμα που μας κάνει ειλικρινά να απορούμε για το τι ακόμη έχουν να δουν τα μάτια μας.

Και ρωτάω εγώ, ο άμοιρος... Τι ακόμη πρέπει να γίνει για να φύγει η κυρία Διαμαντοπούλου από την θέση της;;;

Ζητείται ένοχος

2011-05-10T13:36:00.000+03:00

Με ένα χρόνο φυλάκισης για καθένα από τα τέσσερα αδικήματα που διέπραξαν προτείνει ο εισαγγελέας να τιμωρηθούν οι πρώην πρωταθλητές Θάνου και Κεντέρης με επιπλέον 4 χρόνια φυλάκισης για τον δεύτερο εξαιτίας των παράνομων σκευασμάτων που βρέθηκαν στην κατοχή του.

Η ποινή για τον προπονητή δεν έχει ακόμα ανακοινωθεί.

Και αναρωτιέμαι:

τα δικά τους αδικήματα γιατί δεν παραγράφηκαν μετά από τόσα χρόνια;

γιατί ένα πολιτικό δικαστήριο έχει δικαιοδοσία επί του θέματος;

δεν υπάρχουν αθλητικά δικαστήρια;

τι μας πείραξε τελικά σε όλη αυτή την ιστορία;

ότι μείωσαν το διεθνές μας κύρος στους υπέροχους ολυμπιακούς αγώνες που διοργανώσαμε;

ότι ντοπάρονταν; ότι τους έπιασαν;

ότι σε μια χώρα που δεν έχουμε βρει ούτε έναν από αυτούς που κατασπατάλησαν δημόσιο χρήμα αυτούς που κατασπατάλησαν τη δημόσια δόξα παρολίγον να τους βρουν ντοπαρισμένους;

ποιο ήταν το αδίκημά τους; ότι δεν κρύφτηκαν καλά;

γιατί δε δικάζεται και ο χάλκινος ολυμπιονίκης της άρσης βαρών ο οποίος βρέθηκε ντοπαρισμένος μετά την απονομή και του αφαιρέθηκε το μετάλλιο;

το στημένο τροχαίο είναι ποινικό αδίκημα;

τα παράνομα σκευάσματα που κυκλοφορούν χέρι με χέρι σε όλα τα στάδια της χώρας με τα οποία προπονητές ασήμαντων ομάδων επιχειρούν να ντοπάρουν ακόμα και 13χρονα παιδιά γιατί δε μας ενοχλούν;

τι νομίζαμε; ότι η Ελλάδα έγινε ξαφνικά υπερδύναμη στον αθλητισμό;

γιατί κανείς δεν ενοχλείται από την κράτηση αυτών των δύο ενώ κάθε τόσο ζητάμε "λευτεριά" για τους συλληφθέντες αναρχικούς που γίνονται σύμβολα κατά της εξουσίας;

Και καταλήγω:

Το αδίκημά τους ήταν που απογοήτευσαν την κοινή γνώμη, που μας στέρησαν μια ακόμα νίκη.

Τους τιμωρούμε παραδειγματικά για να δείξουμε στους εαυτούς μας ότι εμείς δεν τα ανεχόμαστε αυτά τα πράγματα και αφήνουμε ελεύθερους όλους τους υπόλοιπους αθλητές, μέχρι να τους πιάσει κάποιος διεθνής ή ευρωπαϊκός οργανισμός ντοπαρισμένους. Μέχρι τότε θα αγνοούμε το πρόβλημα.

Γιατί δεν ψάχνουμε την αλήθεια. Θύματα ψάχνουμε.

Περιμένω να δω τη δίκη στην οποία ο εισαγγελέας θα προτείνει ένα χρόνο φυλάκισης για καθένα από τα αδικήματα των πολιτικών που παίρνουν μίζες, των γιατρών που παίρνουν φακελάκια, των υπαλλήλων πολεοδομίας που λαδώνονται, των εφοριακών που κάνουν τα στραβά μάτια.

Μετά αφού τιμωρήσετε όλους τους άλλους τιμωρήστε και τους αθλητές που αρνούμενοι να παραστούν σε έλεγχο για απαγορευμένες ουσίες σκηνοθέτησαν ένα τροχαίο ατύχημα.

Κοίτα πού γέρνει η ζυγαριά όταν τα βάλεις δίπλα δίπλα...

Καλό Μήνα!

2011-05-01T12:57:00.000+03:00

Πηγή: www.skitso.biz

Ο χρόνος είναι χρήμα

2011-04-08T00:14:00.002+03:00

Αγαπητοί κύριοι,

θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι:

τα ξενοδοχεία σε απίστευτες τιμές που μου προτείνετε στα απανωτά e-mail σας είναι απλησίαστα για τα οικονομικά μου δεδομένα. Ως εκ τούτου, σας γνωστοποιώ ότι δεν διαβάζω καν τα πολυάριθμο μηνύματα που μου στέλνετε για να εξοικονομώ τουλάχιστον χρόνο, αφού δεν έχω χρήματα για να εξοικονομήσω.

Μετά τιμής,

Δέσποινα

Αγαπητοί κύριοι,

θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι:

τα αεροπορικά εισιτήρια σε ασυναγώνιστες τιμές που μου προτείνετε στα απανωτά e-mail σας είναι απλησίαστα για τα οικονομικά μου δεδομένα. Ως εκ τούτου, σας γνωστοποιώ ότι δεν διαβάζω καν τα πολυάριθμο μηνύματα που μου στέλνετε για να εξοικονομώ τουλάχιστον χρόνο, αφού δεν έχω χρήματα για να εξοικονομήσω.

Μετά τιμής,

Δέσποινα

Αγαπητοί κύριοι,

θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι:

οι υπέροχες τσάντες/παπούτσι/γυαλιά ηλίου που μου προτείνετε στα απανωτά e-mail σας είναι απλησίαστα για τα οικονομικά μου δεδομένα. Ως εκ τούτου, σας γνωστοποιώ ότι δεν διαβάζω καν τα πολυάριθμο μηνύματα που μου στέλνετε για να εξοικονομώ τουλάχιστον χρόνο, αφού δεν έχω χρήματα για να εξοικονομήσω.

Μετά τιμής,

Δέσποινα

και η λίστα συνεχίζεται επ'αόριστον.

Σκέφτομαι να αρχίσω να προωθώ τα μηνύματα της μιας εταιρίας στην άλλη έτσι για να σπάω πλάκα.

Μόνο που πολύ φοβάμαι ότι το μόνο που θα σπάσει είναι τα νεύρα μου από τα αυτοματοποιημένα μηνύματα που θα λένε ότι το μήνυμά μου δεν παραδόθηκε .

Κακές Συνήθειες on air (again)

2011-03-30T18:45:00.000+03:00

Στις 7 μμ ακούστε την εκπομπή "Κακές Συνήθειες" στο http://myxolargos.gr/radio

Υπάρχουν κάποιες "Κακές Συνήθειες" που κάνουν τα απογεύματα της Τετάρτης πιο χαρούμενα και πιο γεμάτα.
Υπάρχουν κάποιες "Κακές Συνήθειες" που κάνουν τη βδομάδα να κυλάει πιο όμορφα και πιο χαλαρά.
Είναι οι "Κακές Συνήθειες" με τη Δέσποινα στοhttp://myxolargos.gr/radio

Κάθε Τετάρτη στις 7 το απόγευμα και για ένα δίωρο ακούστε την εκπομπή "Κακές Συνήθειες" στο http://myxolargos.gr/radio

Τα τραγούδια της Ερωφίλης

2011-03-19T17:25:00.000+02:00

Πρώτη φορά είμαι καλά

Δεν σε νοιάζει

Κυριακή

2011-02-27T18:37:00.000+02:00

Κυριακή.
Καφές κι εφημερίδα ως συνήθως.
Σήμερα πήρα το Βήμα.
Δε θέλω να κάνω διαφήμιση αλλά όταν έχει τη "Μικρά Ασία" δε μπορώ να μην το πω.
Περιμένω και το "Βυζαντινό εσπερινό" .
Όταν έκανα μαθήματα κιθάρας είχα γράψει το εξής πάνω στο εξώφυλλο του βιβλίου της κιθάρας με μολύβι..
"Βυζαντινός εσπερινός Καλδάρας
Νταλάρας Αλεξίου 1970"
Στα 13
Το βλέπει ο καθηγητής την επομένη στο μάθημα.
-Τι είν'αυτό, Δέσποινα;
-Συγγνώμη,κύριε, το άκουγα στο ράδιο και δεν είχα άλλο χαρτί μπροστά μου και έπρεπε να το σημειώσω,θα το σβήσω...
-Όχι,δεν το είπα γι αυτό...
Περάσαμε την υπόλοιπη ώρα μαθήματος ακούγοντας "αχ και να 'μουνα το παλικάρι που φιλάει τα χείλη σου.." , "εκεί που σμίγει η Δύση κι η Ανατολή..."
Τα είχε σε βινύλιο.
Πρώτη φορά που έβλεπα δίσκο βινυλίου στη ζωή μου.
Του ζήτησα αν μπορεί να μου τα γράψει σε κασέτα.
Αγόρασα τις κασέτες του τις πήγα και περίμενα.
Ακόμα περιμένω...
Αυτούς τους δύο δίσκους άκουγα από κασέτες όταν δούλευα στο βιβλιοπωλείο.
Στα 14.
Επειδή οι κασέτες δεν ήταν δικές μου καθόμουν κι έγραφα τους στίχους για να μην ξεχάσω τα τραγούδια όταν θα άνοιγαν τα σχολεία και θα τέλειωνε η δουλειά μου εκεί.
Οι συμμαθήτριές μου έγραφαν στίχους του Φοίβου, εγώ του Βίρβου.
Όταν άρχισε το σχολείο ζήτησα από τον καθηγητή των Γαλλικών (της γυναίκας του ήταν το βιβλιοπωλείο που δούλευα) να μου τα γράψει σε κασέτες.
Αγόρασα τις κασέτες του τις πήγα και περίμενα.
Μετά από κάτι μέρες έρχεται και μου τις δίνει.
Πάω ν'ακούσω και ...
τελικά μου είχε γράψει γαλλικά τραγούδια!
3 κασέτες με γαλλικά τραγούδια.
(Δεν είναι να'χεις εμπιστοσύνη σε καθηγητές)
Γιατί κύριε καθηγητά αφού έπαιρνα έτσι κι αλλιώς 20άρια στα γαλλικά...
Σήμερα πήρα το Βήμα.
Στα 25.
"Σε ποια πέτρα,σε ποιο χώμα να ριζώσεις τώρα πια,
κι απ'το θάνατο ακόμα πιο πικρή είσαι προσφυγιά..."
Αχ...

Το κορίτσι με τις ίδιες κάλτσες

2011-02-21T14:12:00.000+02:00

Ήταν άχαρη. Ψηλή και άχαρη. Όταν γελούσε ,όταν το σώμα της διπλωνόταν στα δύο από τα γέλια, δεν ήξερε που να βάλει τα χέρια και τα πόδια της. Τ'άφηνε ελεύθερα σε γεωμετρικές κινήσεις, κι αυτές άχαρες.
Ήταν, φυσικά, δημοφιλής. Όλοι την ήθελαν για παρέα γιατί όλους τους έκανε παρέα όταν έλειπαν οι κατά βάση φίλες της. Μόλις τις έβλεπε να φτάνουν από μακριά παρατούσε σύξυλη την περιστασιακή συντροφιά της και γύρναγε σ'αυτές.
Ήταν αθλητική. Καμία δεν έφτανε τα καρφιά της στο βόλεϋ. Η γεωμετρία του σώματός της έβρισκε εκεί ένα σκοπό.
Λίγο αθυρόστομη. Τόσο, ώστε να μην την θεωρούν τσούλα.
Λίγο μελετηρή. Τόσο, ώστε να μην τη θεωρούν φυτό.
Γι αυτό όταν κάποια μέρα δένοντας τα κορδόνια των παπουτσιών της, γύρισε και είπε:
" Έκανα μαλακία. Πήρα πέντε ζευγάρια ίδιες κάλτσες και τώρα εσείς θα νομίζετε ότι φοράω το ίδιο ζευγάρι κάθε μέρα και θα με κοροϊδεύετε..." έμεινα άφωνη.
Έχουν περάσει κοντά 15 χρόνια από τότε και το θυμάμαι ακόμα.
Μετά χάνεται απ'τη μνήμη μου. Δε θυμάμαι αν ήταν μαζί μας στην επόμενη τάξη ή αν έφυγε όπως πολλοί μαθητές το συνήθιζαν, είτε παρατώντας το σχολείο , είτε πηγαίνοντας σε κάποια κοντινή πόλη.
Θυμάμαι μόνο ότι, λίγο καιρό αφότου έφυγα εγώ, έμαθα ότι έχασε κάποιον δικό της και στενοχωρήθηκα. "Τι θ'απογίνει τώρα αυτό το κορίτσι; " μου έγραψε μια πρώην συμμαθήτριά μου στο μοναδικό της γράμμα μετά την αναχώρησή μου.
Δεν έμαθα ποτέ τι απέγινε. Το μόνο που ξέρω είναι ότι σήμερα είναι ξανθιά. Ίσως παραμένει ψηλή και άχαρη ή ψηλή σκέτο. Δεν ξέρω, αλλά τείνω προς το πρώτο. Αυτό για το οποίο είμαι σίγουρη, είναι ότι τώρα δεν τη νοιάζει αν φοράει ίδιες κάλτσες κάθε μέρα. Εξάλλου γι αυτό φαντάζομαι ότι έβαψε το μαλλί. Για να ξεχωρίζει. Για να μην την κοροϊδεύουμε.

Νέα

2011-02-17T16:45:00.001+02:00

Έχω παραμελήσει λίγο το μπλογκ μου γιατί ασχολούμαι με άλλα πράγματα αυτό τον καιρό.
Εξάλλου δε λείπω από τη μπλογκόσφαιρα σας παρακολουθώ ανελλιπώς και το μπλογκ μου "Χειροποίητα κεριά-Κηροποίητον" ενημερώνεται τακτικά.
Ωστόσο εδώ έχω καιρό να γράψω.
Ποιος ξέρει γιατί;
Ίσως η εσωτερική ανάγκη της έκφρασης διοχετεύεται αλλού τώρα πια στις κατασκευές , στη νέα μου web εκπομπή (κάθε Τετάρτη 7-9 μμ στο http://www.myholargos.com/broadcast/)
Δεν ξέρω λοιπόν τι θα γίνει με αυτό το ιστολόγιο....ο χρόνος θα δείξει.

Όνειρο χειμερινής νυκτός

2011-01-27T02:00:00.000+02:00

Ονειρεύομαι τη μέρα που στις 2 το πρωί θα'μαι στο κρεβάτι μου και θα κοιμάμαι γιατί την επόμενη θα με περιμένει μια μέρα δουλειάς. Ακόμα δεν έχω εγκαταλείψει το όνειρο η δουλειά αυτή να'ναι αυτή που θέλω και ξέρω να κάνω.
Ονειρεύομαι τη μέρα που δε θα γράφω πια στο μπλογκ μου όχι επειδή δεν έχω έμπνευση αλλά επειδή θα'χω να διορθώσω εκθέσεις και διαγωνίσματα ιστορίας.
Ονειρεύομαι τη μέρα που θα φτιάχνω μικρά κόκκινα κεράκια για να χαρίσω στους μαθητές μου την τελευταία μέρα πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων.

Ονειρεύομαι....

Φίλοι;

2011-01-22T23:07:00.000+02:00

Φίλοι από δω , φίλοι από κει....
Φίλοι στο facebook, φίλοι στο blog με το friend contact του οποίου τη χρησιμότητα δεν έχω καταλάβει ακόμα, φίλοι στο sync....
Τελικά όσο πιο πολύ χρησιμοποιείς μια λέξη τόσο υποβιβάζεται η σημασία της.
Ειδικά αν τη χρησιμοποιείς για να δηλώσεις άσχετα με την αρχική της σημασία πράγματα.
Τι είναι φιλία; Αχ, τώρα θυμήθηκα τα κλασικά στιχάκια που γράφαμε στα λευκώματα
"φιλία λέξη ιερή, φιλία λέξη θεία
πάρτε για παράδειγμα Ελλάδα και Τουρκία"

"φιλία είναι άνθος που ανθίζει σπανίως
μα όταν ανθίζει στις καρδιές μένει αιωνίως"

και άλλα τέτοια σαχλά .

Ποιοι είναι φίλοι μας όμως;
Αυτοί που μας ξέρουν και μας καταλαβαίνουν;
Αυτοί που μας στηρίζουν;
Που μας ακούνε;
Που χαίρονται με τη χαρά μας και λυπούνται με τη λύπη μας;
Ναι,θα μπορούσε να είναι όλοι αυτοί, αν υπήρχαν.
Γιατί ποιος μπορεί να πει πως ξέρει τον άλλον;
Αυτό το "σε καταλαβαίνω" έχει γίνει πια καραμέλα.
Τι σημαίνει σε στηρίζω;
Ποιος έχει διάθεση ν'ακούσει στις μέρες μας; Ν'ακούσει όχι να κάνει πως ακούει.
Ποιος έχει χρόνο να χαρεί με τη χαρά σου και να λυπηθεί με τη λύπη σου ειλικρινά;

Δε λέω πως δεν έχω φίλες και φίλους.
Απλά προβληματίζομαι.
Τελικά τα πράγματα ήταν πιο εύκολα με τα λευκώματα και τα μελό στιχάκια της εφηβείας.

Ζω ένα δράμα

2011-01-13T22:59:00.000+02:00

Αγαπητέ αναγνώστη, πρωτού περάσω στην απάντηση του φιλοσοφικού ερωτήματος που έθεσα στην προηγούμενη ανάρτηση (πράγμα το οποίο θα αργήσει να γίνει) και δίχως να περιγράψω το πώς πέρασα τις γιορτές , θα σου πω τα τωρινά μου νέα.
Που λες ,αναγνώστη μου, για άνεργη έχω ελάχιστο ελεύθερο χρόνο(φαντάσου να δούλευα κιόλας!).
Κάθε πρωί ξυπνάω πίνω ένα καφέ και τρέχω για δουλειές.Βέβαια καμιά από αυτές δεν είναι δουλειά-δουλειά,κάτι που να αποδίδει δλδ αλλά είναι πράματα που πρέπει να γίνουν! Γυρνάω σπίτι νηστική στις 6 το απόγευμα και φτιάχνω κανα αυγό να στυλωθώ. Μετά είμαι τόσο πτώμα ,τόσο κομμάτια λες και όλη μέρα έσκαβα, οπότε όταν δεν έχω άλλες δουλειές , ψώνια ή μάθημα, αράζω σπίτι και παριστάνω τον Κηλαηδόνη στο γνωστό άσμα. Δυστυχώς όμως δεν ακολουθώ κατά γράμμα το παράδειγμα του τραγουδοποιού με αποτέλεσμα να σηκώνω τα τηλέφωνα (γιατί τώρα έχουμε και τα κινητά άρα τα τηλέφωνα και όχι το τηλέφωνο) . Το αποτέλεσμα είναι να πονοκεφαλιάζω,να αγχώνομαι και να νιώθω ακόμα πιο κουρασμένη.Τόσο που μετά με πιάνει υπερένταση και από την πολλή κούραση τελικά καταλήγω να μην μπορώ να κοιμηθώ. Με τα πολλά αν είμαι τυχερή κοιμάμαι τα χαράματα και την άλλη μέρα ξυπνάω με το ζόρι και φτου κι απ'την αρχή, τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου, τι'χες Γιάννη τι'χα πάντα κλπ .
Τελικά, αφού στο σπίτι σέρνομαι και δεν κάνω τίποτα, έχω καταλήξει με το νεροχύτη να ξεχειλίζει πιάτα και τηγάνια (από τα αυγά), τα πατώματα ασκούπιστα, τα τζάμια ακαθάριστα, το δέντρο στολισμένο ακόμα, τη Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση άθικτη και τα νεύρα μου δαντέλες (ζαρτιέρες είναι η έκφραση αλλά το δαντέλες είναι πιο σικ όπως καταλαβαίνεις.)
Αν αυτό δεν είναι δράμα,ποιο είναι;

Φιλοσοφικό Ερώτημα 1

2011-01-13T02:55:00.002+02:00

Γιατί βάζουμε όρια στον εαυτό μας;

Ήταν άνθρωπος

2010-12-28T12:31:00.002+02:00

Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα. Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μη θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δεν
σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα. Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα. Μια μητέρα με δυο παιδιά βιάζονταν να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς. Δεν έδωσαν προσοχή. Ένας παπάς είχε το νου του σε ουράνια θέματα και δεν την πρόσεξε.

Αν πρόσεχαν όλοι αυτοί, θα έβλεπαν ότι η γριά δεν φορούσε παπούτσια. Περπατούσε ξυπόλητη στον πάγο και το χιόνι. Με τα
δυο της χέρια η γριούλα μάζεψε το χωρίς κουμπιά παλτό της στο λαιμό. Φορούσε ένα χρωματιστό φουλάρι στο κεφάλι· σταμάτησε στη στάση σκυφτή και περίμενε το λεωφορείο. Ένας κύριος που κρατούσε μια σοβαρή τσάντα περίμενε κι αυτός στη στάση, αλλά κρατούσε μια απόσταση. Μια κοπέλα περίμενε κι αυτή, κοίταξε πολλές φορές τα πόδια τής γριούλας, δεν μίλησε.

Ήρθε το λεωφορείο και η γριούλα ανέβηκε αργά και με δυσκολία. Κάθησε στο πλαϊνό κάθισμα, αμέσως πίσω από τον οδηγό. Ο κύριος και η κοπέλα πήγαν βιαστικά προς τα πίσω καθίσματα. Ο άντρας που καθόταν δίπλα στη γριούλα στριφογύριζε στο κάθισμα κι έπαιζε με τα δάχτυλά του. «Γεροντική άνοια», σκέφτηκε. Ο οδηγός είδε τα γυμνά πόδια και σκέφτηκε: «Αυτή η γειτονιά βυθίζεται όλο και πιο
πολύ στη φτώχεια. Καλύτερα να με βάλουν στην άλλη γραμμή, της λεωφόρου». Ένα αγοράκι έδειξε τη γριά. «Κοίταξε, μαμά, αυτή η γριούλα είναι ξυπόλυτη». Η μαμά ταράχτηκε και του χτύπησε το χέρι. «Μη δείχνεις τους ανθρώπους, Αντρέα! Δεν είναι ευγενικό να δείχνεις». «Αυτή θα έχει μεγάλα παιδιά», είπε μια κυρία που φορούσε γούνα. «Τα παιδιά της πρέπει να ντρέπονται». Αισθάνθηκε ανώτερη, αφού αυτή φρόντισε τη μητέρα της.

Μια δασκάλα στη μέση του λεωφορείου στερέωσε τα δώρα που είχε στα πόδια της. «Δεν πληρώνουμε αρκετούς φόρους, για να αντιμετωπίζονται καταστάσεις σαν αυτές;» είπε σε μια φίλη της που ήταν δίπλα της. «Φταίνε οι δεξιοί», απάντησε η φίλη της. «Παίρνουν από τους φτωχούς και δίνουν στους πλούσιους». «Όχι, φταίνε οι άλλοι», μπήκε στη συζήτηση ένας ασπρομάλλης. Με τα προγράμματα πρόνοιας κάνουν τους πολίτες τεμπέληδες και φτωχούς». «Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν νΌ αποταμιεύουν», είπε ένας άλλος που έμοιαζε μορφωμένος. «Αν αυτή η γριά αποταμίευε όταν ήταν νέα, δεν θα υπέφερε σήμερα». Και όλοι αυτοί ήταν ικανοποιημένοι για την οξύνοιά τους που έβγαλε τέτοια βαθιά ανάλυση.

Άλλος ένας,έμπορος, αισθάνθηκε προσβολή από τις εξ αποστάσεως μουρμούρες των συμπολιτών του. Έβγαλε το πορτοφόλι του και τράβηξε ένα εικοσάρι. Περπάτησε στο διάδρομο και το έβαλε στο τρεμάμενο χέρι της γριούλας. «Πάρε, κυρία, νΌ αγοράσεις παπούτσια». Η γριούλα τον ευχαρίστησε κι εκείνος γύρισε στη θέση του ευχαριστημένος, που ήταν άνθρωπος της δράσης.

Μια καλοντυμένη κυρία τα πρόσεξε όλα αυτά και άρχισε να προσεύχεται από μέσα της. «Κύριε, δεν έχω χρήματα. Αλλά μπορώ ν απευθυνθώ σε σένα. Εσύ έχεις μια λύση για όλα. Όπως κάποτε έριξες το μάννα εξ ουρανού, και τώρα μπορείς να δώσεις ό,τι
χρειάζεται η κυρούλα αυτή για τα Χριστούγεννα».

Στην επόμενη στάση ένα παληκάρι μπήκε στο λεωφορείο. Φορούσε ένα χοντρό μπουφάν, είχε ένα καφέ φουλάρι και ένα μάλλινο καπέλο που κάλυπτε και τα αυτιά του. Ένα καλώδιο συνέδεε το αυτί του με μια συσκευή μουσική. Ο νέος κουνούσε το σώμα του με τη μουσική που άκουε. Πήγε και κάθισε απέναντι στη γριούλα. Όταν είδε τα ξυπόλυτα πόδια της, το κούνημα σταμάτησε. Πάγωσε. Τα μάτια του πήγαν από τα πόδια της γιαγιάς στα δικά του. Φορούσε ακριβά ολοκαίνουργια παπούτσια. Μάζευε λεφτά αρκετό καιρό για να τα αγοράσει και να κάνει εντύπωση στην παρέα. Το παληκάρι έσκυψε και άρχισε να λύνει τα παπούτσια του. Έβγαλε τα εντυπωσιακά παπούτσια και τις κάλτσες. Γονάτισε μπροστά στη γριούλα. «Γιαγιά, είπε, βλέπω ότι δεν έχεις παπούτσια. Εγώ έχω κι άλλα». Προσεκτικά κι απαλά σήκωσε τα παγωμένα πόδια και της φόρεσε πρώτα τις κάλτσες κι ύστερα τα παπούτσια του. Η γριούλα τον ευχαρίστησε συγκινημένη.

Τότε το λεωφορείο έκανε πάλι στάση. Ο νέος κατέβηκε και προχώρησε ξυπόλυτος στο χιόνι. Οι επιβάτες μαζεύτηκαν στα παράθυρα και τον έβλεπαν καθώς βάδιζε προς το σπίτι του. «Ποιος είναι;», ρώτησε ένας. «Πρέπει να είναι άγιος», είπε κάποιος. «Πρέπει να είναι άγγελος», είπε ένας άλλος. «Κοίτα! Έχει φωτοστέφανο στο κεφάλι!» φώναξε κάποιος. «Είναι ο Χριστός!» είπε η ευσεβής κυρία. Αλλά το αγοράκι, που είχε δείξει με το δάχτυλο τη γιαγιά, είπε:"Όχι, μαμά τον είδα πολύ καλά. Ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ. "

2010

2010-12-23T23:28:00.000+02:00

Όλα πια μεταφράζονται σε αριθμούς

Η αλήθεια είναι ότι απολογισμό του έτους δεν έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου. Το έβλεπα μόνο στις ταινίες και στην τηλεόραση, και το θεωρούσα ανούσιο. Νομίζω όμως ότι τελικά δεν είναι τόσο. Μάλλον ωρίμασα(!) λίγο και θέλω να τοποθετώ τα πράγματα στις σωστές τους βάσεις και να τα βλέπω στις σωστές διαστάσεις για να ξέρω πού βαδίζω.
Τι το αξιοσημείωτο έγινε λοιπόν ο 2010 στη ζωή μου;

"...είχα το τουπέ, το σνομπ ύφος
και τα γυαλάκια της καθηγήτριας
και τώρα επιτέλους
απέκτησα και τον τίτλο..."

Καταρχήν το σημαντικότερο γεγονός της χρονιάς, αν όχι της δεκαετίας, είναι ότι επιτέλους πήρα το πτυχίο μου και μάλιστα με καλό βαθμό κάτι για το οποίο μοχθούσα τα τελευταία 7 χρόνια και δε ντρέπομαι καθόλου να το πω. Η Φιλολογία είναι από μόνη της μια πολύ δύσκολη σχολή και δικαιολογεί άνετα την 3χρονη καθυστέρηση για τη λήψη του πτυχίου. Επιπλέον όταν σ'αυτά τα 7 χρόνια σπουδών έχεις κάνει 5 μετακομίσεις, 2 εγχειρίσεις και μάλιστα στα μάτια και έχεις περάσει από 40 κύματα σε προσωπικό και οικογενειακό επίπεδο τα 7 χρόνια είναι άθλος. Το θέμα βέβαια είναι οι συγκυρίες. Στην παρούσα χρονική στιγμή το πτυχίο μου δε λέει τίποτα. Στα δικά μου όμως αυτιά λέει πολλά. Λέει γιατί ήταν το όνειρό μου από τότε που ήμουν 12 χρονών, λέει γιατί αυτό που ήθελα πάντα να γίνω ήταν μια ξενέρωτη σοβαρή φιλόλογος και σ'όποιον αρέσω! Ήδη από τα 12 είχα το τουπέ, το σνομπ ύφος και τα γυαλάκια της καθηγήτριας και τώρα επιτέλους απέκτησα και τον τίτλο.
Μόνο που νιώθω σαν ξεπεσμένη αριστοκράτισσα μ'έναν τίτλο που δεν έχει αξία παρά μόνο για μένα.
Το δεύτερο εξαιρετικό γεγονός της χρονιάς είναι ότι ανακάλυψα δημιουργικές πλευρές του εαυτού μου που δεν ήξερα καν ότι διαθέτω. Ως μέλλουσα σοβαρή φιλόλογος θεωρούσα ότι είμαι καθαρά θεωρητικός και καθόλου πρακτικός τύπος. Τελικά, διαπίστωσα ότι αυτό δεν ισχύει και ότι εκτός από το μυαλό μου μπορώ να χρησιμοποιήσω και τα χέρια μου. Είμαι πολύ περήφανη που ανέτρεψα ένα στερεότυπο που είχα για τον ίδιο τον εαυτό μου.
Αυτή τη χρονιά επίσης έγιναν και πράγματα που δεν ήταν τόσο ευχάριστα. Δε θα αναφερθώ σ'αυτά γιατί με κουράζουν, με φοβίζουν και με προβληματίζουν για το τι έχω να αντιμετωπίσω καθώς μεγαλώνω. Συνειδητοποιώ όμως ότι αυτά τα δυσάρεστα με κάνουν πιο συνειδητοποιημένη, προσγειωμένη και υπεύθυνη. Δικαιολογούν την πολλές φορές υπερβολική γκρίνια μου και την επίσης κάποιες φορές υπερβολική παιδικότητα που ως σοβαρή φιλόλογος δε θα'θελα να έχω.
Τι θέλω να μου φέρει η νέα χρονιά;
Πραγματικά τίποτα.
Ό, τι θέλω θα πάω να το πάρω μόνη μου.
Μπορώ.

Γιαλαντζί συνταγή για Μελομακάρονα

2010-12-15T03:11:00.000+02:00

1. Η γιαγιά επειδή έρχονται Χριστούγεννα και δε μπορεί να ασβεστώσει όπως το Πάσχα γιατί κάνει κρύο,αλλά θέλει σε δουλειά να βρίσκεται αποφασίζει να φτιάξει Μακαρούνες,έτσι τα λέμε τα Μελομακάρονα στο χωριό μου.
2. Η γιαγιά σας στέλνει να αγοράσετε αλεύρι γιατί φοβάται μήπως δεν την φτάσουν τα τρία πακέτα που έχει, αφού θέλει να φτιάξει μελομακάρονα για ένα λόχο. Ενώ εσείς λείπετε για το αλεύρι και υποψιάζεστε ότι η γιαγιά προσπαθεί να σας ξεφορτωθεί , εκείνη αρχίζει να ετοιμάζει τη ζύμη.
3 Όταν φτάνετε με το αλεύρι η γιαγιά σας ζητάει να της ρίχνετε αλεύρι απ'το χαρτί κι εκείνη ανακατεύει το μίγμα της ζύμης σε μια λεκανίδα, αναφωνώντας ανά τακτά διαστήματα "Φτάνει! Λίγο ,λίγο ρίχνε το! Ε, Σαββάτον άργά"
4 Η γιαγιά προσπαθώντας πάλι να σας ξεφορτωθεί σας στέλνει να καθαρίσετε καρύδια μήπως και τα καθαρισμένα δεν φτάσουν, γιατί θέλει να φτιάξει μελομακάρονα για ένα λόχο.
5 Βρίσκετε μια πέτρα απ'την αυλή, σπάτε μερικά καρύδια, τα καθαρίζετε, τα δείχνετε στη γιαγιά να δει αν φτάνουνε και σας λέει ότι φτάνουνε και "να παραιτήσεις γιατί τα κοπανάς πολύ με την πέτρα και γίνονται θρουλιά."
6 Η γιαγιά έχει φτιάξει τη ζύμη και το μόνο που είστε σίγουροι ότι έβαλε μέσα είναι αλεύρι,γιατί το ριξατε εσείς. Τα υπόλοιπα υλικά αγνοούνται και η γιαγιά αρχίζει να πλάθει τα μελομακάρονα.
7 Προσφέρεστε να πλάσετε κι εσείς μερικά και η γιαγιά σας κόβει ένα μικρό κομμάτι ζύμη. Όλως περιέργως τα δικά σας μελομακάρονα είναι γεμάτα χαρακές ενώ της γιαγιάς λεία και ολοστρόγγυλα.
8 Η γιαγιά, που θέλει να φτιάξει μελαμακάρονα για ένα λόχο, δε σας αφήνει να φτιάξετε πολλά για να μην καταλήσετε όλη τη ζύμη και επίσης σουλουπώνει λίγο αυτά που έχετε κάνει ήδη.
9 Η γιαγιά με το κάτω μέρος από ένα γυάλινο πιατάκι γλυκού που είναι χαραγμένο με διάφορα σχέδια
πατάει τα μελαμακάρονα για να'ναι ξομπλιαστά.
10 Με τα πολλά η γιαγιά βάζει ένα ταψί μελομακάρονα στο δικό της φούρνο, φέρνει άλλα δύο να τα ψήσετε σπίτι, πηγαίνει ένα στη θεία τη Μαρίκα να το ψήσει εκεί και πηγαινοέρχεται για να επιβλέπει. Τέλος, βάζει όλα τα ψημένα μελομακάρονα σε λεκανίδες και τα παίρνει πάλι σπίτι της να τα σιροπιάσει.
11 Η γιαγιά έχει κάνει από πριν το σιρόπι για να'ναι κρύο κι έτσι πάλι δεν έχετε ιδέα τι έβαλε μέσα.
Τα μελαμακάρονα πρέπει να είναι ζεστά πάντως .
12 Η γιαγιά σιροπιάζει τα μελομακάρονα και ρίχνει και το τριμμένο καρύδι από πάνω.
13 Η γιαγιά βάζει τα μελομακάρονα σε πιατέλες και σας στέλνει να κάνετε το διανομέα "μία να πας στη μάνα σου, μια τση θείας και κεινιέ τη μική μική τση συμπεθέρας τση Ερήνης "
14 Η θεία λέει το γνωστό "Ίντα μου τα πεψε τόσανα;' και μετά τις διανομές επιστρέφετε στης γιαγιάς για να φάτε μελομακάρονα κι εσείς.
15 Η γιαγιά έχει κρατήσει άλλες δυο τρεις πιατέλες σπίτι της γιατί έφτιαξε μελομακάρονα για ένα λόχο, αλλά δε σας αφήνει να φάτε πολλά γιατί "ανέ ρθει ένας άθρωπος , ίντα θα τονε κεράσει;'
Καλή επιτυχία και καλή όρεξη!

Κατάλαβες τώρα;

2010-12-04T18:07:00.002+02:00

Σκέψεις που βρήκα κάπου στο ίντερνετ

Κ α τ ά λ α β ε ς τ ώ ρ α... Κατάλαβες τώρα... γιατί σε λέγανε «εθνικιστή» όταν έλεγες πως αγαπάς την Πατρίδα σου; Για να την πουλήσουν πιο εύκολα. Γι' αυτούς κάθε λέξη που αρχίζει από -εθν και -ελλ ήταν και είναι εμπόδιο όταν ακούγεται μέσα στο μαντρί τού "εκσυγχρονισμού" που μας μπουζούριασαν. Κατάλαβες τώρα... γιατί σε λέγανε «ρατσιστή»; Γιατί σε πολύ λίγο δεν θα είσαι ιδιοκτήτης τής πατρίδας σου· θα είσαι ένας κάτοικος μιας χώρας που θα ανήκει στους παγκόσμιους τραπεζίτες και στους υπαλλήλους τους, οι οποίοι παριστάνουν την... κυβέρνηση. Κατάλαβες τώρα γιατί πριονίσανε την παιδεία και την υποβάθμισαν σε "εκπαίδευση"; Για να σε κάνουν υπαλληλάκο των 3,60. Να σε βάλουν πίσω από τον πάγκο των μπακάλικών τους που απλώσανε στη χώρα σου, να σερβίρεις καφέδες και να πηγαίνεις με το παπί πίτσες στα πάρτι τού Χριστοφοράκου. Κατάλαβες τώρα γιατί κατέστρεψαν μεγάλες υγιείς ελληνικές βιομηχανίες (ΙΖΟΛΑ, ΠΙΤΣΟΣ, ΕΣΚΙΜΟ, ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΙΚΗ, AΙΓΑΙΟ, ΧΡΩΠΕΙ, ΠΥΡΚΑΛ) και έκαψαν σε διάστημα 2 μηνών μεγάλα ελληνικά πολυκαταστήματα (ΜΙΝΙΟΝ, ΚΑΤΡΑΝΤΖΟΣ ΣΠΟΡ, ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΛΑΟΥΔΑΤΟΣ); Για να βρουν άνετα χώρο, χωρίς προσπάθεια, τα δικά τους μπακάλικα που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να μπουν στην ελληνική αγορά... Κατάλαβες τώρα γιατί σου δίνανε τζάμπα κάρτες οι τράπεζες; Για να σου πάρουν το πατρικό σου. Δεκάρα δεν δίνανε για τις δόσεις σου. Με χαρτιά τυπωμένα σου πήραν και σου παίρνουνε το σπίτι, το χωράφι, το μαγαζί. Κατάλαβες τώρα γιατί σε χώσανε στο χρηματιστήριο; Όταν ένας πρωθυπουργός τής χώρας προέτρεπε τον απλό κόσμο να βάλει το κομπόδεμά του στο στημένο παιγνίδι τού χρηματιστηρίου, δεν εννοούσε ακριβώς τις παραγωγικές επενδύσεις, αλλά τον τζόγο. Κατάλαβες τώρα ότι κάποιοι γίνανε πάμπλουτοι σε μια νύχτα ανταλλάσσοντας τον πλούτο σου, τον ιδρώτα σου, με αέρα; Κατάλαβες τώρα γιατί γουστάρουν τόσο την... "ελεύθερη αγορά"; Για να κλείσει ο μπακάλης τής γειτονιάς και να στέλνεις τον κόπο σου στα μεγαλομπακάλικα τής Γερμανίας. Σε βγάλανε, ψαράκι, από τη γυάλα σου και στη συνέχεια σε πέταξαν στον ωκεανό με τα σκυλόψαρα, που έχουν τους δικούς τους κανόνες... διατροφής. Κατάλαβες τώρα γιατί αγαπάνε τους "μη νόμιμους μετανάστες" τόσο πολύ οι εκλεγμένοι «αλήτες» μας; Για να κάνουν με τη δυστυχία εκείνων κι' εμάς δυστυχισμένους. Κατάλαβες τώρα, ψαράκι, πόσο αξίζει η γυάλα σου; Γιατί αυτή είναι η καλύτερη γωνιά στον κόσμο - το καλύτερο οικόπεδο - και την κοστολογούν μόλις 300 δις συμπεριλαμβανομένων και τών... αρχαιοτήτων. Κατάλαβες τώρα γιατί αλλάζουν το ονοματάκι στην Εθνική σου Οδό; Θέλεις 20$ πλέον για να πας από Αθήνα στη Θεσσαλονίκη χρησιμοποιώντας την Εθνική σου Οδό, ενώ ήταν υποχρέωση τού κράτους να την κατασκευάσει και όχι να την ξεπουλήσουν στον κάθε "όμορφο" που παριστάνει τον... εργολάβο. Κατάλαβες τώρα γιατί σου πουλάνε φθηνά τα... χαζοκούτια; Για να σε κάνουν να τρως κουτόχορτο στα λιβάδια τών... σήριαλς. Για να σε πετάνε μπαλάκι από τη μεσημεριανή χαζοβιόλα στον απογευματινό πληρωμένο τελάλη της προπαγάνδας τους. Από το πρωί μέχρι το βράδυ μια θλιβερή παρέλαση υπερεκτιμημένων "τίποτα", με καμιά ειδικότητα, στον αέρα. Κατάλαβες τώρα γιατί σ' έδιωξαν από το χωριό και από τη γη σου, δίνοντάς σου μια θέση στο... "δημόσιο"; Για να τα δώσουν δωρεάν στους νέους... "εποίκους". Κατάλαβες τώρα γιατί πρέπει το ζευγάρι να δουλεύει σε δυο δουλειές, ενώ ο παππούς θα πρέπει να δουλεύει ακόμα και στα... 70 του; Για να μεγαλώνουν τα παιδιά μόνα τους χωρίς κανένα προσανατολισμό και αρχές. Για να χαθεί η «καταραμένη» φυλή σου. Τούτο το ξέρουν πολύ καλά και γι' αυτό προωθούν την... υπογεννητικότητα. Κατάλαβες τώρα γιατί στη Βουλή δεν μπαίνει κανένας σοβαρός άνθρωπος; Επειδή αυτός δεν θέλει ν' ανήκει στον θίασο τών 300 που προδιαγράφουν οι κομματικές λίστες, τις οποίες συντάσσουν κυρίαρχα οι ντόπιοι τοποτηρητές της παγκοσμιοποίησης μαζί με τις "άγιες οικογένειες" τού τόπου. Έτσι, στο θέατρο που λέγεται... Βουλή, δεν θα βρείτε σήμερα σχεδόν κανέναν από τους λαμπρούς Έλληνες διανοητές και επιστήμονες, επειδή δεν είναι... θεατρίνοι. Κατάλαβες τώρα γιατί τα κάνουν όλ' αυτά; Επειδή είναι υπεύθυνοι για τον κάθε ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ...ΓΕΝΝΗΘΕΙ, για την κάθε ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ...ΓΕΝΝΗΘΕΙ. Γιατί δεν θέλουν άλλους Έλληνες σ' αυτόν τον τόπο. Ούτε στο γένος, ούτε στη σκέψη. ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΤΟ! Οι κύριοι αυτοί και τα όργανά τους συντελούν μια νέα μορφή γενοκτονίας στην πατρίδα σου και το ξέρουν πάρα πολύ καλά, επειδή αυτοί είναι εκείνοι που τη σχεδίασαν και την εκτελούν!

Θα γίνω τση μοδός

2010-11-25T21:20:00.000+02:00

Αμ,πώς! Τόσες εφημερίδες γράφουν για το φέισμπουκ τελευταίως, τόσες έρευνες δημοσιεύονται για τους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης, εγώ να μην πω τη ρημάδα την άποψή μου;

Στην αρχή και ειδικά με την ολοένα αυξανόμενη εξάπλωση των social networks και ειδικά του facebook τα περισσότερα σχετικά δημοσιεύματα ήταν σαν τα παραμύθια με τον κακό λύκο και τα 7 κατσικάκια: μόνο όποιος κρύβεται θα γλιτώσει από τον μπαμπούλα, υποκλοπέα, κακόβουλο, ανώμαλο που καραδοκεί στη γωνία του fb. Αποξένωση, απαξίωση και άλλα κακά μας απειλούσαν διά στόματος ή πένας των δημοσιογράφων.

Τώρα τελευταία φαίνεται να άλλαξε το τροπάρι. Διανοούμενοι και δημοσιογράφοι ξαφνικά ανακάλυψαν ότι το τέρας που λέγεται φέισμπουκ μπορεί να έχει και μια καλή πλευρά, να είναι, ας πούμε, ένα ευάισθητο τέρας. Τώρα δε συντείνει στην αποξένωση αλλά στην επικοινωνία, στην οικειότητα, στη δημιουργικότητα και άλλα θηλυκά ουσιαστικά εις -ότητα , όπως ισότητα, υπηκοότητα , καρτερικότητα και τα όμοια.

Αυτό που έχω να πω εγώ, αγαπητέ αναγνώστη, συνοψίζεται σε μια και μόνο φράση: και μόνο το γεγονός ότι αποκαλούμαστε "χρήστες" τα λέει όλα. Δε θα επεκταθώ.

Shit happens all the time

2010-11-21T17:03:00.000+02:00

Sometimes you try to be there for somebody; you are there after a long day to offer a cup of tea; you are there after his graduation to offer a job; you are there when he needs vocation to offer a trip; and what do you get at the end? Nothing; not even a phone call.

The other side
Sometimes you try to be there for somebody; you stop by after a long day ( even if you are tired) just to see her; you are there when she has a hangover to help her; you are there when she feels awfull about breaking up with her boyfriend, you warn her about her new boyfriend which is worse than the ex; and what do you get at the end? Nothing; not even a phone call.

Όπου φτωχός κι η μοίρα του

2010-11-17T02:34:00.002+02:00

Επιτέλους Φτωχοί

Του Γιάννη Ξανθούλη από το ιστολόγιο της Μαρίας Τζιρίτα

Handmade oil painting reproduction of Poor People, a painting by Andre Collin.

Να ξαναγίνουμε φτωχοί. Όπως ήμασταν πάντα. Όπως οι ήρωες των παλιών αναγνωστικών που οι γιαγιάδες έμοιαζαν με γιαγιάδες κι όχι με συνταξιούχες πόρνες. Όπου οι μπαμπάδες επέστρεφαν το μεσημέρι για να καθίσει ΟΛΗ η ελληνική οικογένεια στο τραπέζι και να φάει το σεμνό φαγητό -όσπρια πεντανόστιμα και ζαρζαβατικά με μαύρο ψωμί μοσχοβολιστό- ενώ η γάτα και ο σκύλος περίμεναν στωικά να ‘ρθει η σειρά τους … Να ξαναγίνουμε φτωχοί όπως ήμασταν πριν σαράντα και πενήντα χρόνια. Τότε που ονειρευόμασταν εν μέσω γκρι, μπλε και μπεζ χρωμάτων, τότε που καμιά Ελληνίδα δεν φιλοδοξούσε να γίνει ψευδοξανθιά, τότε που η λάσπη κολλούσε συμπαθητικά στα παπούτσια μας και οι αυθεντικοί ζήτουλες βρίσκονταν έξω απ’ τις εκκλησιές περιμένοντας το τέλος της λειτουργίας και του μνημόσυνου.

Να ξαναγίνουμε φτωχοί πλην τίμιοι, χωρίς κινδύνους να ξεστρατίσουν οι αρχιμανδρίτες προς την ψηφιακή παιδοφιλία. Να βρούμε ξανά τις σωστές μας κλίμακες χωρίς αγωνία παρκαρίσματος και παχυσαρκίας. Να ξαναβρούμε τη γεύση του «μπατιρόσπορου», των ελαχιστοποιημένων αναγκών, να ανακαλύψουμε εκ νέου τον ποδαρόδρομο και το συγκινητικό μοντέλο της «γυναίκας της Πίνδου». Μόνο με τέτοιες ηρωικές διαδρομές ενδεχομένως να ακυρώσουμε το κόμπλεξ μας έναντι του Μπραντ Πιτ και της Ναόμι Κάμπελ.

Να ξαναβρούμε -γιατί όχι- και τους παλιούς καλούς εχθρούς (κυρίως από τα βόρεια) που σήμερα τους έχουμε σκλάβους στα παβιγιόν μας. Να ξετρελαθούμε από την επικοινωνιακή μας υστερία με τα σιχαμένα κινητά τηλέφωνα που κατάργησαν κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής. Να σκάψουμε στις αυλές -όσοι έχουν αυλές- και να κάνουμε παραδοσιακούς ασβεστόλακκους για να ασπρίζουμε τα δέντρα έτσι για καλαισθησία και υγεία. Να βρούμε πάλι τη σημασία του χώματος καταργώντας το καυσαέριο του επάρατου τρέχοντος πολιτισμού. Να εφεύρουμε τις παλιές νοσοκόμες που σέρνονταν από σπίτι σε σπίτι ρίχνοντας ενέσεις πενικιλίνης στα οπίσθια ολόκληρου του Έθνους.

Να προσδιορίσουμε ξανά την ντροπή και τον «σεβασμό» προσέχοντας το βλακώδες λεξιλόγιο των τέκνων μας. Επιτέλους, όποιο τέρας βρίζει ή χρησιμοποιεί την πάνδημη και πολυμορφική λέξη «ΜΑΛΑΚΑΣ» πάνω από εκατό φορές την ημέρα να το μπουκώνουμε με «κόκκινο πιπέρι εξόχως καυτερό», όπως τον καιρό της εξαίρετης φτώχειας μας .

Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα κουλά μας χέρια σε δουλειές που σήμερα δίνουμε του κόσμου τα λεφτά, όπως μεταποίηση ρούχων, αλλαγές γιακάδων στα πουκάμισα, καρικώματα στις κάλτσες, υδραυλικές και σχετικές εργασίες. Να απαγορευτεί διά ροπάλου το γκαζόν που για μας τους πρώην φτωχούς δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Στη θέση του να φυτευτούν λαχανικά ή και οπωροφόρα για να μην καλοσυνηθίζουμε την κάστα των μανάβηδων. Κάποτε ο μαϊντανός, τα κρεμμύδια και τα σκόρδα ήταν τα βασικά καλλωπιστικά των κήπων μας .

Να επανακτήσουμε το κύρος μας, χρησιμοποιώντας βέργες κι ό,τι τέλος πάντων απαιτούσε ο βασικός σωφρονιστικός κώδικας τα χρόνια της περήφανης ανέχειας … Σταματήστε τις ψυχολογίες και τις παραφιλολογίες για τα «τραύματα» των παιδιών. Μόνο λύσεις γήινες και πρακτικές θα αποκαταστήσουν την τρέλα και το χάος που υπαινίσσονται οι στατιστικές.

Να θυμηθούν οι Νεοέλληνες πως προέρχονται απ’ τον Μεγαλέξανδρο, από τον Μιλτιάδη, τον Αριστείδη και προφανώς απ’ τον… Αλκιβιάδη, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να βάλουν σε ενέργεια τον «δίκαιο θυμό» αν συμπέσουν με ληστές τραπεζών, περιπτέρων, σούπερ μάρκετ και κοσμηματοπωλείων. Κανένας δισταγμός. Τα παλιά χρόνια για ψύλλου πήδημα σε μπαγλάρωναν. Θυμήσου και κόψ’ τους τα χέρια ή και τα αχαμνά. Επιτέλους ας σταματήσουμε την ευρωπαϊκή μας ψυχοπάθεια …

ΠΟΤΕ κανένας Έλληνας δεν έγινε σωστός Ευρωπαίος. Ούτε καν ο Αβραμόπουλος ούτε καν ο Σημίτης και άλλοι τέτοιοι που μου διαφεύγουν. Απ’ τον καιρό που σταματήσαμε να θυμώνουμε σωστά, την πατήσαμε. Σταματήστε το «ντόπινγκ» με το τσουλαριό των λαϊκών ασματομουλάρων. ΠΟΣΟΥΣ ΠΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΧΩΡΑ Η ΕΛΛΑΣ, κύριοι καναλάρχες της πλάκας; Δεν είναι καιρός να ξεβρωμίσει ο τόπος απ’ τους εκφραστές του τραγουδιστικού Κάμα Σούτρα; ΠΟΙΟΣ θα μαζέψει τις ελιές στα περιβόλια όταν ο κάθε πικραμένος ονειρεύεται να γίνει αφίσα στη Συγγρού; Ποιος θα καθαρίσει τη Συγγρού απ’ το αίσχος της καψουρικής ταπετσαρίας, κύριοι δήμαρχοι; Οι τραβεστί; Οι καημένες οι τραβεστί έχουν άλλες υποχρεώσεις …

Μη φοβάστε τη φτώχεια. Η πατρίδα μας είναι ευλογημένη έστω κι αν δεν παράγει λαμαρίνες αυτοκινήτων ή καλής ποιότητας νάρκες και όπλα για τριτοκοσμικούς. Θυμηθείτε την ευλογία του ελαιόλαδου, της κορινθιακής σταφίδας, του χαλβά Φαρσάλων, των εσπεριδοειδών, της σαρδέλας και των λατρεμένων ραδικιών. Λάδι, χόρτα, ελίτσες, λίγο τυρί και ψωμί ζεστό, να φρεσκάρουμε στο μνημονικό μας το παλιό αναγνωστικό του Δημοτικού. Το ξέρω πως είναι ζόρι να κόψουμε το σούσι απότομα, όμως ήρθε ο καιρός να αναβιώσουμε την όπερα της πεντάρας, της δεκάρας και των άλλων χρηστικών μας αξεσουάρ. Μια δοκιμή νομίζω πως θα μας πείσει …

ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ και ο θεός των μικρών πραγμάτων μαζί μας.

Δικό μου σχόλιο: Δεν ξέρω αν μπορούμε ή αν πρέπει να ξαναγίνουμε έτσι. Θέλω όμως να πιστεύω ότι κάποτε ήμασταν έτσι ως λαός, με περισσότερο σεβασμό και αξιοπρέπεια χωρίς μικρότητες και διχόνοιες. Κάθε εποχή έχει τα θετικά και τα αρνητικά της. Ούτε η εξιδανίκευση του παρελθόντος ωφελεί, ούτε ο εξοστρακισμός του στο βωμό της εξέλιξης και της προόδου. Όμως η γνώση του παρελθόντος και μόνο αυτή μπορεί να οδηγήσει στο μέλλον. Διαφορετικά θα είμαστε αναγκασμένοι να βιώνουμε ένα αέναο παρόν όπου η "αλλαγή" θα είναι μόνο ένα λήμμα στο λεξικό που έχουμε στο ράφι.

Μια εκπαιδευτική τραγωδία

2010-11-14T20:54:00.000+02:00

Γεώργιος Μπαμπινιώτης | Κυριακή 4 Απριλίου 2010

Στην εξαιρετικά δύσκολη οικονομική κατάσταση τής χώρας μας και με το φάσμα τής ανεργίας να γίνεται όλο και πιο απειλητικό, αισθάνομαι την ανάγκη- ως πανεπιστημιακός δάσκαλοςνα φέρω στο φως τής δημοσιότητας ένα οξύ κοινωνικό, επιστημονικό και εκπαιδευτικό πρόβλημα που έχει οδηγήσει στην απελπισία χιλιάδες νέων πτυχιούχων των πανεπιστημίων μας, οι οποίοι παραμένουν αδιόριστοι, ενώ υπάρχουν κενές θέσεις στην Εκπαίδευση.

Συγκεκριμένα, μετά την πλήρωση μεγάλου αριθμού θέσεων στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση (Δημοτικό Σχολείο) με τον διορισμό όλων σχεδόν των πτυχιούχων των Παιδαγωγικών Τμημάτων Δημοτικής Εκπαίδευσης των Πανεπιστημίων μας, πλήθος δημόσιων και ιδιωτικών σχολείων εξακολουθούν να παραμένουν χωρίς δασκάλους τού δημοτικού! Παράλληλα υπάρχουν χιλιάδες αδιόριστοι πτυχιούχοι εκπαιδευτικών κλάδων (φιλόλογοι κυρίως) οι οποίοι θα μπορούσαν άριστα να πληρώσουν τις κενές θέσεις εκπαιδευτικών τής Πρωτοβάθμιας. Ενας φιλόλογος- χρειάζεται να το πούμε;- μπορεί να διδάξει τη γλώσσα και την ιστορία στις τρεις τελευταίες τάξεις τού Δημοτικού με ίση τουλάχιστον επάρκεια προς τους αντίστοιχους εκπαιδευτικούς τής Πρωτοβάθμιας. Φυσικά- το τονίζω προς άρσιν παρεξηγήσεων- όσο και εφόσον δεν υπάρχουν δάσκαλοι τής Πρωτοβάθμιας να καταλάβουν αυτές τις θέσεις.

Είναι αληθινά μια τραγωδία που ζει τα τελευταία χρόνια η ελληνική Εκπαίδευση, να υπάρχουν τόσες κενές θέσεις δασκάλων στα σχολεία μας, δημόσια και ιδιωτικά σχολεία να χρειάζονται δασκάλους να διδάξουν τα Ελληνόπουλα και να μη προσλαμβάνονται στις κενές θέσεις άξιοι και προσοντούχοι πτυχιούχοι που παραμένουν άνεργοι ή υποαπασχολούνται ή και ετεροαπασχολούνται, απλώς και μόνο για να μη θιγούν συντεχνιακά συμφέροντα που προστατεύονται συνδικαλιστικά! Το Υπουργείο Παιδείας πρέπει να δώσει άμεση λύση στο οξύ αυτό κοινωνικό και εκπαιδευτικό πρόβλημα που ταλανίζει την Εκπαίδευση τα τελευταία χρόνια. Σε ενδεχόμενες δε αντιρρήσεις πως δήθεν οι φιλόλογοι δεν γνωρίζουν τα ψυχοπαιδαγωγικά θέματα παιδιών 9-12 ετών ή τη μέθοδο διδασκαλίας, μια ταχύρρυθμη εκπαίδευση-επιμόρφωση μπορεί να καλύψει τέτοιες ελλείψεις. Γιατί μπορεί ένας φιλόλογος να υστερεί ενδεχομένως στο «πώς» (μέθοδο διδασκαλίας σε μικρότερα παιδιά), ωστόσο υπερέχει στο «τι» (περιεχόμενο διδασκαλίας). Καθηγητές δε ξένων γλωσσών, καθηγητές φυσικής αγωγής, καθηγητές μουσικής και καλλιτεχνικών διδάσκουν ήδη χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση.

Ανάλογη ρύθμιση- ως κάλυψη κενών θέσεων ελλείψει δασκάλων τής Πρωτοβάθμιας- θα μπορούσε να γίνει και για την πρώτη τάξη τού Δημοτικού με την πρόσληψη (και ταχύρρυθμη επιμόρφωση) πτυχιούχων Νηπιαγωγών. Και βεβαίως αδιόριστοι πτυχιούχοι μαθηματικοί, φυσικοί και χημικοί θα μπορούσαν- ελλείψει δασκάλων- να διδάξουν με πλήρη επάρκεια αντίστοιχα μαθήματα τής Πρωτοβάθμιας.

Μιλώντας γι΄ αυτό το μεγάλο θέμα, είναι καιρός να σκεφθούμε πώς θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν στην Εκπαίδευση, σε μια προσπάθεια πάντοτε βελτίωσης τής ποιότητας τής Παιδείας μας, πτυχιούχοι και άλλων ειδικοτήτων. Ετσι πτυχιούχοι των Τμημάτων Φιλοσοφίας-ΠαιδαγωγικήςΦιλοσοφίας (ΦΠΨ) των Πανεπιστημίων μας, με κατάλληλη επιμόρφωση, θα μπορούσαν λ.χ. να ασκήσουν τη Συμβουλευτική που τόσο χρειάζεται σήμερα στα Σχολεία μας.

Σε μια ζώνη πολιτισμού, που έχουμε συμφωνήσει και επιμείνει όλοι στον Εθνικό Διάλογο να υπάρξει στα σχολεία μας, πτυχιούχοι τού Ιστορικού Αρχαιολογικού, εξοικειωμένοι με την ιστορία τής τέχνης, καθώς και ειδικότητες αισθητικής αγωγής (μουσικής, καλλιτεχνικών, θεατρολογίας) θα μπορούσαν να εργασθούν και να δώσουν άλλη πνοή στην Εκπαίδευση.

Ειδικότερα, οι πτυχιούχοι θεατρικών σπουδών μπορούν να συνεργασθούν με φιλολόγους που διδάσκουν αρχαίο δράμα, αναλαμβάνοντας να παρουσιάσουν τη θεατρική πλευρά τού αρχαίου δράματος ή ακόμη και να δραματοποιήσουν σε συνεργασία με τους μαθητές τα διδασκόμενα κείμενα. Σ΄ ένα Σχολείο με δυνατότητες επιλογών, όπως αυτό που προτείναμε στον Εθνικό Διάλογο, έχουν τη θέση τους και αντικείμενα μάθησης που μπορούν να αλλάξουν ποιοτικά το άνυδρο τοπίο τής σημερινής Εκπαίδευσης. Σ΄ αυτό έχουν τη θέση τους λ.χ. μαθήματα φιλοσοφίας, ψυχολογίας, ιστορίας των επιστημών, που μπορούν να διδαχθούν από πτυχιούχους αντιστοίχων πανεπιστημιακών τμημάτων.

Τέλος, γίνεται πολύς λόγος και περιλαμβάνεται και στις προτάσεις τού Εθνικού Διαλόγου η καθολική εφαρμογή τού ολοήμερου Σχολείου. Αν μιλάμε όμως για πραγματική παιδευτική επέκταση τού σχολικού χρόνου, τότε θα πρέπει να διευρυνθεί το σχολικό πρόγραμμα με δημιουργικές ενασχολήσεις σε αντικείμενα αθλητισμού, πολιτισμού, εμβάθυνσης σε αντικείμενα που ενδιαφέρουν τους μαθητές (λογοτεχνία, γλώσσα, μαθηματικά, φυσική κ.ά.) αλλά και προετοιμασίας για μαθήματα τού σχολείου. Και στο ολοήμερο μπορούν να απασχοληθούν πτυχιούχοι ειδικοτήτων που αναφέραμε, οι οποίοι τώρα πληθαίνουν τις τάξεις τής ανεργίας και τής υποαπασχόλησης.

Οι σκέψεις που εκτίθενται εδώ δεν πρέπει και δεν μπορούν να εκληφθούν ως αντίθεση προς τους δασκάλους τής Πρωτοβάθμιας, οι οποίοι αποτελούν την προϋπόθεση και τη βάση ολόκληρης τής σχολικής εκπαίδευσης. Απαγε απ΄ εμού η βλασφημία! Ούτε πρέπει να αναγνωσθούν συνδικαλιστικά και συντεχνιακά πως σε τέτοιες διευθετήσεις υποβόσκει τάχα ο κίνδυνος μείωσης τής εργασιακής απασχόλησης των εκπαιδευτικών τής Πρωτοβάθμιας. Αντιθέτως, είναι νομίζω κοινωνική πρόκληση και ασυγχώρητος εργασιακός αποκλεισμός των πτυχιούχων των πανεπιστημίων μας, οι οποίοι με την ισχύουσα πρακτική καταδικάζονται σε ανεργία, για να μη κινδυνεύσουν υποθετικά στο μέλλον τα εργασιακά συμφέροντα των πτυχιούχων των Παιδαγωγικών Τμημάτων Δημοτικής Εκπαίδευσης. Αλλά και οι μεν και οι δε δεν είναι παιδιά τού ελληνικού λαού, δεν έχουν τις ίδιες ανάγκες και, κυρίως, τα ίδια δικαιώματα;

Ο κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης είναι καθηγητής της Γλωσσολογίας, πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, τέως πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το σχέδιο

2010-10-29T18:21:00.000+03:00

Εθνική Υπερηφάνεια ή Εθνική Υποκρισία;

2010-10-28T15:42:00.000+03:00

Κανένας δε διατεινόταν μέχρι πρότινος ότι η Ακρόπολη του ανήκει.Εντελώς ξαφνικά το αρχαίο πνεύμα αθάνατο φούσκωσε μέσα σε όλους άμα τη εμφανίσει των απλήρωτων συμβασιούχων. Πού ήταν όλοι αυτοί οι δημοσιογράφοι (που δίνουν βήμα σ'αυτούς τους ανθρώπους μόνο και μόνο για να τους κατηγορήσουν) όταν γινόταν εκστρατείες για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα ή φωτογραφήσεις διασήμων στην Ακρόπολη. Γιατί τόσο μεγάλο θέμα δε θυμάμαι να το έκαναν τότε. Ούτε πήραν το Λιάπη να τον βγάλουν στον αέρα να πει τη γνώμη του και μετά να τον "σφάξουν με το βαμβάκι" ούτε χρησιμοποίησαν την τεράστια επιρροή των μέσων στα οποία εργάζονται για να κινητοποιηθούν υπέρ της επιστροφής του υπόλοιπου Παρθενώνα στη θέση του. Τώρα ξαφνικά "η Ακρόπολη ανήκει σε όλο τον κόσμο" (μεγάλη αλήθεια αν σκεφτείς ότι στο Λούβρο, στο Βρετανικό και σε άλλα μουσεία "ανήκουν" πολλά τμήματά της που εκλάπησαν από πραγματικούς αρχαιοκάπηλους και στερούν από την Ελλάδα κομμάτια της ιστορίας της, της πολιτιστικής κληρονομιάς της και φυσικά των εσόδων της, για να μιλήσουμε και πιο ρεαλιστικά αν δε σας αρέσει ο ιδεαλισμός.

Τέλος, πολλοί αδιαφορούν για την σημερινή εθνική εορτή, άλλοι την αγνοούν και κάποιοι άλλοι πιο προοδευτικοί τη σνομπάρουν. Αν όμως καταργηθεί επισήμως η εθνική αργία, όλοι ξαφνικά και συμπτωματικά θα θυμηθούν τους παππούδες τους που πολέμησαν, ένα θείο που σκοτώθηκε και την εθνική υπερηφάνεια τους.

Σαν Καρυάτιδα

2010-10-26T15:44:00.000+03:00

Σαν Καρυάτιδα αποκατεστημένη
να νιώθω ότι τίποτα δεν απομένει
τώρα που έγινα και πάλι όπως πριν
ακούω δίπλα μου μόνο "όχι" και "μην"

"Μην την αγγίζετε,κύριε, είν'αρχαία"
"Όμως συμβαίνει να'ναι και ωραία!"
"Μην την αγγίζετε ,σας είπα, κύριέ μου!"
εμένα όμως δε με ρώτησαν ποτέ μου

Σαν Καρυάτιδα που γύρισε το χρόνο,
αρχαίο άγαλμα που αρχαίο νιώθει πόνο,
"αποκατάσταση" λέει "της ιστορίας"
είναι το νέο όνομα της αδικίας

Σαν Καρυάτιδα στο βάθρο μου στημένη
μια κόρη που αιώνες περιμένει
το μόνο που απέμεινε ωστόσο
είναι ένα ακόμα εισιτήριο να κόψω

Λίγα λόγια και σοφά (;)

2010-10-24T00:43:00.000+03:00

Οι δυσκολίες, λέει , σε κάνουν πιο δυνατό.

Θα διαφωνήσω.

Οι δυσκολίες σε κάνουν κουρέλι.

Πέμπτη 21 Οκτωβρίου, Αθήνα

2010-10-21T13:52:00.000+03:00

Αγαπητό ημερολόγιο,
καιρό τώρα σ'έχω αφήσει χωρίς νέα μου, αν και δε θα πρεπε γιατί όσο δε βάζω σε μια σειρά τις σκόρπιες σκέψεις μου γιγαντώνονται και με πνίγουν. Όχι, δε με απασχολούν καυτά φιλοσοφικά ερωτήματα. Όχι.. Ούτε προβλήματα ιδιαίτερα έχω. Αλλά κάθε πράγμα που σκέφτομαι, κάθε δουλειά που έχω να κάνω και δε γίνεται στην ώρα της, κάθε εκκρεμότητα, κάθε νέο στοιχείο προς ταξινόμηση διεκδικεί το χώρο και το χρόνο του. Νιώθω να χάνομαι σ' ένα λαβύρινθο που δεν έχει ούτε τοίχους, ούτε μονοπάτια. Ο λαβύρινθός μου είναι ένα απλό, τεράστιο, άδειο πεδίο στο οποίο εγώ πρέπει να χαράξω τη διαδρομή και τα κρυφά και φανερά περάσματα. Κι αυτό είναι πιο δύσκολο από το να προσπαθήσεις να μη χαθείς στο δρόμο που έχουν χαράξει για σένα οι άλλοι. Γιατί εκεί δεν υπάρχουν μπούσουλες, δεν υπάρχει σωστό και λάθος, όλα είναι σωστά και λάθη ταυτόχρονα και όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος.

Έχω μάθημα το απόγευμα. Όταν έχω μάθημα αγχώνομαι . Νιώθω σαν αδιάβαστη μαθήτρια και όχι σαν καθηγήτρια, όπως ίσως θα'πρεπε. Αυτός είναι ο λόγος που το'ριξα στην αλληγορία, το άγχος για το μάθημα. Η προχθεσινή ορκωμοσία δε μ'έκανε να συνειδητοποιήσω τη "θέση" μου. Αντίθετα, πριν πάρω πτυχίο είχα περισσότερη σιγουριά για τον εαυτό μου, τις γνώσεις μου, τη μέθοδό μου. Τώρα όλα είναι υπό αμφισβήτηση.

Σενάριο επιστημονικής φαντασίας

2010-10-13T15:30:00.001+03:00

Αποδεικνύεται περίτρανα ότι η Ελένη Μενεγάκη δεν είναι καθόλου αφελής όπως προσπαθεί τόσα χρόνια να μας πείσει.Μετά τη συγκλονιστική αποκάλυψη της ευφυίας και της οξυδέρκειάς της δε μπορεί πλέον να παραμείνει στην πρωινή ζώνη. Αποφασίζεται αυτή και ο Αντώνης Σρόιτερ να αλλάξουν θέσεις και πλέον η Ελένη είναι παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του Άλφα. Η παρουσίαση των ειδήσεων και η δημοσιογραφία όπως την ξέραμε αλλάζει πρόσωπο. Η Όλγα Τρέμη εξαφανίζεται ντροπιασμένη ενώ το δημοσιογραφικό οίστρο της Ελένης προσπαθεί να μιμηθεί η Χούκλη χωρίς επιτυχία. Το δελτίο του άλφα που δε δείχνει πλέον ρεπορτάζ για φτηνά ρούχα και παπούτσια αλλά μόνο σοβαρά και σωστά ιεραρχημένα θέματα είναι πρώτο σε τηλεθέαση. Ο Σρόιτερ ακολουθεί το παράδειγμα των Καραμεροχαριτάτων και τα πάει μια χαρά στην πρωινή ζώνη. Όλοι είναι ευχαριστημένοι.

Στα ριάλιτι τύπου μπιγκ μπράδερ οι έγκλειστοι δεν είναι πλέον καμένοι τύποι με σφηνωμένες σπανακοτυρόπιτες στον εγκέφαλο, αλλά σοβαροί ανερχόμενοι πηρυνικοί φυσικοί που έγκλειστοι και σε απόλυτη απομόνωση κάνουν πειράματα κβαντομηχανικής. Κερδίζει όποιος καταφέρει να ταξιδέψει με την ταχύτητα του φωτός. Όλοι είναι απασχολημένοι.

Το "κους κους" σχολιάζει καθημερινά τις νέες επιστημονικές ανακαλύψεις των εγκλείστων στο σπίτι του Μεγάλου Επιστήμονα ενώ το κανάλι προσανατολίζεται στη μετεξέλιξη του παιχνιδιού σε "Μεγάλο Λογοτέχνη" για την επόμενη σεζόν.Όλοι είναι καλεσμένοι.

Σε όλα τα ριάλιτι και εκπομπές μαγειρικής το ζητούμενο πλέον δεν είναι η τηλεθέαση αλλά η κοινωνική προσφορά. Την αρχή έκανε το Masterchef του οποίου οι κριτές στις καθημερινές δοκιμασίες αφού δοκιμάσουν το φαγητό διαλέγουν το καλύτερο πιάτο και υπό τις οδηγίες του επιτυχόντα οι υπόλοιποι υποψήφιοι ψήνουν εκατοντάδες ίδια πιάτα τα οποία μοιράζει η ίδια η Μανωλίδου σε συσσίτιο στο κέντρο της Αθήνας. Ανάλογα κόνσεπτ έχουν υιοθετήσει και οι υπόλοιπες παρόμοιου τύπου εκπομπές. Όλοι είναι χορτασμένοι.

Ο Θέμος Αναστασιάδης κάνει επιτέλους μαθήματα ορθοφωνίας και παίρνει μεταγραφή στο Άλτερ για να παρουσιάσει την πρωινή ενημερωτική εκπομπή του Αυτιά. Ο Αυτιάς μετά από πρόσκληση του ίδιου του Παπαδάκη επιστρέφει στον Αντέννα , στη θέση του κεντρικού παρουσιαστή του Καλημέρα Ελλάδα εν όψει της επικείμενης συνταξιοδότησης του πρώτου. Όλοι είναι ενημερωμένοι.

Η εκπομπή "δεστε τους" εκπληρώνει το στόχο της : όλοι οι παρουσιαστές και συντελεστές της οδηγούνται στο Δρομοκαίτιο ψυχιατρικό ίδρυμα και από κει σε ιδιωτικές κλινικές μετά από παρέμβαση των Κοινωνικών Υπηρεσιών του Κράτους. Όλοι είναι δεμένοι.

Μέσα σε αυτό το κλίμα ο Φώτης και η Μαρία είναι στα μαχαίρια, χωρίζουν τηλεοπτικά και κάνουν μαγνητοσκοπημένες εκπομπές κοινωνικής κριτικής και λάιφστάιλ σε απέναντι κανάλια την ίδια ώρα. Όλοι -στη συγκεκριμένη περίπτωση δύο είναι όλοι κι όλοι- είναι τσακωμένοι.

Υπό το βάρος των εξελίξεων ο Αντέννα καταρρέει. Το "Ράδιο Αρβύλα" δεν έχει πλέον λόγο ύπαρξης αφού δεν υπάρχουν ευτράπελα στην τηλεόραση για να σατιρίσει και ο κοινωνικός προβληματισμός με πολιτικές αποχρώσεις καλύπτεται επαρκώς από τα δελτία ειδήσεων αφού μετά το φαινόμενο Μενεγάκη οι ειδήσεις έχουν αλλάξει πρόσωπο . Οι παρουσιαστές της προαναφερθείσας εκπομπής ανοίγουν παραδοσιακό μπουγατσάδικο στη Θεσσαλονίκη.Όλοι είναι κουρασμένοι (από την πολλή δουλειά) και προσλαμβάνουν 7 υπαλλήλους μέσω Ασεπ.

Ο Λάκης Λαζόπουλος για τους ίδιους λόγους επιστρέφει στο θέατρο και συνεργάζεται με τη μεγαλόψυχη Μιμή Ντενίση που τον συγχωρεί για όσα της έχει σούρει τόσο καιρό.Όλοι είναι συγχωρεμένοι (με την καλή έννοια, όχι μακαρίτες).

Επίκαιρα

2010-10-12T02:53:00.000+03:00

Διαβάζοντας κανείς τον Καλλικράτη το περίφημο αυτό νόμο για την τοπική αυτοδιοίκηση διαπιστώνει 8 καινοφανείς, εγχώριες πραγματικότητες

1) Ο κίνδυνος διαφθοράς των τοπικών αρχόντων ελλοχεύει μόνο όταν οι δήμοι είναι μικροί. Στους μεγάλους δήμους δεν υπάρχει διαφθορά (Ακόμα γελάνε σε Θεσσαλονίκη, Πειραιά και Αθήνα)
2) Οι πολίτες που επιθυμούν να οργανώνονται σε μικρούς δήμους ή κοινότητες είναι είτε ανόητοι είτε διεφθαρμένοι και δεν υπολογίζονται
3) Χώρες όπως η Γαλλία που διατηρούν μικρούς δήμους και κοινότητες δεν έχουν να μας διδάξουν τίποτα ειδικά σε θέματα δικαιωμάτων του πολίτη και του ανθρώπου
4) Οι μεγάλοι δήμοι θα λειτουργούν αποτελεσματικότερα ακριβώς όπως το αθηνοκεντρικό κράτος μας. Θα γεμίσει λοιπόν η χώρα από μικρές Αθήνες με όλα τα πλεονεκτήματα που παρουσιάζει το συγκεκριμένο μοντέλο.
5) Οι δήμαρχοι που μέχρι τώρα ενεργούσαν σύμφωνα με τους νόμους και σεβόμενοι τους συμπολίτες τους δεν υπερχρέωσαν τους δήμους σε τράπεζες είναι ηλίθιοι και ασφαλώς θα πρέπει να καούν στην πυρά, αφού τώρα όλοι οι δημότες του καλλικρατικού δήμου (ήμαρτον Κύριε για την άθλια ορολογία) θα κληρονομήσουν όλα τα χρέη των μπαταξήδων δημάρχων
6) Οι 13 μικροί πρωθυπουργοί (επίσημος τίτλος περιφερειάρχες) θα λειτουργούν δημοκρατικά, αντικειμενικά, και με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον τον συμπολιτών τους και όχι ως Κουίσλιγκ των τοπικών μεγαλοσυμφερόντων. Στη σπάνια περίπτωση που θα υπάρξουν προβληματάκια θα τα λύσει η ελληνική δικαιοσύνη με τον γνωστή αστραπιαία αντίδραση της.
7) Ο πολίτης που έτσι κι αλλιώς δεν αδικείται και δεν καταδυναστεύεται από την κεντρική εξουσία, δεν θα αδικείται και δεν θα καταδυναστεύεται ούτε από την περιφερειακή αυτοδιοίκηση και ασφαλώς ούτε από την τοπική (που βέβαια με τους δήμους μαμούθ δεν θα είναι και τόσο τοπική)
8) Απαλλάσσεται πλέον ο πολίτης από τραγικές ιστορίες τύπου Ψαρά, Δίστομο, Χορτιάτης, Σοχός (στο τσαφ γλίτωσαν τα Καλάβρυτα) αφού χάρη στον Καλλικράτη σβήνονται από τον χάρτη και τοποθετούνται οριστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Υ.Γ.

Μπορεί να μη βρίσκω πάντα τι να γράψω αλλά έστω και αργά βρίσκω κάτι καλό να αναδημοσιεύσω. Αυτή τη φορά από το http://greeksagainststupidity.blogspot.com/

Φιλία

2010-09-28T23:12:00.001+03:00

"...Τι να την κάνω τη φιλία σου όταν καταδέχεσαι να μου τη χαρίσεις σα να μου κάνεις χάρη; Λες και δεν την κέρδισα τόσα χρόνια με το να'μαι κοντά σου έστω κι από μακριά κάποιες φορές. Λες και δεν ήμουν πιο κοντά σου απ' όλους όσους ήταν κοντά.
Τι να την κάνω τη φιλία σου όταν είναι κάτι που το δίνεις στον πρώτο τυχόντα με την ίδια ευκολία που καταδέχεσαι να το δώσεις σε μένα και απειλείς πως θα το πάρεις πίσω με την πρώτη ευκαιρία; Λες και η φιλία είναι κάτι που ανάβει και σβήνει σαν φωτεινή επιγραφή με το πάτημα ενός κουμπιού. Λες και η φιλία δεν είναι τα συναισθήματα που νιώθουμε για κάποιον , η τρυφερότητα , το ενδιαφέρον , η ζεστασιά αλλά ένα προνόμιο που παραχωρούμε και αφαιρούμε ανάλογα με το συμφέρον μας, με το "τι είναι σωστό για μας εκείνη τη στιγμή" .
Όχι, καλή μου, δεν την καθορίζουν οι στιγμές τη φιλία. Η ευτυχία ναι, ίσως, είναι κρυμμένη στις στιγμές. Αλλά η φιλία είναι στη ζωή χαραγμένη, σε μια ολόκληρη ζωή από μικρές και μεγάλες θυσίες που κάνεις, χωρίς ποτέ να αφήσεις τον άλλον να αντιληφθεί το κόστος τους. Κι επειδή κάνει κι αυτός για σένα το ίδιο, σου συγχωρεί τις αδυναμίες και τις λάθος κινήσεις, γιατί ξέρει ότι πίσω ακόμα κι απ' αυτές μια θυσία κρύβεται...."

PEOPLE CHANGE

2010-09-24T01:15:00.000+03:00

Οι άνθρωποι αλλάζουν. Όλοι το ξέρουμε αυτό.
Επικοινωνούμε με κάποιον, συνδεόμαστε, υπάρχει ένα είδος κώδικα μεταξύ μας και ξαφνικά -παφ- σα να χάσαμε τον αποκωδικοποιητή κι ο κώδικας μοιάζει με ιερογλυφικά χαραγμένα στην άμμο που σβήνουν με το φύσημα του ανέμου.
Αγαπάμε και μοιραζόμαστε τα πάντα, εμπειρίες, αναμνήσεις, το καλό μπλουζάκι της κολλητής μας γιατί δε μας αρέσει το δικό μας και ξαφνικά -παφ- σα να μας στενεύει το μπλουζάκι και δεν αντέχουμε να το φοράμε ούτε λεπτό παραπάνω. Κι ας ξέραμε απ'την αρχή ότι είναι ένα νούμερο μικρότερο.
Μιλάμε, δίνουμε συμβουλές, κάνουμε παράπονα, λέμε τη γνώμη μας, καλή ή κακή και περιμένουμε την απάντηση. Τεντώνουμε τ' αυτιά για ν' ακούσουμε. Και ξαφνικά -παφ- όλοι οι ήχοι γύρω δυναμώνουν, ακούγεται το πέταγμα μιας μύγας, το καζανάκι που χάλασε, φωνές απ'το δρόμο, αλλά απάντηση δεν φτάνει στ' αυτιά μας.
Ακούμε, αφουγκραζόμαστε την ανάσα του άλλου καθώς κοιμάται, τα προβλήματά του όταν είναι στις μαύρες του, τις χαρές του όταν η ζωή του απλώνει το χέρι. Και ξέρουμε πως τώρα περιμένει από μας μιαν απάντηση, ένα βλέμμα, ένα άγγιγμα. Και ξαφνικά -παφ- τραβάμε το χέρι μας, κοιτάμε αλλού και σωπαίνουμε.
Γιατί οι άνθρωποι αλλάζουν. Όλοι το ξέρουμε αυτό.

Και τώρα, κυρίες και κύριοι, περνάμε σε διαφημίσεις!

2010-09-19T17:09:00.001+03:00

Διαφήμιση Νο 1 Multirama
Νεαρός πατέρας με το 8χρονο βλαστάρι του διαπιστώνει ότι όταν ο μικρός βγαίνει έξω χρειάζεται 50 ευρώ κι όταν γυρνάει σπίτι 100.All of a sudden αυτό έχει άμεση σύνδεση μ'έναν υπολογιστή που κοστίζει μόλις 389 ευρώ κι έχει 19άρα οθόνη.
Το λιγότερο που θα μπορούσε να γίνει για να βελτιωθεί αυτή η ηλίθια διαφήμιση είναι τουλάχιστον το πολυέξοδο τέκνο να είναι γύρω στα 15 και όχι ένα μικρό χαριτωμένο ξανθό παιδάκι με γυαλιά. Γιατί τι τα κάνει το 8χρονο τα 50 ευρώ; Παίρνει ναρκωτικά μάλλον, αλλιώς δεν εξηγείται! Ναι, αλλά πως κατέληξε στα ναρκωτικά; Δύσκολο και αδιέξοδο ερώτημα που αδυνατεί να απαντήσει μια σύντομη διαφήμιση άρα αυτή η εκδοχή απορρίπτεται.
Πιθανότερη εκδοχή είναι η μουλτιράμα να ποντάρει στο ότι όλα τα ελληνόπουλα 8χρονών και άνω θα θεωρήσουν φυσιολογικό να απαιτήσουν 50ευρώ κάθε φορά που θα βγαίνουν από το σπίτι και ο άμοιρος γονιός αδυνατώντας ν'ανταποκριθεί στο αίτημα θα σπεύσει να τα δελεάσει αγοράζοντάς τους πισί από το εν λόγω κατάστημα.
Αποτελεσματικότητα διαφήμισης:Αμφίβολη,όποιος αγοράζει υπολογιστή στις μέρες μας επιλέγει πλαίσιο:καλές τιμές, ευγενική εξυπηρέτηση,τηλεφωνική εξυπηρέτηση άψογη,άμεση παράδοση σε όλη την Ελλάδα και όπως είπα και πριν καλές τιμές. Κάνω κι εγώ διαφήμιση βέβαια κατά κάποιο τρόπο, αλλά εγώ ούτε όφελος έχω από αυτό ούτε χρησιμοποιώ ανυποψίαστα παιδάκια ούτε προβάλλομαι στην τιβί!

Διαφήμιση Νο2 hol
Λίγο πριν την κρίση της μέσης ηλικίας,κύριος αποφασίζει να πάει τουρνέ ανά την Ελλάδα με γκρουπ.Στη διάρκεια της πολυποίκιλης ξενάγησης, που φτάνει από την Κνωσσό στον Έβρο με ενδιάμεση στάση τα Γιάννενα ή τα Γιαννιτσά, δε θυμάμαι, ζαλίζει όλο το γκρουπ με το δίκτυο της ελλάς ον λάιν και σπάει τα νεύρα της ξεναγού και τα δικά μας.
Συμπεράσματα που προκύπτον: Η ελλάς ον λάιν είναι εντελώς τζάμπα άρα όλα τα λεφτά που γλιτώνεις από το λογαριασμό του τηλεφώνου τα δίνεις για να πας πολυήμερη εκδρομή επειδή έχεις απωθημένο που δεν πήγες πενταήμερη με το σχολείο γιατί διάβαζες για τις πανελλήνιες. Αλλά πάλι σε αυτή τη ζωή τίποτα δεν είναι τζάμπα,άρα αυτή δεν είναι η πιθανότερη εκδοχή.
Περισσότερες αντιθέτως πιθανότητες συγκεντρώνει η εκδοχή στην εν λόγω εταιρία να πληρώνεις τον κούκο αηδόνι. Γιατί για σκέψου,διαφήμιση σε ώρες αιχμής,σε όλα τα γνωστά τηλεοπτικά δίκτυα,υπερπαραγωγή,ολόκληρο γκρουπ,ξεναγός,λεωφορείο,ταξίδι σε 3 πόλεις...απ'την τσέπη τους θα τα πληρώσουν;
Αποτελεσματικότητα διαφήμισης: Αμφίβολη, είναι τόσο εκνευριστικός ο τυπάκος που δεν το ρισκάρεις καν!

Πιθανόν θα ακολουθήσουν κι άλλες αναλύσεις γιατί μου τη σπάνε πολύ και οι διαφημίσεις των τυροκομικών!

Κλασικά εικονογραφημένα

2010-09-15T17:34:00.000+03:00

Αγαπητέ αναγνώστη,(θα σου μιλάω στον ενικό από δω και στο εξής εσύ εγώ κι ο κούκος είμαστε εδώ πέρα εξάλλου, το "αγαπητοί αναγνώστες" που χρησιμοποιούσα μέχρι πρότινος περιττεύει λοιπόν)
την τραγελαφική κατάσταση που βρισκόμουν τις προάλλες και την κρίση που βρισκόταν στα πρόθυρα τα ξεπέρασα. Μη με συγχαρείς ακόμα,έχει και συνέχεια. Τα ξεπέρασα, που λες, μέχρι σήμερα το πρωί που μια "ευγενέστατη" υπάλληλος της Νομαρχίας μου ξανάκανε τα νεύρα κρόσια. Να φανταστείς ότι με τόση άγνοια, αγένεια και αδιαφορία που συναντώ σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες έχω καταλήξει να απευθύνομαι στο ΚΕΠ Δήμου Σούδας για οποιαδήποτε συναλλαγή με το δημόσιο που δεν απαιτεί την παρουσία μου.
Οι κοπέλες που δουλεύουν εκεί είναι η εξαίρεση του κανόνα: ευγενικές,πρόθυμες, εξυπηρετικές και χαμογελαστές. Και να φανταστείς ότι πλέον δεν κατοικώ καν εκεί! Κι όμως την άλλη φορά με την εφορία από κει με πληροφόρησαν τι έπρεπε να κάνω όταν η εδώ εφοριακός μου έλεγε ότι πρέπει να πάω στη ΔΟΥ Χανίων και δεν υπάρχει άλλη λύση!
Δε θα συνεχίσω με την αχαρακτήριστη τύπισσα που συνάντησα το πρωί γιατί ακόμα είμαι συγχισμένη με το θέμα και όποτε το θυμάμαι φουντώνω. Να φανταστείς ότι όταν γύρισα σπίτι, πήρα τη μάνα μου να της τα πω, πήρα την αδερφή μου να της πω κι αυτής τα ίδια και τέλος με πήρε ο πατέρας μου απ'έξω και τα'πα και σ'αυτόν και ακόμα δεν ξεθύμανα!

Το μόνο ευχάριστο είναι ότι βρήκα στο ίντερνετ τα παλιά θέματα του ασέπ σε μορφή τεστ και στα δύο που έκανα στα γνωστικά αντικείμενα αρχαίων,νέων και ιστορίας το 70% των απαντήσεών μου ήταν σωστές! Φαντάσου να ξεκινήσω και διάβασμα!

Πολύ φαντασία έπεσε σήμερα,αναγνώστη μου,σ'αφήνω να προσγειωθείς στην πραγματικότητά σου και 'γω στη δική μου και τα λέμε άλλη φορά!

Σάββατο μεσημέρι μετά τη βροχή

2010-09-11T18:09:00.000+03:00

Σάββατο μεσημέρι μετά τη βροχή
Χαζεύω στην οθόνη του υπολογιστή
Ρίμα τυχαία, κοκόγουστη, φτηνή
Ζωή βρεγμένη
ποίηση -ποια ποίηση;-
προσποίηση μεταλλαγμένη
με λέξεις και ουσία πασπαλισμένη
.......................................................
νόημα δε βγαίνει

Αν νομίζετε ότι θεωρώ το παραπάνω "πόνημα" αξιόλογο και γι αυτό το προτάσσω, κάνετε λάθος.
Έτσι μου' ρθε και το ΄γραψα κι εκεί θα το αφήσω. Δε μου πάει καρδιά να το σβήσω. (Δεν ξέρω τι έχω πάθει με την ομοικαταληξία). Γράφοντας με πληκτρολόγιο δεν έχεις καν την ευχαρίστηση της μπουντζούρας, όταν γράφεις ανοησίες, η οθόνη δεν έχει τις εκτονωτικές ιδιότητες του χαρτιού που σκίζεται...

Κρίση, με πιάνει κρίση...

2010-09-03T21:48:00.000+03:00

Έχω χρησιμοποιήσει τον στίχο και σε άλλο ποστ παλιότερα, αλλά τώρα δε μιλάμε απλά για κρίση, αλλά για κρισάρα. Παρεπιμπτόντως κρισάρα ή κνισάρα λέμε στο χωριό μου το κόσκινο και κατ'επέκταση ότι άλλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κάλυψη, για να κρυφτείς πίσω του όπως το βέλο. Σημασία που ταιριάζει και στη συγκεκριμένη περίπτωση. Γιατί ο νεοεισαγόμενος φιλοσοφικός-ψυχολογικός όρος που θα περιγράφει εφεξής την κατάστασή μου είναι ακριβώς αυτός: κρισάρα και με τις δύο έννοιες.
Δηλαδή και μ'εχει πιάσει κρίση επειδή από την κρίση δε μένει φράγκο στην τσέπη και θέλω να φύγω, να κρυφτώ, να πάω σ'αλλα μέρη.
Τι μου προκάλεσε αυτές τις τάσεις καθώς και τον παραληρηματικό οίστρο που κατ' ευφημισμόν αποκαλώ έμπνευση θα σας αποκαλύψω αμέσως τώρα. Η εφορία. Μάλιστα, αγαπητοί αναγνώστες. Η εφορία μ'έχει φέρει σε αυτή την άθλια κατάσταση. Και να σκεφτείτε ότι ακόμα δεν έχει χρειαστεί κι ούτε θα χρειαστεί στο άμεσο μέλλον να την πληρώσω. Δε θα επεκταθώ σε λεπτομέρειες για την αναποτελεσματικότητα των υπαλλήλων, για το ότι δεν επικοινωνεί η μια υπηρεσία με την άλλη και για το ότι χρειάστηκε να πάω 3 φορές για να κάνω δουλειά πέντε λεπτών. Θα σχολιάσω μόνο το εξής: Οι υπάλληλοι στις εφορίες, καθώς και στους δήμους και σε άλλες υπηρεσίες δε θα είχαν τόσο φόρτο εργασίας αν έκαναν καλά τη δουλειά τους και ενημέρωναν τον απλό πολίτη at the first place. Γιατί όταν δε σου εξηγούν προφανώς και θα ξαναπάς για το ίδιο θέμα και θα τους απασχολείς μέχρι να βρεις μια άκρη. Βέβαια, μεταχειρίζονται διάφορους ύπουλους τρόπους για να σε ξαποστείλουν και να μην τους ξαναενοχλήσεις. Εμένα μια φαινομενικά σοβαρότατη υπάλληλος μου είπε ότι πρέπει να πάω στη ΔΟΥ Χανίων για να κάνω τις συναλλαγές μου μιας και εκεί είχα βγάλει ΑΦΜ!
Το ΑΦΜ μου'λειπε και μένα, που δεν ξέρω τι είναι καλά καλά.
Τέλος πάντων επειδή η εφορία είναι μεγάλη πληγή κι όσο τη βλέπεις από πιο κοντά τόσο σου φαίνεται μεγαλύτερη αλλάζω θέμα και προχωρώ σε κάτι πιο ευχάριστο.
Μπορεί να μην πήρα ακόμα το πτυχίο μου τυπικά αλλά πήρα ένα ωραιότατο χαρτί που λέει ότι τέλειωσα τη σχολή με βαθμό 7,95 (γιατί,γιατί,γιατί δεν πήρα 8 Θεέ μου; ¨Ημουν τόσο κοντά! Είχα προσπαθήσει τόσο πολύ! Γιατί; ΓΙΑΤΙ;) Τελικά δεν είναι και τόσο ευχάριστο ούτε αυτό το θέμα. Και στην τελική το 8 δεν είναι καν άριστα, ακούγεται όμως καλύτερα. (Γιατί;)
Και να περάσουμε σε κάτι άλλο μήπως και βρω κάτι πραγματικά ευχάριστο να σας πω.

ΟΚ,δε βρήκα.
Θα τα πούμε άλλη φορά.

Μια όμορφη εβδομάδα

2010-08-28T13:41:00.000+03:00

Το πλοίο σάλπαρε ένα πρωί Δευτέρας κι εγώ έκανα ένα μεγάλο και κουραστικό ταξίδι.

Η γραμματεία άνοιξε ένα πρωί Τετάρτης κι εγώ πήρα μια ωραιότατη κάρτα αναμονής για την επόμενη Δευτέρα.

Η εφορία δεν άνοιξε την Παρασκευή και μάλλον είμαι ο μοναδικός Έλληνας που δεν το ξέρει (μέχρι κι η αδερφή μου το ήξερε).

Ευτυχώς σήμερα ξημέρωσε Σάββατο.

SIGNMARK: έρχεται στην Ελλάδα το Σεπτέμβρη!

2010-08-17T12:13:00.002+03:00

Μιας και δεν αποφασίζω να βγάλω τα σώψυχά μου στη φόρα και να κάνω ανάρτηση, ας κάνω μια αναδημοσίευση από το blog A woman in this city και εσείς πράξτε ανάλογα.

SIGNMARK Live

O Signmark είναι τραγουδιστής.
Πολύ καλός στιχουργός και μαγευτικός επί σκηνής.
Τι είναι αυτό που τον ξεχωρίζει από τους υπόλοιπούς χιλιάδες τραγουδιστές
που εκκολάπτονται καθημερινά;

Του είπαν οτι δεν θα μπορούσε ποτέ να ακολουθήσει αυτό που αγαπάει.
Κι όμως τα κατάφερε, και διακρίθηκε, σε βαθμο να του γίνει πρόταση να
εκπροσωπήσει την Φιλανδία στην Eurovision, πέρσι.
Μάλιστα ειναι ο πρώτος που υπέγραψε δισκογραφικό συμβόλαιο και έγινε άθελά
του έμπνευση και παράδειγμα σε Αμερική, Ευρώπη και τώρα, στην Ελλάδα.

Η ιδιαιτερότητά του και αυτόχρονα το χάρισμά του;
Είναι κωφός.

Δεν αντιλαμβάνεαι την μουσική με τον ίδιο τρόπο όπως εμείς, με τα αυτιά
του.
Την νιώθει με έναν τρόπο που κανείς μας δεν μπορει να καταλάβει.
Με το σώμα του. Εμπνέεται, γράφει, τραγουδάει, εκφράζεται... νιώθει.
Και με το σώμα αυτό, επι σκηνής ζωγραφίζει τους στίχους του, ενώ μια πιο συμβατική
φωνή τραγουδά δίπλα του για μας τους ακουοντες,τραγούδια σε ρυθμούς hip-hop
με funk πινελιές ενώ στο βάθος, ο τρίτος συνεργάτης του μας ταξιδεύει με
εικόνες και φώτα σε άλλες διαστάσεις.

Ο Signmark έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα στις 11 Σεπτέμβρη στο
Gagarin205, για μια και μοναδική συναυλία.

Την διοργάνωση ανέλαβε η Μη Κερδοσκοπική Οργάνωση ΔΡΩ
(συνεργάτες: Lili, Μπουντούρης Αντώνης)

Δεν έχω τι να αναρτήσω τι να πω είναι το μπλογκ μου ένα σήμα από καπνό

2010-07-28T15:03:00.000+03:00

Πρέπει να γράψω κάτι στο μπλογκ μου για να μην ερημώσει αλλά δεν ξέρω τι. Αυτά που σκέφτομαι και με απασχολούν δεν μπορώ να τα μοιραστώ ενώ άρθρα γενικού ενδιαφέροντος έχω να γράψω κανα χρόνο. Είμαι στο χωριό μου και η πρόσβαση στο ίντερνετ δεν είναι τόσο εύκολη.Τι να κάνω και τι να σας πω λοιπόν; Περιορίζομαι σε γρήγορα σημειώματα με την ελπίδα η έμπνευσή μου να επιστρέψει σύντομα.

Θέλω να γίνω τηλεόραση

2010-07-19T21:59:00.001+03:00

«Θεέ μου, ἀπόψε σοῦ ζητάω κάτι ποὺ τὸ θέλω πάρα πολύ. Θέλω νὰ μὲ κάνεις τηλεόραση! Θέλω νὰ πάρω τὴ θέση τῆς τηλεόρασης ποὺ εἶναι στὸ σπίτι μου. Νὰ ἔχω τὸ δικό μου χῶρο. Νὰ ἔχω τὴν οἰκογένειά μου γύρω ἀπὸ ἐμένα. Νὰ μὲ παίρνουν στὰ σοβαρὰ ὅταν μιλάω. Θέλω νὰ εἶμαι τὸ κέντρο τῆς προσοχῆς καὶ νὰ μὲ ἀκοῦνε οἱ ἄλλοι χωρὶς διακοπὲς ἢ ἐρωτήσεις. Θέλω νὰ ἔχω τὴν ἴδια φροντίδα ποὺ ἔχει ἡ τηλεόραση ὅταν δὲν λειτουργεῖ. Ὅταν εἶμαι τηλεόραση, θἄχω τὴν παρέα τοῦ πατέρα μου ὅταν ἔρχεται σπίτι ἀπὸ τὴ δουλειά, ἀκόμα κι ἂν εἶναι κουρασμένος. Καὶ θέλω τὴ μαμά μου νὰ μὲ θέλει ὅταν εἶναι λυπημένη καὶ στενοχωρημένη, ἀντί νὰ μὲ ἀγνοεῖ… Θέλω τ΄ ἀδέλφια μου νὰ μαλώνουν γιὰ τὸ ποιὸς θὰ περνάει ὧρες μαζί μου. Θέλω νὰ νοιώθω ὅτι ἡ οἰκογένειά μου ἀφήνει τὰ πάντα στὴν ἄκρη, πότε – πότε, μόνο γιὰ νὰ περάσει λίγο χρόνο μὲ μένα. Καὶ τὸ τελευταῖο, κάνε με ἔτσι ὥστε νὰ τοὺς κάνω ὅλους εὐτυχισμένους καὶ χαρούμενους.

Θεέ μου, δε ζητάω πολλά. Θέλω μόνο νὰ γίνω σὰν μιὰ τηλεόραση!»

Τὴ δασκάλα ποὺ τὴν διάβασε (καθὼς βαθμολογοῦσε) τὴν ἔκανε νὰ κλάψει. Ὁ σύζυγός της ποὺ μόλις εἶχε μπεῖ στὸ σπίτι, τὴ ρώτησε: «τὶ συμβαίνει;» Αὐτὴ ἀπάντησε: «Διάβασε αὐτὴ τὴν ἔκθεση, τὴν ἔχει γράψει ἕνας μαθητής μου». Ὁ σύζυγος εἶπε: «Τὸ καημένο τὸ παιδί. Τὶ ἀδιάφοροι γονεῖς εἶναι αὐτοί!» Τότε αὐτὴ τὸν κοίταξε καὶ εἶπε: «Αὐτὴ ἡ ἔκθεση εἶναι τοῦ γιοῦ μας!..»

Αναδημοσίευση από το Blog-άριθμο

Εθελοντικές επισκέψεις της Βούλας Μάστορη σε δημόσια σχολεία 2010-2011

2010-07-03T15:03:00.000+03:00

Σήμερα θα κάνω άλλη μια αναδημοσίευση. Ξέρετε, όσοι με διαβάζετε τακτικά, ότι δεν το κάνω συχνά, παρά μόνο αν αυτό που αναδημοσιεύω μου φαίνεται πάρα πολύ καλό για να το διαβάζω μόνη μου. Αυτή τη φορά όμως ο σκοπός της αναδημοσίευσης δεν είναι μόνο αυτός. Η εικόνα σίγουρα σας έχει ήδη δώσει μια ιδέα. Δε μου φαίνεται ίσως, αλλά είμαι από τους ανθρώπους που διαβάζουν πολύ και τα περισσότερα βιβλία της εικόνας τα 'χω διαβάσει πάνω από δέκα φορές, χωρίς υπερβολή. Ποτέ όμως δεν έτυχε να γνωρίσω τη συγγραφέα τους (ούτε κανένα άλλο συγγραφέα εδώ που τα λέμε) από κοντά. Έτσι διαβάζοντας αυτά που θα διαβάσετε κι εσείς παρακάτω, χάρηκα παρόλο που ουσιαστικά δε μπορώ να συμμετέχω ούτε σαν μαθήτρια ούτε σαν εκπαιδευτικός. Το μόνο επομένως που μου έμενε να κάνω ήταν να προωθήσω το μήνυμα της Βούλας Μάστορη ώστε να το αξιοποιήσουν όσοι έχουν τη δυνατότητα.

Τα παρακάτω λοιπόν αναδημοσιεύονται αυτούσια από το μπλογκ των συγγραφέων της παιδικής λογοτεχνίας

Ενδιαφέρει εκπαιδευτικούς, βιβλιοθηκονόμους και γενικά όσους αγαπούν το βιβλίο και μπορούν να προωθήσουν τη φιλαναγνωσία από το μετερίζι τους.

Έκαστος εφ' ω ετάχθη. Ο προσωπικός μου αγώνας είναι η προώθηση της φιλαναγνωσίας, θεωρώντας ότι έτσι αναπτύσσεται η κριτική σκέψη και, επαγωγικά, η παραγωγή πολιτών
που δεν άγονται και φέρονται.
Έτσι για το επόμενο ακαδημαϊκό έτος 2010-2011 προτείνω εθελοντικό πρόγραμμα προώθησης της, το οποίο περιλαμβάνει εμπλουτισμένες με δραστηριότητες συναντήσεις με αναγνώστες βιβλίων μου.

Προϋποθέσεις κάθε συνάντησης:
1. Δήλωση συμμετοχής 40 μέρες πριν τη συνάντηση
2. Μέχρι 50 άτομα στη συνάντηση
3. Μικρόφωνο στο χώρο της συνάντησης
4. Να έχει προηγηθεί ανάγνωση του βιβλίου πάνω στο οποίο θα γίνουν δραστηριότητες
5. Κάλυψη των οδοιπορικών (εάν πρόκειται για υπεραστική συνάντηση θα πρέπει να καλυφθούν επίσης γεύματα και ξενοδοχείο).
Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής επικοινωνείτε με το mastoriv@otenet.gr (θα κρατηθεί σειρά προτεραιότητας)

Το τέλος μιας εποχής (μπορεί και δύο)

2010-06-30T14:52:00.001+03:00

Χθες έψαχνα να βρω ένα twitter button γιατί αυτό που ήδη είχα με εγκατέλειψε χωρίς αιτία. Μετά από την πολύωρη αναζήτησή του (αφού η τελειομανία μου δε με εγκαταλείπει σχεδόν ποτέ) το μάτι μου έπεσε στις στήλες του ιστολογίου μου. Διαπίστωσα λοιπόν ότι τα "Φοιτητικά" όπου να'ναι τελειώνουν, άντε να κάνω μια σχετική ανάρτηση όταν ορκιστώ και μετά τέλος!

Δεν ξέρω αν αυτή η παρατήρηση αξίζει να γίνει ανάρτηση, αλλά πραγματικά νιώθω ανακούφιση που δεν έχω μπροστά μου εξεταστική το Σεπτέμβρη. Και μάλλον δεν είμαι η μόνη!

Η γιαγιά μου είδε κι απόειδε ότι δεν έπαιρνα πτυχίο τόσα χρόνια και μ'έταξε στην Αγία Ειρήνη τη Χρυσοβαλάντου και θέλει και να πάμε μαζί με τον παππού μου καλοκαιριάτικα στην Αθήνα στο μοναστήρι. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω την όρεξή τους κι επίσης πιστεύω ότι στα τάματα πρέπει να συμπεριλαμβάνει καθένας τον εαυτό του και κανέναν άλλον, αλλά αυτά δε θα τα πω στον παππού. Πρώτον γιατί είναι μεγάλος άνθρωπος και δε θέλω να στεναχωρηθεί και δεύτερον γιατί όσο καιρό σπούδαζα με βοηθούσε οικονομικά και θέλω να του κάνω αυτή τη χάρη. Παρόλα αυτά προσπάθησα να το τρενάρω δελεάζοντάς τους με την ορκωμοσία μου (όταν γίνει) και προτείνοντας να πάμε τότε. Ευελπιστώ βέβαια ότι τότε δε θα χρειαστεί να ταξιδέψουμε μαζί αλλά το να πάμε μαζί στην εκκλησία δεν το γλιτώνω....

Αλλά το ότι δεν πιστεύω πια στο Θεό και την εξ ύψους βοήθεια δεν υπάρχει καμία περίπτωση να το πω στον παππού.

Και εδώ που τα λέμε δεν ξέρω αν έκανα καλά που το είπα και σε σας....

Σάββατο, 26 Ιουνίου, Σούδα

2010-06-26T22:59:00.000+03:00

Αγαπητό ημερολόγιο,
αφού τέλειωσα με τις εξετάσεις έμεινα λίγες ακόμα μέρες στο κλεινόν άστυ και μετά πήρα το πλοίο και ήρθα πάλι στα πάτρια εδάφη. Η αλήθεια είναι ότι μέχρι στιγμής οι μέρες μου περνάνε πάρα πολύ ωραία. Βέβαια, ήρθα μόλις χτες το πρωί οπότε δεν έχουν περάσει και πολλές μέρες, αλλά αυτό δεν αλλάζει κάτι.
Σήμερα έψησα κατσικάκι στο φούρνο, αν και το πρωί που το έβγαλα από την κατάψυξη νόμισα ότι ήταν κοτόπουλο. Γενικά, εμένα δε μου αρέσεουν τα αμνοερίφια, αλλά μου αναγνωρίζω ότι το έψησα πολύ καλά, ήταν μαλακό, ζουμερό και δεν ξέρω τι άλλο να πω για να παινέσω τη μαγειρική μου. Φαντάζομαι ότι η Ε. με πήγε για μπάνιο για να με ανταμείψει γι αυτό ακριβώς το υπέροχο ψητό κοτόπουλο! Πάλι μπερδεύτηκα,κατσίκι ήταν...
Λοιπόν όπως έλεγα πήγαμε για μπάνιο και ήταν πάρα πολύ ωραία, βαρκούλες αραγμένες στην άκρη, κόσμος ούτε πολύς ούτε λίγος, θέα υπέροχη, ήλιος και θάλασσα! Ήταν πρώτη φορά που πήγα σ'αυτήν την παραλία αλλά ενθουσιάστηκα, φαντάσου ότι έμεινα ΜΕΣΑ στη θάλασσα είκοσι ολόκληρα λεπτά (ναι, είναι επίτευγμα συνήθως στο πρώτο πεντάλεπτο βγαίνω!).
Και μετά την έκθεση για το πρώτο μου μπάνιο να σου πω ότι είδα και δυο πολύ ενδιαφέρουσες ταινίες αυτές τις μέρες τη μία μάλιστα με συνοδεία ποπ κορν (που όταν τα έβγαζα από το ντουλάπι νόμιζα ότι ήταν σταφίδες, χαχα) .
Η Ε. με πληροφόρησε προ ολίγου ότι η σειρά που παρακολουθώ τελειώνει τη Δευτέρα και εκείνη ακριβώς τη στιγμή ανακάλυψα την αξία του Νίκου Φώσκολου που δε σταματούσε τα σίριάλ του παρα μόνο τον Αύγουστο. Αλλά όχι, αγάπη μου, δε θα φάω εγώ όλες τις επαναλήψεις στη μάπα, κλειστή θα την έχω την τηλεόραση όλο το καλοκαίρι!
Τέλος, αγαπητό ημερολόγιο, γιατί έχω ξεσυνηθίσει να σου γράφω πολλά. Υποθέτω ότι από βδομάδα που θα πάω στο χωριό θα χω πολύ υλικό για να σε τροφοδοτήσω.

Όχι, τη βαλίτσα μου δεν την άδειασα ακόμη.
Και δεν ξέρω αν φταίει η θάλασσα αλλά σα να με πονάει ο λαιμός μου...

Χωρίς τίτλο αλλά με πολύ νόημα

2010-06-21T20:26:00.000+03:00

Ο μισθός μου στο κράτος

Της ΕΛΕΝΑΣ ΑΚΡΙΤΑ

ΣΕ ΜΙΑ εποχή όπου όλοι γνωρίζουν την Τζούλια και ελάχιστοι τους πραγματικά αξιόλογους ανθρώπους αυτού του τόπου, σήμερα ας κάνουμε τη διαφορά. Και ας ασχοληθούμε με μια είδηση που πέρασε στα ψιλά. Κανείς δεν τη συζήτησε, κανείς δεν τη σχολίασε, κανείς δεν της έδωσε τη σημασία που της αρμόζει.

Στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος ζήτησε διακοπή της μισθοδοσίας του.

Όπως είπε στο κεντρικό δελτίο του Αlter:

«Η Εκκλησία πρέπει να συμμετέχει στον αγώνα και την προσπάθεια που γίνεται. Θεωρώντας ότι εγώ δεν έχω τίποτα άλλο να κάνω, ζήτησα να επιστραφεί ο μισθός μου στο κράτος. Μια συμβολική κίνηση την οποία έκαναν και άλλοι άνθρωποι. Σκέφτηκα αφού την κάνει μια ευρωβουλευτής, γιατί να μην την κάνει και ένας επίσκοπος!».

(Να σημειώσω εδώ ότι το ίδιο έπραξε και ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμος, βάζοντας όμως την παράμετρο να μη φορολογηθούν οι επαρχιακές μητροπόλεις!)

Η είδηση με κέντρισε και άρχισα να ψάχνω στο Διαδίκτυο ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος. Ακόμα περισσότερο με κέντρισαν τα ευρήματα της έρευνάς μου. Μεταφέρω εδώ μέρος του βιογραφικού του (ολόκληρο θα χρειαζόμασταν τρεις σελίδες της εφημερίδας):

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος Χατζηνικολάου γεννήθηκε το 1954 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και συνέχισε τις σπουδές του στον τομέα της Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο του Ηarvard. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με τη μελέτη της Μηχανικής των Ρευστών και της Μαθηματικής Φυσιολογίας στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), όπου έλαβε μεταπτυχιακούς τίτλους και διδακτορικό.

ΟΙ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΕΣ σπουδές του στο κοινό πρόγραμμα αυτών των δύο πανεπιστημίων επικεντρώθηκαν στον τομέα της Βιοϊατρικής Τεχνολογίας. Αντικείμενό τους ήταν η αιμοδυναμική μελέτη του κυκλοφορικού συστήματος (καρδιάς και αγγείων) με χρήση Μηχανικής των Ρευστών και Εφαρμοσμένων Μαθηματικών. Συγκεκριμένα, ασχολήθηκε με την επινόηση, τον σχεδιασμό και τη μελέτη μιας μη αιματηρής μεθόδου διαγνώσεως βαλβιδικών παθήσεων με τη μέθοδο της ακουστικής ανάλυσης!

Εργάστηκε ως ερευνητής και επιστημονικός συνεργάτης στο αγγειολογικό εργαστήριο του Νew Εngland Deaconess Ηospital στην Αμερική. Παράλληλα εργάστηκε ως επιστήμων στη ΝΑSΑ.

Δίδαξε σε σεμινάρια του Χάρβαρντ και στις Ιατρικές Σχολές των Πανεπιστημίων Αθηνών και Κρήτης.

Η επιστημονική και ερευνητική ενασχόλησή του με τον φυσικό κόσμο και τον άνθρωπο και η προσωπική του αναζήτηση οδήγησαν αυτό τον κορυφαίο επιστήμονα στην Ορθοδοξία. Σπούδασε Θεολογία στη Βοστώνη και ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Υπήρξε διευθυντής του Κέντρου Βιοϊατρικής Ηθικής και Δεοντολογίας και πρόεδρος της Συνοδικής Επιτροπής Βιοηθικής της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Το 1989, γίνεται πρώτα μοναχός, έπειτα διάκονος και στη συνέχεια πρεσβύτερος. Από το 1990 μέχρι το 2004 διακονούσε ως εφημέριος το αγιορείτικο μετόχι της Αναλήψεως (Μονής Σίμωνος Πέτρας) στον Βύρωνα.

Το 2004 εκλέγεται Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, ενώ πριν από δύο χρόνια αναγορεύεται επίτιμος διδάκτωρ του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

ΑΥΤΟΣ Ο λαμπρός επιστήμων απαρνήθηκε τιμές, δόξες και πλούτη και στράφηκε στην Εκκλησία. Ο μισθός του είναι μικρότερος από 2.000 ευρώ. Αυτό τον μισθό δωρίζει στο κράτος, για να συμβάλει όπως μπορεί στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Και όπως λέει:

«Αυτό είναι μια συμβολική κίνηση συμπαράστασης στον αγώνα που γίνεται για την αντιμετώπιση των οικονομικών δυσχερειών της πατρίδας μας».

Σεβασμιώτατε, με ταπεινότητα το χέρι σας φιλώ!

Αναδημοσίευση από τους Ανώνυμους Μελαγχολικούς

Η τρίτη ηλικία και τα απλά πράγματα

2010-06-19T11:55:00.000+03:00

Παρατηρώντας τις διαφημίσεις των εταιριών κινητής τηλεφωνίας, βγάζει κανείς το συμπέρασμα ότι οι πιο εύρωστες αγαπούν πολύ την τρίτη ηλικία. Η Cosmote έκανε την αρχή με τις γιαγιάδες και τις κατσίκες στην ύπαιθρο, ενώ η vodafone σε ένα πιο αστικό τοπίο αλλά με αναφορές στο παρελθόν έβαλε τους παππούδες να κάνουν καντάδα στις γιαγιάδες. Δε θα σχολιάσω το ότι στην περίπτωση της cosmote στη δεύτερη και πιο σύντομη διαφήμιση οι γιαγιάδες έχουν αλλάξει ρόλους, ούτε ότι οι παππούδες της vodafone κάνουν ολόκληρη καντάδα όχι για να βγάλουν τη γιαγιά βόλτα στο ζαχαροπλαστείο αλλά για να την καταφέρουν να τους πάρει τηλέφωνο. Τίποτα από αυτά. Θα σχολιάσω όμως τη στάση της wind απέναντι σε όλο αυτό, που αντί να πάρει παράδειγμα από τις άλλες δύο , αυτή στις διαφημίσεις της χρησιμοποιεί το Γεωργούλη και προσφάτως και την ομάδα του Ράδιο Αρβύλα. Αφού το βλέπεις δε σε θέλει, ούτε ο Γεωργούλης φτούρησε , ούτε η νέα διαφήμιση θα φτουρήσει, βάλε κι εσύ έναν παππού να παίζει τάβλι ή μια γιαγιά να πλένει στη σκάφη! Όχι ότι και τότε είναι σίγουρο ότι θα πιάσει αλλά τουλάχιστον θα σου βγει πιο φτηνά από ό,τι οι φίρμες που διαλέγεις. Απλά πράγματα!

Κοσμοϊστορικά γεγονότα

2010-06-17T19:53:00.000+03:00

Συμβαίνουν κοσμοϊστορικά γεγονότα αυτόν τον Ιούνιο!Κατ'αρχήν η Εθνική κέρδισε τη Νιγηρία σε αγώνα παγκοσμίου πρωταθλήματος και μάλιστα με 2-1 και δεύτερο και σημαντικότερο η Δέσποινα πέρασε 2 στα 2 μαθήματα και παίρνει επιτέλους πτυχίο.
Η αλήθεια είναι ότι σ'αυτό το μπλογκ κατά καιρούς έχω μιλήσει πολύ για την αγωνία μου για το πότε θα έπαιρνα επιτέλους το πτυχίο, τώρα όμως που το μόνο που μένει είναι η επίσημη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων και η ορκομωσία δεν έχω διάθεση να πω πολλά.
Δε χαίρομαι τόσο όσο νόμιζα ότι θα χαιρόμουν (το μέτρο σύγκρισης είναι ότι έπρεπε να χαρώ τουλάχιστον τόσο όσο χάρηκα όταν πέρασα από καθαρή τύχη τα Λατινικά Δ' εξαμήνου δηλ για δυο-τρεις μέρες). Απλά νιώθω ανακούφιση που θα μπορώ να αποφύγω πλέον τις ερωτήσεις/παρατηρήσεις τύπου: ακόμα; άντε στρώσου να το πάρεις!/υπομονή, λίγο έμεινε/έφαγες το γάιδαρο στην ουρά θα κολλήσεις;(ηλίθια παροιμία)/πόσα χρωστάς τώρα;/πόσα έδωσες;/πόσα πέρασες; και άλλα τέτοια χαριτωμένα....
Σας αφήνω πρέπει να πάρω τη γιαγιά μου να της πω τα νέα, μ'αυτό τον καημό ζει.

Να σημειώσω ακόμα ότι το έμαθα πριν 3 μέρες και ότι ακόμα δεν έχω πει τίποτα σε κανέναν εκτός από τους γονείς μου, πράγμα αδιανόητο για τα δικά μου δεδομένα. Γιατί άραγε;

2010-06-09T21:45:00.000+03:00

Η Δέσποινα ακόμα διαβάζει...

Οι εποχές της αγάπης

2010-06-04T03:35:00.001+03:00

Μια σχεση μοιαζει με εναν κηπο.Για ν'ανθισει,πρεπει να ποτιζεται τακτικα..Εχει αναγκη ιδιαιτερης φροντιδας και γι'αυτο οφειλουμε να λαμβανουμε υποψη τις εποχες καθως και τον απροβλεπτο καιρο.
Καινουριοι σποροι πρεπει να φυτευτουν και τ'αγριοχορτα να ξεριζωθουν.Κατα τον ιδιο τροπο,για να κρατηθει η μαγεια της αγαπης ζωντανη,πρεπει να καταλαβουμε τις εποχες της και να φροντισουμε τις ειδικες αναγκες που δημιουργει καθε εποχη.

Η Ανοιξη της Αγαπης

Το να ερωτευεσαι ειναι σαν την ανοιξη.Νιωθουμε οτι θα ειμαστε ευτυχισμενοι για παντα.Δεν μποτουμε να φανταστουμε πως ισως στο μελλον δε θ'αγαπαμε το συντροφο μας.Ειναι η εποχη της αθωοτητας.Ο ερωτας φαινεται αιωνιος.Ειναι εποχη μαγικη,κατα τη διαρκεια της οποιας ολα φαινονται τελεια και λειτουργουν χωρις καμια προσπαθεια.Ο συντροφος μας φαινεται ιδανικος.Χορευουμε αρμονικα μαζι,μη καταβαλλοντας την παραμικρη προσπαθεια,και υμνουμε την καλη μας τυχη.

Το Καλοκαιρι Της Αγαπης

Κατα τη διαρκεια του καλοκαιριου της αγαπης μας,συνειδητοποιουμε οτι ο συντροφος μας δεν ειναι τοσο τελειος οσο νομιζαμε και οτι πρεπει να δουλεψουμε πανω στη σχεση μας.
Οχι μονο ερχεται απο αλλο πλανητη,αλλα επισης ειναι ανθρωπος ο οποιος κανει λαθη και εχει ελαττωματα.
Απογοητευση και πικρια ξεφυτρωνουν.Τα αγριοχορτα πρεπει να ξεριζωθουν και τα φυτα χρειαζονται περισσοτερο ποτισμα κατω απο τον καυτο ηλιο.Δεν ειναι πια ευκολο να δινουμε αγαπη και να παιρνουμε την αγαπη που χρειαζομαστε.Ανακαλυπτουμε οτι δεν ειμαστε παντα ευτυχισμενοι και οτι δε νιωθουμε παντα γεματοι αγαπη.Δεν ειναι αυτη η εικονα του ερωτα που ειχαμε.
Πολλα ζευγαρια στο σημειο αυτο χανουν τις ψευδαισθησεις τους και προσγειωνονται αποτομα.Δεν θελουν να κοπιασουν για τη σχεση τους.Λειτουργωντας μη ρεαλιστικα,περιμενουν οτι θα ειναι παντα ανοιξη.Κατηγορουν το συντροφο τους και τα παρατουν.Δε συνειδητοποιουν οτι η αγαπη δεν ειναι παντα ευκολη.Μερικες φορες απαιτει σκληρη δουλεια κατω απο εναν καυτο ηλιο..
Στο καλοκαιρι της αγαπης,πρεπει να φροντιζουμε τις αναγκες του συντροφου μας,αλλα και να ζηταμε και να παιρνουμε την αγαπη που χρειαζομαστε.Αυτο δε γινεται αποτομα...θελει προσπαθεια.

Το Φθινοπωρο της Αγαπης

Αν εχουμε φροντισει τον κηπο μας το καλοκαιρι,τωρα δρεπουμε τα αποτελεσματα της σκληρης δουλειας.
Το φθινοπωρο εφτασε.Ειναι μια χρυση εποχη-πλουσια και μεστη.Βιωνουμε μια πιο ωριμη αγαπη,η οποια αποδεχεται και κατανοει τις ατελειες του συντροφου μας αλλα και τις δικες μας.Ειναι μια εποχη ιδανικη για να μοιραστουμε τα συναισθηματα μας και να χαρισουμε ευχαριστηση.Αφου δουλεψαμε σκληρα το καλοκαιρι,τωρα μπορουμε να χαλαρωσουμε και ν'απολαυσουμε την αγαπη που οικοδομησαμε.

Ο Χειμωνας της Αγαπης

Τωρα,ο καιρος αλλαζει και παλι και ερχεται ο χειμωνας.Τους κρυους μηνες του χειμωνα,ολοκληρη η φυση κλεινεται στον εαυτο της.Ειναι εποχη για αναπαυση,περισυλλογη και ανανεωση.Αυτη ειναι η εποχη που βιωνουμε τα προσωπικα μας συναισθηματα,τα οποια πιθανως συνδεονται με το παρελθον η' το ''μυστικο''εαυτο μας.Τωρα σηκωνεται το ''καπακι'' μας και τα οδυνηρα συναισθηματα μας αναδυονται στην επιφανεια.Ειναι εποχη μοναχικης αναπτυξης,κατα την οποια χρειαζεται να στραφουμε περισσοτερο στον εαυτο μας παρα στο συντροφο μας για αγαπη και ολοκληρωση.Ειναι εποχη επουλωσης.Σ'αυτη την εποχη,οι αντρες ξεχειμωνιαζουν στη σπηλια τους και οι γυναικες βυθιζονται στο πηγαδι τους.
Αφου αγαπησουμε τον εαυτο μας και επουλωσουμε τις πληγες μας κατα τη διαρκεια του σκοτεινου χειμωνα της αγαπης,τοτε η ανοιξη αναποφευκτα θα επιστρεψει.Για μια ακομα φορα,νιωθουμε την ευλογια της ελπιδας,της αγαπης και των χιλιαδων δυνατοτητων.Βασισμενοι στην εσωτερικη αναζητηση του χειμωνιατικου ταξιδιου μας,ειμαστε πια σε θεση να ανοιξουμε τις καρδιες μας και να βιωσουμε την ανοιξη της αγαπης.

(Το κείμενο το βρήκα κάπου στο facebook)

Εσείς ποια εποχή διανύετε;

Ο πιο καλός ο μαθητής!

2010-05-28T01:57:00.000+03:00

Η Δέσποινα διαβάζει,τρώει και κάνει διαφήμιση της TOYOTA ταυτόχρονα. Αν αυτό δεν είναι σωστή αξιοποίηση χρόνου, τι είναι;

Υ.Γ. Εκτός από τον Άδωνι έκρυβα και το Ναπολέοντα μέσα μου!

Η καλή νοικοκυρά είναι δούλα και κυρά

2010-05-24T16:08:00.002+03:00

Γεγονός είναι ότι εγώ συνήθως δίνω μόνο γιαλαντζί συνταγές και ακόμη ότι στη μπλογκόσφαιρα υπάρχουν πάρα πολλά αξιόλογα ιστολόγια μαφειρικής όπως η Μικρή Κουζίνα , τα λιλά της Λίλας κ.ά
Για να εξηγήσω όμως το λόγο της πολυήμερης απουσίας μου θα χρειαστεί αφενός να παρουσιάσω αυθεντικές συνταγές και αφετέρου να ενδυθώ για λίγο την ποδιά της μπλογκομαγείρισσας.
Το Σάββατο το βράδυ είχαμε κανονίσει να μαζευτούμε μερικοί φίλοι στο σπίτι για φαγητό κι έτσι από την Παρασκευή το μεσημέρι άρχισα τις προετοιμασίες.
Είχα αποφασίσει να φτιάξω μια πιπερόπιτα που έχω μάθει από τη νονά της αδερφής μου.
Άνοιξα λοιπόν το φύλλο και το άπλωσα στο ταψί

έκοψα τις πιπεριές και τις έβαλα στο τηγάνι να μαραθούν

μετά θρυμμάτισα τυρί φέτα και το ανακάτεψα με τις πιπεριές, άνοιξα και το πάνω φύλλο,σκέπασα τη γέμιση,έριξα αυγό και γάλα

και έτοιμο για το φούρνο!
Μετά ήρθε η σειρά της τούρτας.
Η τούρτα σε γενικές γραμμές ήταν έτοιμη γιατί δεν είχα κουράγιο να φτιάξω παντεπσπάνι και γιατί το παντεσπάνι πρέπει να μείνει ένα βράδυ για να "ξεραθεί"
Πήρα λοιπόν έτοιμο παντεσπάνι,έφτιαξα σιρόπι με disarono.χτύπησα στο μίξερ σαντιγύ και ιδού το αποτέλεσμα

Στη συνέχεια ανακάτεψα λιωμένη κουβερτούρα με σαντιγύ για την επικάλυψη, και κάλυψα όλη την τούρτα.

Αφού έβαλα την τούρτα στο ψυγείο και έβγαλα την πίτα από το φούρνο έφαγα μερικά κομμάτια πίτα για να σιγουρευτώ ότι είναι νόστιμη και πήγα για ύπνο.
Το Σάββατο το πρωί άρχισα πάλι το μαγείρεμα.
Καθάρισα πατάτες, έπλασα κιμά έβρασα αυγά και έφτιαξα ένα ωραιότατο ρολό κιμά έτοιμο για το φούρνο

Στη συνέχεια έφτιαξα τη σαντιγύ για τη διακόσμηση της τούρτας και γαρνίρισα με κερασάκια ως εξής

Ωστόσο μου μεινε πολύ σαντιγύ και μου χε περισσέψει και σιρόπι από την προηγούμενη κι έτσι έφτιαξα γλυκό ψυγείου με φρυγανιές, άνθος αραβοσίτου και σαντιγύ σοκολάτα το οποίο δε φωτογράφισα.
Μετά από 2 ώρες ψήσιμο το ρολό έδειχνε κάπως έτσι

οπότε το έβγαλα από το φούρνο το σκέπασα με αλουμινόχαρτο για να διατηρείται ζεστό και το άφησα πάνω στην κουζίνα.
Στο φούρνο έβαλα γαλοπούλα με μανιτάρια α λα κρεμ, συνταγή που έμαθα επίσης από τη νονά της αδερφής μου

Μετά δοκίμασα και το ρολό γιατί με τούτα και με κείνα είχε πάει 5 και δεν είχαμε φάει ακόμα, και μετά πήγα για μπάνιο αφήνοντας τη γαλοπούλα να σιγοψήνεται.
Λίγο πριν έρθουν οι φίλοι μου έφτιαξα και μια τονοσαλάτα την οποία επίσης δε φωτογράφισα.
Και τέλος ντύθηκα ,στολίστηκα ήρθαν και τα παιδιά και η συνέχεια είναι η αναμενόμενη: φάγαμε, ήπιαμε και το διαλύσαμε κατά τις 4 τα ξημερώματα.
Περιττό να πω ότι την Κυριακή ήμουν ένα όρθιο πτώμα και ότι ακόμα νιώθω μια ατονία και αναρωτιέμαι πως κάνει η νονά της αδερφής μου που σας έλεγα τραπέζια για 20 άτομα και είναι μια χαρά και'γω για 5 φίλους έγινα κομμάτια.
Το θέμα είναι ότι περάσαμε όλοι τέλεια και ότι την Κυριακή δε χρειάστηκε να μαγειρέψω.
Ούτε και σήμερα!

Προσεχώς

2010-05-14T22:12:00.001+03:00

Επειδή αυτές τις μέρες από έμπνευση έχω στερέψει , θα είμαι μαζί σας Προσεχώς.
Μέχρι να τα πούμε-αργά ή γρήγορα- σας αφιερώνω το ομώνυμο τραγούδι...

Όσοι από τους αγαπητούς αναγνώστες νομίζουν ότι θα τους λείψω πολύ και δε θα αντέξουν χωρίς εμένα ας ακούσουν την web εκπομπή μου την Κυριακή 11-12 πμ ή τη Δευτέρα 8-10 μμ στο Radio Music Heaven .
Όσοι πάλι δε μπορούν να συμβιβαστούν ούτε με αυτό ας μου γράψουν ένα μηνυματάκι στο φόρουμ της εκπομπής να τους αφιερώσω κανένα τραγουδάκι να τους περάσει ο καημός.
Φιλάκια!

Εξελληνισμός τώρα!

2010-05-08T14:09:00.000+03:00

ή αλλιώς ο Άδωνις που έκρυβα μέσα μου!

Σκεφτόμουν χτες πριν κοιμηθώ ότι παλιά αλλάζαμε τα ξενόφερτα ονόματα επί το ελληνικότερον κι έτσι ο Sheakespeare γινόταν Σακεσπήρος , ο Roger Bacon Ρογήρος Βάκωνας , o Descartes Καρτέσιος κ.ο.κ
Προσπάθησα λοιπόν να μετατρέψω σε ελληνικά τα ονόματα σύγχρονων διασημοτήτων και ιδού τα αποτελέσματα:

Beyoncé=Μπιγιονσέ : Επειδή κανένα ελληνικό θηλυκό ουσιαστικό δεν τελειώνει σε -ε το όνομα πρέπει να αποκτήσει κατάληξη -α ή -η. Επομένως έχουμε 2 επιλογές Μπιγιονσή ή Μπιγιονσία από τις οποίες προτιμούμε τη δεύτερη γιατί διαθέτει και υποκοριστικό Σία.

Ricky Martin-Ρίκι Μάρτιν: Το όνομα πρέπει να αποκτήσει κατάληξη αρσενικού ουσιαστικού και ε συνοπτικές διαδικασίες θα γίνει Ερρίκος Μαρτίνος , που είναι και αριστοκρατικό όνομα.

Jay-Z-δεν-ξέρω καν πώς προφέρεται στα ελληνικά: Αυτό το περίεργο όνομα θα εξακολουθήσει να είναι περίεργο και μετά τον εξελληνισμό του. Θα γίνει λοιπόν Ζέης-Ζης και θα κλίνεται κατά τα συνηρημένα ρήματα σε -έω αλλά όπου εκείνα έχουν -ει αυτό θα αντικαθίσταται με -η.

Μετά από αυτές τις σκέψεις κοιμήθηκα σαν πουλάκι!

Ο Μίλτος Πασχαλίδης Δίπλα στο ποτάμι

2010-05-07T18:56:00.001+03:00

Στη μουσική σκηνή Δίπλα στο ποτάμι και με μια σχεδόν τετράωρη μουσική παράσταση αποφάσισε ο Μίλτος Πασχαλίδης να παρουσιάσει τα τραγούδια της καινούριας του δισκογραφικής δουλειάς "Ξένιος-Η Κρήτη εντός μου"

Θ' αρχίσω λίγο ανορθόδοξα.

Το καλοκαίρι στο Φρούριο Ιτζεδίν στα Χανιά παρακολούθησα τη συναυλία του Θάνου Μικρούτσικου με το Μίλτο Πασχαλίδη και τη Ρίτα Αντωνοπούλου. Πάντα μου άρεσε ο Πασχαλίδης αλλά η ζωντανή εμφάνισή του ήταν μια έκπληξη για μένα καθώς η φωνή του έχει δυνατότητες που ακούγοντας τα cd του ούτε καν υποψιάζεσαι. Έτσι όταν έμαθα για τις παραστάσεις του στη μουσική σκηνή "Δίπλα στο ποτάμι" αποφάσισα να πάω στην πρώτη κιόλας. Χτες λοιπόν, παραμονή Πρωτομαγιάς, γύρω στις 9 ήμουν έτοιμη και ξεκινούσα με την παρέα μου για τους Αγίους Αναργύρους. Δυστυχώς οι πρόωροι και άκαιροι εορτασμοί της Πρωτομαγιάς , δηλαδή ένα πανηγύρι που έκλεινε πολλούς κεντρικούς δρόμους της διαδρομής που έπρεπε να ακολουθήσουμε, μας έβγαλαν εκτός χρόνου και φτάσαμε μόλις στις 10 και μισή οπότε και βάσει προγράμματος άρχιζε η παράσταση. Μπαίνοντας διαπιστώσαμε ότι φτάσαμε εγκαίρως μιας και ούτε η παράσταση είχε αρχίσει ούτε πολύ κόσμο είχε το μαγαζί. Με το που καθίσαμε σ'ένα τραπεζάκι και παραγγείλαμε τα ποτά μας ο κόσμος άρχισε να συρρέει και το μαγαζί στις 11 που έσβησαν τα φώτα και άρχισε η μουσική ήταν γεμάτο.

Ο Μϊλτος Πασχαλίδης με την κιθάρα του και λίγους μουσικούς επί σκηνής μας καλησπέρισε κι άρχισε να τραγουδάει. Παλιά κι αγαπημένα τραγούδια μαζί με νέα από τον καινούριο δίσκο, τα υπέροχα πνευστά του Θϋμιου Παπαδόπουλου, ειδικά το σαξόφωνο, η λύρα του Ανδρέα Αρβανίτη ο οποίος στη συνέχεια έπαιξε και λαγούτο και κιθάρα, ο Στέλιος Κάτσαρης στο πιάνο που αντάλλαξε τη θέση του με την Ευτυχία Μητρίτση στο τελευταίο από τα τρία τραγούδια της που μας παρουσίασε, ήταν τα συστατικά του δίωρου πρώτου μέρους της παράστασης. Συναισθηματικά φορτισμένος ο Πασχαλίδης κάπου στη μέση του προγράμματος δήλωσε για τον πρόωρο χαμό του Μάνου Ξυδούς "Αν δεν ήταν ο Μάνος, εγώ δε θα'κανα αυτή τη δουλειά σήμερα" .

Δε μου αρέσουν τα διαλείμματα στις μουσικές παραστάσεις αλλά υποθέτω ότι είναι απαραίτητα και τα ανέχομαι. Έτσι μετά το διάλειμμα το δεύτερο μέρος ξεκίνησε με 2 τραγούδια -αναφορές στα χρόνια της εφηβείας του Μίλτου, όπως δήλωσε ο ίδιος, εμένα όμως με άφησαν αδιάφορη γιατί δεν ακούω καθόλου ξένη μουσική. Στη συνέχεια με αγαπημένα τραγούδια δικά του και άλλων μου ξανάφτιαξε τη διάθεση. Η έκπληξη του δεύτερου μέρους ήταν ο πολυτάλαντος Στέλιος Κάτσαρης που ερμήνευσε κάποια από τα τραγούδια του παρουσιάζοντάς τα με πολύ χιουμοριστικό τρόπο ( απ'ό,τι μάθαμε ο Στέλιος είναι και θεατρικός συγγραφέας, ηθοποιός και stand up comedian) . Και εκεί που είχα αρχίσει να πιστεύω ότι η παρουσία της Ευτυχίας Μητρίτση θα περιοριζόταν στο πρώτο μέρος τελικά ξαναεμφανίστηκε για να ερμηνεύσει αυτή τη φορά τραγούδια άλλων και όχι δικά της όπως στο πρώτο μέρος. Μαζί με τον Πασχαλίδη τραγούδησαν μόνο ένα τραγούδι και στη συνέχεια η παράσταση συνεχίστηκε από το Μίλτο μέχρι τις 3 τα ξημερώματα που ολοκλήρωσε το πρόγραμμα με τον "Ερωτόκριτο" και την "Πρώτη Μαΐου"

Συμπερασματικά μπορώ να πω ότι ήταν ένα πολύ ωραίο πρόγραμμα με πολλές κορυφώσεις στη διάρκειά του, ο Μίλτος Πασχαλίδης έχει πολύ καλή επικοινωνία με το κοινό του, μου άρεσε που μιλούσε ανάμεσα στα τραγούδια και αντιμετώπιζε με τόση εκτίμηση τους συνεργάτες του.

αναδημοσίευση από το e-περιοδικό του musicheaven

Χωρίς τίτλο και χωρίς νόημα

2010-05-05T01:35:00.003+03:00

Έχω μέρες να γράψω κάτι σοβαρό τουλάχιστον, σκεφτόμουν να κατεβάσω την προηγούμενη ανάρτηση αφού ούτε ένας δε μπήκε στον κόπο να μου πει ότι τελικά ο σύνδεσμος δε λειτουργεί. Όταν ξεκίνησα να φτιάχνω το blog είχα άλλα όνειρα γι αυτό. Νόμιζα ότι θα μπορώ να γράφω ό,τι θέλω ό,τι σκέφτομαι. Δεν ισχύει κάτι τέτοιο όμως. Είμαι βλέπεις άνθρωπος που δεν κρύβεται, τα ψευδώνυμα δεν τα πήγαινα ποτέ, δε θα μπορούσα επίσης ποτέ στη θέση της φωτό μου να βάλω τη Μίνι μάους τη στρουμφίτα ή το κουνέλι της γιαγιάς μου. Επομένως μιλάω επώνυμα και επώνυμα δεν μπορείς να φανερώσεις τις μύχιες σκέψεις σου. Και γιατί θες να τις φανερώσεις θα μου πεις; Κάνε πολιτικά σχόλια , είναι και τις μόδας. Θες, θα σου πω, γιατί θες να εκφραστείς , γιατί όσο κι αν τα λες δεν αλαφρώνεις , οπότε σκέφτεσαι ότι αν τα δεις γραμμένα ίσως το πάρουν απόφαση και φύγουν από μέσα σου. Τα προβλήματα, αυτά είναι το υποκείμενο της προηγούμενης πρότασης. Ποια προβλήματα, εδώ πού τα λέμε; Ούτε δουλειά έχω, ούτε μισθό να μου κάνουν περικοπές , ούτε εισοδήματα να μου φορολογήσουν. Πώς ζω; Να'ναι καλά ο μπαμπάς που με ταϊζει. Αλλά τι να σου κάνει κι αυτός τώρα με τις περικοπές; Πώς ζω, λοιπόν; Ούτ' εγώ το ξέρω πώς καταφέρνω κι επιβιώνω. Και συνεχίζω να σπουδάζω για να πάρω ένα πτυχίο που, όταν ήμουν πιο μικρή και πιο αθώα, νόμιζα ότι θα μου προσφέρει δουλειά..Τώρα θα το πάρω για να το φυλάξω στο συρτάρι, γιατί λεφτά για κορνίζα δε βλέπω να'χουμε.

Και κάτι άλλο που θέλω να πω από καιρό.

Για εμάς, που για κάποιους λόγους, στο Λύκειο θεωρούμασταν "φυσικώς αδύνατοι" με αναπηρία άνω του 67% και δώσαμε Πανελλήνιες -το τονίζω- εξετάσεις προφορικά, για όλους εμάς λοιπόν γίνονται θαύματα. Γιατί μόλις μπούμε στο Πανεπιστήμιο αυτομάτως θεραπευόμαστε αφού δεν υπάρχει καμιά πρόβλεψη όχι μόνο για τη διευκόλυνσή μας στην παρακολούθηση των μαθημάτων, αλλά ούτε καν για την εξέτασή μας σε αυτά. Αναγκαζόμαστε λοιπόν να περιφέρουμε το πρόβλημά μας από γραφείο σε γραφείο για να δεχτεί τελικά ο καθηγητής να μας εξετάσει την ημέρα και την ώρα των γραπτών εξετάσεων, που σημαίνει: μετά από 3 ολόκληρες φριχτές ώρες αγωνίας και άγχους, αφού δλδ ολοκληρωθεί η γραπτή εξέταση κι αυτό αν είμαστε τυχεροί. Μια φορά περίμενα 3 ώρες για να εξεταστώ και τελικά η καθηγήτρια μου είπε να πάω άλλη μέρα γιατί ήταν κουρασμένη.Λες και εγώ δεν ήμουν. Και γιατί δε μου το'λεγε από πριν να μην παιδεύομαι; Δεν ήξερε ότι θα κουραστεί; Ας μου κανόνιζε απ'την αρχή ένα ραντεβού να μην περιμένω κι εγώ λουσμένη στον ιδρώτα. Και μετά σου λέει τα άτομα με ειδικές ανάγκες έχουν προτεραιότητα. Πριν 2 χρόνια όλους εμάς τους ΦμεΑ μας κατέγραψαν στο σύστημά τους μαζί με τα προβλήματά μας και νόμιζα ότι κάτι θα γίνει, έστω και αργά. Το μόνο που έγινε ήταν να με πάρουν πριν λίγες μέρες ένα τηλ για να με ενημερώσουν για μια ημερίδα που θα γίνει στα Προπύλαια για να συζητήσουμε τα ζητήματα που μας απασχολούν. Καθημερινή ,βέβαια. Λες και δεν ξέρουν ότι είμαστε φοιτητές κι έχουμε μάθημα το οποίο υποτίθεται πρέπει να παρακολουθούμε.

Είπα πολλά, χωρίς λόγο βέβαια, δεν περιμένω ν'αλλάξει κάτι, να γίνει κάτι, κανείς δε σου δίνει σημασία αν δε μιλάς από θέση ισχύος. Απλά έτσι, για να τα βγάλω από μέσα μου. Γιατί νιώθω διπλά αδικημένη. Γιατί δεν έφταιξα σε τίποτα, δε διάλεξα να έχω πρόβλημα, δε διάλεξα να ζω μ'αυτό όσο μικρό κι αν είναι ή φαίνεται σε κάποιους. Γιατί δε διάλεξα να παρακαλάω για το αυτονόητο:να εξεταστώ προφορικά αφού ΔΕ ΒΛΕΠΩ. Βέβαια, δεν είμαι τελείως τυφλή, ένα 20% το διακρίνω.Και βέβαια, αυτό δε φαίνεται ούτε με την πρώτη ματιά ούτε ίσως και με τη δεύτερη. Μόνο εγώ όμως ξέρω πόσα λεωφορεία έχω χάσει γιατί δεν έβλεπα τον αριθμό, πόσες φορές έχω πέσει γιατί δε διέκρινα το σκαλοπάτι, πόσες φορές έχω χαιρετήσει λάθος άτομα, πόσες ώρες έχω περάσει στα χειρουργεία, πόσες φωτοτυπίες έχω βγάλει τα βιβλία μου, πώς καταφέρνω να γράφω και να διαβάζω. Γιατί ναι, έχω τη δυνατότητα να γράψω. Αλλά αφού στα 18 μου κρίνομαι " φυσικώς αδύνατη" από γιατρούς δημόσιου νοσοκομείου και από ειδική νομαρχιακή επιτροπή γιατί ξαφνικά στα 19 (χωρίς να έχει αλλάξει τίποτα) δεν είμαι προβλεπόμενη; Γιατί μας δίνουν το δικαίωμα να δώσουμε εξετάσεις για το πανεπιστήμιο, αφού στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για μας;

Μελοποιημένη ποίηση

2010-05-02T20:22:00.001+03:00

Μονόωρο αφιέρωμα σε γνωστούς Έλληνες λογοτέχνες που οι στίχοι τους έχουν μελοποιηθεί και έχουν γίνει γνωστοί στο κοινό κυρίως μέσα από τα τραγούδια

Ενδεικτικά

Ποιητές:Γιώργος Σεφέρης, Κώστας Βάρναλης, Κωνσταντίνος Καρυωτάκης

Συνθέτες : Γιάννης Σπανός, Μάνος Λοΐζος, Γιάννης Γλέζος

Ερμηνευτές: Νίκος Ξυλούρης, Βασίλης Παπακων/νου, Μαρίζα Κωχ

Το δεύτερο ημίωρο της εκπομπής είναι ένα αφιέρωμα στον Ερωτόκριτο του Βιτσέντζου Κορνάρου όπως τον προσέγγισαν οι σύγχρονοι Έλληνες συνθέτες.

Ακούστε το με ένα κλικ εδώ και πείτε μου τη γνώμη σας με ένα σχόλιο!

Ταξιδάκι αναψυχής

2010-04-27T16:34:00.001+03:00

Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν

Την Κυριακή ήταν η βάφτιση του ανιψιού μου στην Κρήτη, στην οποία ήθελα να πάω. Τη Δευτέρα που πέρασε λοιπόν πήρα να κλείσω εισιτήριο για να μην πάω κολυμπώντας .

-Ναι ,γεια σας, θέλω ένα εισιτήριο για την Πέμπτη τάδε του μηνός Πειραιάς Ηράκλειο

-Μπορώ να σας κλείσω, αλλά την Πέμπτη να ξέρετε ότι υπάρχει πιθανότητα απεργίας

(Χμ, και τι να κάνω τώρα; Να κλείσω για την Πέμπτη; Κι αν κάνουν απεργία που θα βρω μετά εισιτήριο για Παρασκευή; Τελευταία στιγμή… θέλω και κρεβάτι, ας κλείσω μια και καλή για Παρασκευή)

-Ε,τότε να κλείσουμε για Παρασκευή

-Ωραία, θέλετε και επιστροφή;

-Ναι , βεβαίως, την Κυριακή τάδε του μηνός

Όποιος δεν έχει μυαλό έχει πόδια

Την Παρασκευή το απόγευμα έχω έτοιμα τα πράγματά μου και κατευθύνομαι προς το λιμάνι του Πειραιά. Βλέπω το ΚΡΗΤΗ ΙΙ δεμένο εκεί που αράζουν τα πλοία για Χανιά. Εγώ ταξιδεύω με το ΚΡΗΤΗ Ι για Ηράκλειο σύμφωνα με το εισιτήριό μου.Υποθέτω ότι είναι το διπλανό πλοίο, δε βλέπω πολύ καλά τι γράφει αλλά είναι της ίδιας εταιρίας είναι στη σωστή θέση οπότε δίνω τη βαλίτσα μου στην αποθήκη (που είναι απέναντι από τη σκάλα επιβατών και όχι στην ίδια πλευρά, πράγμα που είναι όχι μόνο εκνευριστικό αλλά και επικίνδυνο )και περνάω από τον έλεγχο εισιτηρίων. Ανεβαίνοντας στη ρεσεψιόν αντιλαμβάνομαι ότι αυτό το πλοίο αποκλείεται να είναι το ΚΡΗΤΗ Ι γιατί μοιάζει καταπληκτικά με το ΕΛΥΡΟΣ το οποίο ξέρω απ’ έξω κι ανακατωτά γιατί ταξίδευα μ’ αυτό πολύ συχνά από και προς τα Χανιά. Χανιά; Την ίδια στιγμή ακούγεται από το μεγάφωνο: «Η κυρία Δ... Π.... παρακαλείται να προσέλθει στη ρεσεψιόν. Επαναλαμβάνω η κυρία Δ.... Π... στη ρεσεψιόν ,ευχαριστώ.»

Πηγαίνω στη ρεσεψιόν προσπερνώντας την ουρά, με στέλνουν κάτω στο λογιστήριο. Ξέρω τι θα ακούσω. Καθώς μου επιστρέφουν το εισιτήριό μου απολογούμαι: « Προσφάτως που ταξίδεψα, εδώ έδενε για Ηράκλειο»

-Ναι, αλλά το ΕΛΥΡΟΣ δε χωράει να δέσει δίπλα μου λένε

Πάω στην αποθήκη σαν βρεγμένη γάτα να ξαναπάρω τη βαλίτσα μου και κατευθύνομαι προς το ΚΡΗΤΗ ΙΙ που λόγω της χτεσινής απεργίας κάνει το δρομολόγιο που κανονικά θα έκανε το ΚΡΗΤΗ Ι. Καθώς κουβαλάω τη βαλίτσα, την τσάντα μου κι ένα μικρό κόκκινο σάκο, που είχα πάρει πρόπερσι δώρο μ’ ένα περιοδικό για γάμους,, αρχίζω να ιδρώνω. Ένας γέρος λιμενεργάτης με σχολιάζει μαζί μ’ ένα συνάδελφό του: Έκανε λάθος το καράβι.

Φτάνω στο ΚΡΗΤΗ ΙΙ που ήταν ακριβώς δίπλα αλλά αρκετά μέτρα μπροστά , πάω πάλι τη βαλίτσα μου στην αποθήκη (που είναι απέναντι από τη σκάλα επιβατών και όχι στην ίδια πλευρά, πράγμα που είναι όχι μόνο εκνευριστικό αλλά και επικίνδυνο) και ανεβαίνω τις σκάλες μυρίζοντας ιδρωτίλα . Περνάω ξανά από τον έλεγχο εισιτηρίων, φτάνω στην υποδοχή, δίνω το εισιτήριό μου, μου δίνουν έναν κύριο να με πάει στην καμπίνα μου, δεν του δίνω πουρμπουάρ, δε μου δίνει κλειδί και φεύγει

Ενός κακού μύρια έπονται

Σχολιάζω με μια κοπέλα που είναι ήδη εκεί ότι είναι επικίνδυνο να μην έχουμε κλειδί κι ότι δεν είναι πολιτική αυτή και της λέω ότι στο ΕΛΥΡΟΣ που είναι πιο καινούριο σου δίνουν κάρτα εισόδου και με τα πολλά μπαίνω για μπάνιο να μην μυρίζω απ’ τον ιδρώτα. Βγαίνω απ’ το μπάνιο. Η άλλη κοπέλα που ταξιδεύουμε μαζί με ρωτάει:

-Είναι πολλά σχολεία στο πλοίο;

-Νομίζω ένα

-Μόνο;

Βγαίνω απ’ ην καμπίνα ,πάω στο μπαρ, παίρνω καφέ, βρίσκω τραπέζι, κάθομαι σε μια καρέκλα, αδειάζω τον καφέ απ’ το ποτήρι στο σέικερ που έχω πάντα μαζί μου, βγαίνω έξω να κάνω τσιγάρο, μπαίνω μέσα ξαναπάω στην καμπίνα.

-Έμαθες τι ώρα θα φτάσουμε; Η κοπέλα που είμαστε μαζί στην καμπίνα πάλι

-Ξέρω κι εγώ, συνήθως φτάνει έξι

-Θα φτάσουμε εφτά και μισή γιατί σταματάει και Σαντορίνη

Συμπέρασμα: τα σχολεία είναι δύο γιατί συνάντησα μια παρέα που μιλούσαν με προφορά άρα αυτοί επιστρέφουν από Αθήνα προς Κρήτη και αφού πάμε Σαντορίνη υπάρχει κι άλλο σχολείο που θα κατέβει εκεί.

Κάθομαι στην καμπίνα και τρώω κάτι που έχω πάρει μαζί μου απ’ το σπίτι. (που λεφτά για το εστιατόριο του πλοίου; Πάνε αυτές οι εποχές που ξόδευα στο ταξίδι πιο πολλά απ’ το εισιτήριο, και φαγητό και βιβλίο για να περάσει η νύχτα…)

Βγαίνω πάλι έξω για τσιγάρο και μετά βρίσκω μια θέση κοντά σε τηλεόραση που παίζει αντ1 γιατί θέλω να δω ράδιο αρβύλα. Τελικά η τηλεόραση παίζει με τα νεύρα μου γιατί αφού αναγκάζομαι να δω απρόσκοπτα ένα μισάωρο «Ελλάδα έχεις ταλέντο» [με τη Μανωλίδου να ωρύεται ως συνήθως και το Φερεντίνο να κρυφοκοιτάει απ’ τα παρασκήνια (ο κακομοίρης κι αυτός, όλοι κουτσοί, στραβοί είναι στη σκηνή, ο παρουσιαστής τιμωρία στο backstage)] στη συνέχεια και ενώ έβλεπα ράδιο αρβύλα, έχασε το σήμα δύο φορές για κανα τρίλεπτο κάτι που δε συνέβη στις υπόλοιπες τηλεοράσεις του πλοίου. Με τα νεύρα μου παίζει κι ένα γυφτάκι που έρχεται στο τραπέζι μου και θέλει να μου πιάσει την κουβέντα, την τσάντα και ό,τι άλλο μπορεί φαντάζομαι. Φεύγει αφού το βάλω να καθαρίσει τα χέρια του μ’ ένα υγρομάντιλο και αφού σιγουρευτεί ότι δεν έχω τσίχλα.

Δώδεκα παρά δέκα ο μπροστινός κύριος που τυχαίνει να είναι μπαμπάς του κοριτσιού που σας έλεγα πριν ( δηλαδή δε σας είπα ότι το γυφτάκι ήταν κορίτσι κι εγώ είμαι ρατσίστρια αλλά το καταλάβατε) αποφασίζει ν’ αλλάξει κανάλι και να μου σπάσει κι αυτός τα νεύρα κι έτσι σηκώνομαι και φεύγω χωρίς να σας πω ότι στο πλοίο δεν αλλάζουμε κανάλι με το έτσι θέλω και ότι ακόμα κι αν είσαι μόνος σου στο σαλόνι και ζητήσεις από κάποιο μέλος του πληρώματος ν΄ αλλάξει κανάλι μπορεί να σου κάνει το βαρύ πεπόνι για να σου σπάσει κι αυτός τα νεύρα

Πάω στην καμπίνα μου, βάζω πιτζάμες και πέφτω για ύπνο ελπίζοντας να ξυπνήσω μια και καλή το πρωί και να μην κάνω το βρικόλακα μες στη νύχτα όπως συνήθως. Αν μπορέσω να κοιμηθώ βέβαια, γιατί απ’ τη διπλανή καμπίνα ακούγονται γέλια και φωνές από τα σκασμένα που πάνε εκδρομή. Aφού πάρουμε τηλ στη ρεσεψιόν και μας πουν ότι δεν υπάρχει ελπίδα και πάλι καλά να λέμε σε άλλες καμπίνες έχει περισσότερη φασαρία κάνουμε τα στραβά αυτιά και κοιμόμαστε.

Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται (;)

Ξυπνάω χαρούμενη το πρωί στις 7 και σκέφτομαι τι καλά, τι ωραία που κοιμήθηκα και τώρα όπου να’ναι θα φτάσουμε και σε κανα δίωρο θα μια σπίτι μου. Αμ δε!

Πάω στο μπαρ και παίρνω καφέ. Πριν βγω έξω για τσιγάρο παίρνω τηλ τον αδερφό μου να ξυπνήσει να ‘ρθει στο λιμάνι να με πάρει. Κοιτάζοντας έξω απ’ το παράθυρο καθώς μιλάω δε βλέπω καθόλου στεριά. Κάνει στροφή σκέφτομαι και η στεριά θα φαίνεται απ’ την άλλη μεριά του πλοίου.

Κλείνω το τηλ και βγαίνω για τσιγάρο.

Βλέπω λίγο παραπάνω απ’ το συνηθισμένο κόσμο, βλέπω κι ένα πορτοκαλί βαρκάκι στη θάλασσα, βλέπω τα νερά ήσυχα κι ατάραχα και αντιλαμβάνομαι ότι το πλοίο δεν κουνιέται και ρωτάω τι γίνεται

-Έπεσε κάποιος στη θάλασσα μου λέει μια κοπέλα

-Αλήθεια;

Βλέπω τον κόσμο να κοιτάει τη θάλασσα να σχολιάζει για το αν αυτός που έπεσε θα είναι ακόμα ζωντανός, ανάβω το τσιγάρο και μετά από λίγο ακούω:

-Να τονε!

Ο κόσμος κάνει σήμα σ’ αυτούς που είναι στο βαρκάκι για να δουν τον άνθρωπο που κολυμπάει στη θάλασσα, είναι αρκετά κοντά στο πλοίο, δεν επιπλέει απλώς, κολυμπάει κανονικά, άρα είναι ζωντανός. Το πορτοκαλί βαρκάκι τον πλησιάζει και του πετάει ένα σκοινί που αρνείται να πιάσει, όλα αυτά τα ακούω γιατί το μόνο που βλέπω εγώ είναι το βαρκάκι, δε μπορώ να ξεχωρίσω τον άνθρωπο που είναι στη θάλασσα και τις κινήσεις του.

Οι διασώστες τον ανεβάζουν στη βάρκα και ο κόσμος χειροκροτεί, για λίγο όμως γιατί ο άνθρωπος ξαναπέφτει στη θάλασσα .

-Εξανάπεσε ακούω να λένε

Βλέπω το βαρκάκι μισογερμένο στην προσπάθεια του πληρώματος του να ανασύρει με τα χέρια τον άνθρωπο που έπεσε αφού δε θέλει να πιάσει σωσίβιο ή σκοινί.

Μπαίνω μέσα υποθέτωντας ότι όπου να ‘ναι ξεκινάμε ,αφού όμως μετά από μερικά λεπτά διαπιστώνω ότι αυτό δε συμβαίνει ξαναβγαίνω έξω για να έχω εικόνα του τι γίνεται και πότε θα φύγουμε.

Υπάρχει κενή θέση στα κάγκελα του πλοίου. Πλησιάζω. Σκύβοντας ακριβώς ευθεία προς τα κάτω βλέπω το βαρκάκι που έχει πλησιάσει το πλοίο. Τώρα βλέπω ξεκάθαρα. Στο βαρκάκι είναι τρία άτομα , υποθέτω ότι ένα από αυτά είναι ο διασωθείς. Ακούγονται φωνές, χωρίς όμως να ξεχωρίζουμε τι λένε. Τώρα είναι περισσότερος κόσμος στο μπαλκόνι, το νέο μαθεύτηκε και ο κόσμος γεμάτος περιέργεια σπρώχνει για μια θέση δίπλα στα κάγκελα. Ένας νεαρός κολλάει πάνω μου. Μου λέει ανοησίες του τύπου: και να φανταστείς ότι οψάργας ε΄ρώτηξα ίντα γίνεται άμα πέσει κιανείς στη θάλασσα, λες και το γάτεχα. Ευτυχώς μετά από λίγο έρχεται η κοπέλα του και απομακρύνεται λίγο. Ένα ελικόπτερο του στρατού κόβει βόλτες πάνω απ’ το πλοίο.

Αφού το βαρκάκι έχει δεθεί στο πλοίο αρχίζει η διαδικασία της επιβίβασης του πληρώματος και του ναυαγού. Τότε διαπιστώνω ότι κανένα από τα τρία άτομα δεν ήταν ο διασωθείς αλλά ότι τα δύο από τα τρία άτομα που επέβαιναν στη βάρκα τον σκέπαζαν με τα σώματά τους για να μην φύγει και ξαναπέσει στο νερό. Προσπαθούν να τον πείσουν να ανέβει στο πλοίο αλλά αρνείται. Είναι ένας μελαχρινός άντρας φαίνεται περίπου σαράντα χρονών και αντιστέκεται φωνάζοντας και χτυπώντας τους σωτήρες του.

-Αφήτε τονε μωρέ να φύγομε, λέει κάποιος δίπλα μου

Ανα γκάζονται να του δέσουν τα χέρια με καραβόσκοινο

-Από τη μέση δέσετέ τονε μωρέ, από τα χέρια θα λύσει, λέει κάποιος άλλος

Τελικά τον δένουν από παντού και σα να είναι τυλιγμένος σε δίχτυ ανασύρεται από τους άντρες που είναι μέσα στο πλοίο. Το πλήρωμα της μικρής πορτοκαλί βάρκας ανεβαίνει στο πλοίο απ’ τη σχοινένια σκάλα που κρεμάστηκε στο πλάι, το βαρκάκι εξαφανίζεται από το οπτικό μου πεδίο, το πλοίο κάνει στροφή και συνεχίζει την πορεία του και οι επιβάτες επιστρέφουν στα σαλόνια για να κουτσομπολέψουν το περιστατικό.

Ένας γκριζομάλλης κύριος μου πιάνει την κουβέντα

Απ’τα μεγάφωνα ακούγεται μια αντρική φωνή να λέει με σιγουριά

-Ενημερώνουμε τους κυρίους επιβάτες ότι η περισυλλογή του ναυαγού ολοκληρώθηκε με επιτυχία και η άφιξή μας στο λιμάνι του Ηρακλείου προβλέπεται για τις εννέα και τέταρτο.

Η ώρα είναι μόλις οχτώ. Τελικά φτάσαμε δέκα παρά δέκα στο Ηράκλειο.

Ο αδερφός μου ,που από τις εφτάμιση περίμενε υπομονετικά στο λιμάνι, γκρινιάζει γιατί δε βγήκα με τους πρώτους απ’ το πλοίο. Φτάνοντας στο χωριό μετά από καμιά ώρα αναγκάζομαι να διηγήθώ την ιστορία που μόλις διαβάσατε γιατί όλοι αναρωτιούνται γιατί άργησε το πλοίο, αλλά δυστυχώς δεν αναρωτιούνται στο ίδιο μέρος τη ν ίδια ώρα κι έτσι αναγκάζομαι να πω την ιστορία πεντέξι φορές.

Απορίες

2010-04-21T13:25:00.000+03:00

που δημιουργούνται όταν εκτός από το να βλέπεις τηλεόραση διαβάζεις και αρχαία

1)Πόσο διαφέρουν οι "αγώνες" των αοιδών που απήγγελαν εκ περιτροπής ραψωδίες της Ιλιάδας και της Οδύσσειας μπροστά στο Αθηναϊκό κοινό κατά τη διάρκεια γιορτών όπως τα Παναθήναια με σκοπό το χρηματικό έπαθλο από τα σημερινά talent show ;
2)Πόσες αναλογίες μπορούμε να παρατηρήσουμε ανάμεσα στη Σικελική και τη Μικρασιατική καταστροφή;Την αποστολή όλων των δυνάμεων σε πολύ μακρινή επιχείρηση;Την ανάκληση των στρατηγών και την ανάθεση της συνέχισης της εκστρατείας σε άλλους;Την αναβολή της επιστροφής;
Πραγματικά πόσες;

Απορίες

2010-04-17T18:16:00.000+03:00

που δημιουργεί η παρακολούθηση τηλεόρασης

1)Τι ρόλο παίζουν τα Σκουντήγματα στην αρχική σελίδα του facebook??? Mήπως πίσω από όλα κρύβεται η Μενεγάκη??

2)Τι σόι τσίχλες είναι αυτές που όταν θες να τις φτύσεις έρχεται ένα τεκνό να στις πάρει από το στόμα για να μην επιβαρύνεις το περιβάλλον??? Μήπως πίσω απ'όλα αυτά κρύβεται η Orbit επειδή η trident πήρε το Ρουβά για τη διαφήμισή της???

3)Πώς δημιουργείται η λάσπη στο Wipe Out??? Τη φέρνουν έτοιμη ή προσθέτουν χώμα στο νερό για να τη φτιάξουν???

4)Γιατί ο Γεωργούλης ξυρίστηκε μετά το τελευταίο μου post??? Μήπως θέλει να μου πει κάτι???

5)Γιατί η Δέσποινα ασχολείται συνέχεια με το Γεωργούλη??? Μήπως έχει κόλλημα μαζί του???

6)Γιατί αργεί η Μαργαρίτα να'ρθει να πάμε για καφέ και αναγκάζομαι να γράφω καμένες αναρτήσεις???

Υ.Γ. 1 Όποιος γνωρίζει την απάντηση για κάποιο από τα παραπάνω παρακαλείται να αφήσει το σχόλιό του και αν οι απαντήσεις του με συμφέρουν θα επικοινωνήσω μαζί του.

Υ.Γ. 2 Η πρώτη απορία είναι ευγενική προσφορά του Σ.Κ.

Proof

2010-04-13T16:03:00.002+03:00

Μέχρι πριν λίγους μήνες πίστευα ότι η κρίση δεν έχει φτάσει ακόμα εδώ και ότι πρόκειται να δούμε πολύ χειρότερες καταστάσεις άμα τη εμφανίσει της στη χώρα μας. Πλέον είμαι πεπεισμένη ότι η κρίση είναι όχι προ των πυλών αλλά στρογγυλοκαθισμένη στο σαλόνι μας και ιδού η απόδειξη.

Ο Γεωργούλης διαφημίζει πλέον την WIND αξύριστος γεγονός που σημαίνει ότι ακόμα κι ο Αλέξης κάνει οικονομία στον αφρό ξυρίσματος και στα ξυραφάκια, στο νερό και το after shave . Θεωρώ ότι πρόκειται για εξαιρετική ιδέα εξοικονόμησης χρημάτων με το παράλληλο πλεονέκτημα ότι μπορεί να σου πηγαίνει το μούσι και να υιοθετήσεις αυτό το στυλ ακόμα κι όταν ο Γιωργάκης βγάλει τη χώρα από την κρίση.

Υ.Γ. Η ανάρτηση αυτή είναι εξαιρετικά αφιερωμένη στην αδερφή μου, όχι επειδή της αρέσει ο Γεωργούλης, μάλλον το αντίθετο συμβαίνει αλλά επειδή με έπεισε να δούμε μια ταινία με αυτό τον τίτλο γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να αλλάξει τελείως ο τρόπος σκέψης μου και να κάνω αυτές τις φοβερές και συγκλονιστικές συσχετίσεις που καταλήγουν σε τέτοια θανατηφόρα συμπεράσματα.

Επι-στροφή

2010-04-11T02:12:00.001+03:00

Οι διακοπές μου δεν τέλειωσαν ακόμα, μάλλον συγκαταλέγομαι ανάμεσα σε λίγους και τυχερούς, οι περισσότεροι έχετε ήδη επιστρέψει στις δουλειές σας. Όπως έχετε όλοι παρατηρήσει (ποιοι όλοι θα μου πεις εμείς κι ο κούκος είμαστε εδώ μέσα) αυτές τις μέρες δεν έκανα κάποια ανάρτηση. Η αλήθεια είναι ότι γενικά δεν ήμουν δικτυωμένη, όχι γιατί δεν είχα πρόσβαση αλλά γιατί δεν ήθελα. Μετά την αναγκαστική αποχή τις προάλλες λόγω βλάβης του υπολογιστή μου δε φανταζόμουν ότι θα μπορούσα να απέχω από την ηλεκτρονική ζωή τόσες μέρες εκούσια.Κι όμως.
Πώς πέρασα τις διακοπές;
Παρά την κούραση και τις υπερβολικές απαιτήσεις της μητέρας μου πέρασα υπέροχα, όπως και τα Χριστούγεννα, ίσως και καλύτερα, δεν ξέρω. Έκανα πολλά πράγματα από τα οποία τα περισσότερα δεν πετύχαιναν γεγονός που με ανάγκαζε να τα κάνω και δεύτερη φορά για να πετύχουν, είδα πρόσωπα που είχα καιρό να δω, κοιμόμουν και ξυπνούσα νωρίς,είδα πολλές ενδιαφέρουσες ταινίες, επισκέφθηκα και τον οίκο του Θεού κανα δυο φορές με μεγάλη επιτυχία, τη μία μ'έβαλαν να τραγουδήσω και είχα και δικό μου σόλο, δεν έφαγα πολύ αλλά έφαγα καλά και τέλος ετοιμάζομαι να επιστρέψω στη βάση μου.
Η λογοδιάρροια μου κόπηκε απότομα για αδιευκρίνιστους λόγους, οπότε σας αφήνω κάπου εδώ. Καλή βδομάδα!

Γιαλαντζί Συνταγή για Λυχναράκια

2010-03-26T21:03:00.000+02:00

Πρώτον, ξεκαθαρίζουμε ότι τα λυχναράκια είναι ένα σχήμα που δίνουμε στα καλιτσούνια.Καλιτσούνια και όχι καλτσούνια είναι η κρητική ονομασία.
Δεύτερον, ξεκαθαρίζουμε ότι καλιτσούνια δεν είναι κάθε καρυδιάς πιτάκι όπως λέγονται στα Χανιά καλιτσούνι με χόρτο με μυζήθρα με κρέας κλπ το'χουν καταντήσει όπως οι Θεσσαλονικείς με τη μπουγάτσα.Αυτά που λένε αυτοί καλιτσούνια είναι τηγανιτά πιτάκια.Μυζηθρόπιτες, χορτόπιτες κλπ.Τα καλιτσούνια είναι Πασχαλινό γλύκισμα με ζύμη και γλυκιά μυζήθρα.Φτιάχνονται όμως και σε άλλες χαρμόσυνες περιστάσεις ενίοτε.
Και τώρα θα δώσουμε τη συνταγή.
1.Είναι Μεγάλο Σάββατο πρωί και μόλις γυρνάτε από την εκκλησία η γιαγιά βάζει μπρος τα καλιτσούνια. Προθυμοποιείστε να βοηθήσετε γιατί το να βοηθάς τη γιαγιά είναι εκτός από ευγενική χειρονομία και ευχάριστη διαδικασία
2 Η μητέρα σας ωρύεται: Έτσε θα σάξεις καλιτσούνια;;;;;;;;Πήγαινε ν'αλλάξεις να μη λερώσεις τα ρούχα σου κι ίντα θα βάλεις το βράδυ στην Ανάσταση;
3 Η γιαγιά σας κοιτάει με φρίκη και απορία που σκοπεύατε να τη βοηθήσετε φορώντας τα "σκολινά" σας και πάει στο μέσα σπίτι να ξεκινήσει μέχρι να αλλάξετε και να ρθείτε.
4 Πάτε στο μέσα σπίτι μετά από λίγο αλλά η γιαγιά σας ξαναδιώχνει για να πλύνετε τα χέρια σας
5 Ώσπου να γυρίσετε από την τουαλέτα της γιαγιάς που είναι έξω από το σπίτι , η γιαγιά έχει ήδη βάλει τη μυζήθρα μέσα σε μια λεκανίδα κι έχει ρίξει μέσα 3 κιλά ζάχαρη και κάμποση κανέλα (οι ποσότητες είναι κατα προσέγγιση, μπορεί να 'ταν και τρία φλιτζάνια, έλειπα όταν τα 'ριχνε)
6 Βυθίζετε αργά και ηδονικά τα χέρια σας στο μίγμα μυζήθρας, ζάχαρης, κανέλας και ζυμώνετε μέχρι να ομογενοποιηθούν τα υλικά
7 Γλείφετε τα δάχτυλά σας για να δοκιμάσετε αν είναι αρκετά γλυκιά η μυζήθρα κι εκείνη ακριβώς τη στιγμή που έχετε το δάχτυλο στο στόμα εμφανίζετε η μητέρα σας στην πόρτα
8 Η μητέρα ωρύεται ξανά; πώς θα κοινωνήσεις τώρα που έφαγες μυζήθρα;;;;;;;;;;;;;;;;;;Ντροπή σου!!Δε μπορείς να περιμένεις το βράδυ;;;;;;;;;;
9 Η γιαγιά σας ρίχνει ένα βλέμμα φρίκης και απορίας ξανά κι εξακολουθεί να ζυμώνει τη ζύμη για τα καλιτσούνια στην οποία δεν έχετε ιδέα τι έβαλε γιατί τρώγατε κρυφά μυζήθρα και τσακωνόσασταν με τη γλυκιά μητέρα
10 Η γιαγιά σας στέλνει να βρείτε ένα ποτήρι ενώ ανοίγει τη ζύμη με το ξυλίκι(=πλάστης)
11 Η γιαγιά σας ξαναστέλνει να βρείτε ποτήρι γιατί αυτό που φέρατε είχε μικρό στόμιο
12 Επαναλαμβάνετε μερικές φορές τα βήματα 10 και 11 μέχρι να βρείτε το σωστό ποτήρι
13 Η γιαγιά κόβει στρογγυλά κομμάτια ζύμης με το ποτήρι ανάποδα, βάζει στη μέση κάθε κομματιού ένα κουταλάκι μυζήθρα και φτιάχνει με τα χέρια της το σχήμα λυχναράκι
14 Παίρνετε ένα ένα τα καλιτσούνια από κει που τα αφήνει η γιαγιά τα βάζετε στο ταψί, τα αλείφετε με αυγό και ρίχνετε από πάνω κανέλα και σουσάμι
15 Ωχ, μάλλον έπρεπε πρώτα να βάζετε την κανέλα και μετά το αυγό και δεν είστε σίγουρη αν το σουσάμι είναι για τα καλιτσούνια ή για κάποιο άλλο γλυκό
16 Η γιαγιά σας λέει να πάρετε τηλ τον Αντώνη να ρθει ν'ανάψει το φούρνο
17 Μετά το τηλεφώνημα συνεχίζετε να βάζετε τα καλιτσούνια στο ταψί αλλά η γιαγιά τα ξαναβγάζει και τα βάζει μόνη της γιατί τα βάζατε κοντά κοντά και θα κολλούσαν μόλις φούσκωναν
18 Εντάξει, εντάξει, καταλάβατε και η γιαγιά σας επιτρέπει να βάλετε στο ταψί τα υπόλοιπα με τον τρόπο που σας έδειξε
19 Η γιαγιά φέρνει κι άλλο ταψί γιατί έτσι που τα βάλατε τώρα δε χωράνε όλα σε ένα
20 Για να γεμίσει και το άλλο ταψί η γιαγιά φτιάχνει και αυγοκούλουρα με άβαφα αυγά γιατί η γιαγιά δε θέλει να κοκκινίζει η ζύμη γύρω από το αυγό
21 Η γιαγιά βάζει τα ταψιά στο φούρνο κι εσείς βάζετε κρατική τηλεόραση που δείχνει το Γαϊτάνο να τραγουδάει τα εγκώμια αν και η Μεγάλη Παρασκευή ήταν χθες
22 Τα καλιτσούνια βγαίνουν από το φούρνο την ώρα που κοιμάστε για να αντέξετε την αγρυπνία της βραδινής λειτουργίας και το βράδυ μετά τη λειτουργία επιτέλους τα τρώτε

Επειδή το να δώσεις σωστό σχήμα στα λυχναράκια είναι δύσκολο αρνούμαι να χρησιμοποιήσω τις εικόνες που βρήκα στον ιστό για να σας δείξω πώς είναι, είναι χάλια, έτσι τα φτιάχνουν όσοι δε μπορούν να κάνουν το σχήμα σωστά.Θα επανέλθω λοιπόν και θα βάλω μια φωτογραφία από τα λυχναράκια της γιαγιάς μου που όπως είπαμε έχουν το σωστό σχήμα.

Να σημειώσω εδώ ότι εμείς στα μέρη μας δεν τρώμε μαγειρίτσα το βράδυ της Ανάστασης, αλλά η θεία μου φτιάχνει γαρδούμπες (κάτι περίεργο με κάτι άντερα) γιατί αρέσουν στον Αντώνη. Τέλος ούτε σουβλίζουμε αρνί, το ψήνουμε, δεν ξέρω πως αλλά πάντως όχι σε σούβλα αν ήταν θα την είχα δει κάποια χρονιά άσε που όλο και θα με αγγάρευαν να τη στριφογυρίζω

Τέλος ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

Να 'ταν η ζήλια ψώρα..

2010-03-26T01:12:00.000+02:00

Καμιά φορά δε μπορείς να πιστέψεις τι άτομα υπάρχουν, τι υποκρισία, τι ψευτιά, τι κακία και ζήλεια.Δε λέω ότι είμαι τέλεια, βλέπω ότι δεν έχω κάτι αξιοζήλευτο, αν αξίζω κάτι αυτό μετράει για μένα και για αυτούς που με αγαπάνε, οι άλλοι τι έχουν να κερδίσουν, τι έχουν να ζηλέψουν;Πτυχίο δεν έχω πάρει, όταν είναι νύχτα δε βλέπω στα δυο μέτρα, λεφτά δεν έχω, διάσημη δεν είμαι, κοινωνική δεν είμαι, να πω ότι οι άντρες σφάζονται στην ποδιά μου θα'ναι ψέμα επομένως με βάση τα πρότυπα της εποχής τι έχω για να το ζηλέψει κάποια άλλη; Αυτό το λίγο μυαλό παραπάνω;
Και γιατί να ζηλέψει αυτό αφού όταν είναι να προστατευτώ από την κακία και τη δολιότητα των άλλων δε δουλεύει;

Συγχωρήστε μου τα λάθη, είναι η μόνη ανάρτηση που έκανα εν βρασμώ ψυχής που λένε.
Θα μπορούσα να γράφω πολλή ώρα γι αυτά, για τα ελαττώματά μου, για τους λόγους που καθιστούν παράλογη τη ζήλεια που μες στην ταραχή μου την έγραψα λάθος 2 φορές, αλλά εκτός του ότι θα κουράσω, κάποιοι (που δε ζηλεύουν αλλά ξέρουν να βγαίνουν από πάνω θα το ρίξουν στην ψυχολογία, τη χαμηλή αυτοπεποίθηση και τα παιδικά τραύματα.)

Και τέλος όσο κι αν μου'χει στοιχίσει αυτό δε δέχομαι κανείς να μου λέει τι να κάνω και κυρίως τι να μην κάνω.