29 Ιουνίου 2009

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΤΟ ΨΥΓΕΙΟ


Φεύγω.Φαγητό έχει στο ψυγείο.Να ποτίζεις τις γλάστρες και να βγάζεις το σκύλο βόλτα.

Πάω να δώσω κανα μάθημα μπας και πάρω κάποτε αυτό το ρημαδοπτυχίο. Δεν πιστεύω ότι θα λείψω σε κανέναν, αλλά και πάλι είναι ωραίο να γράφεις σημειώματα στο ψυγείο.

Τώρα που το σκέφτομαι ο σκύλος μπορεί να με αναζητήσει αλλά ο κακομοίρης δεν ξέρει να διαβάζει. Άσε που αν τον δει η μάνα μου μες στο σπίτι θα΄ χουμε δράματα.

ΥΓ 1 Γιατί δεν κόβονται οι κακές συνήθειες;
ΥΓ 2 Αγάπη μου, δεν έχουμε σκύλο

28 Ιουνίου 2009

ΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ΄ ΚΑΝΑ;

Εσύ είχες μάθει να είσαι μόνος σου
εσύ δε με΄χες καν αγαπήσει
έπαιξες άψογα κι αυτό το ρόλο σου
και δε μου άφησες άλλη λύση

Τι άλλο να΄ κανα; Τι άλλο να΄λεγα;
η μόνη λύση ήτανε να' φευγα
Τι κι αν σε ήθελα; Τι κι αν σ' αγάπαγα;
δεν ήταν δίκαιο πάλι να ' κλαιγα

Εσύ είχες μάθει να ζεις στον κόσμο σου
λες και δε μ' είχες ποτέ γνωρίσει
μ' έβγαζες έξω από το χρόνο σου
και δε μου άφησες άλλη λύση

Τι άλλο να΄ κανα; Τι άλλο να΄λεγα;
η μόνη λύση ήτανε να' φευγα
Τι κι αν σε ήθελα; Τι κι αν σ' αγάπαγα;
δεν ήταν δίκαιο πάλι να ' κλαιγα

Κι έφυγα

27 Ιουνίου 2009

ΑΠΟΡΙΑΣ ΑΞΙΟ

μισοτελειωμένο


Το ότι σ'αγάπησα μπορεί να μη σε νοιάζει
που σ' ερωτεύτηκα να μη σε αφορά
μα πες μου αν σε σκέψεις δε σε βάζει
που σ'εμπιστεύτηκα, και μάλιστα, τυφλά


Το ότι σ' αγάπησα μπορεί να μη σε νοιάζει
που σ' ερωτεύτηκα να μη σ'ευχαριστεί
μα ,πες μου, η καρδιά σου δε σπαράζει
που τη δικιά μου άφησες μισή;


αμφιταλαντεύομαι για το ρεφρέν

Ίσως έκανα λάθος μα αντέχει στο χρόνο
εσύ ζούσες με πάθος, εγώ ζούσα με πόνο

ή μήπως

Δεν άξιζα να με πληγώσεις
δεν άξιζες να σ'αγαπώ
ειρωνικές διαπιστώσεις
που δεν αντέχω να μην πω

26 Ιουνίου 2009

Ένα χαμόγελο

Στεκόταν στη στάση του λεωφορείου ,την οποία πλησιάζα μετά από μια κουραστική μέρα.Ένα παληκάρι με άσπρα, όχι ιδιαίτερα ψηλός, όχι ιδιαίτερα όμορφος. Φορούσε σκουλαρίκι στο αυτί, λεπτομέρεια που παρατήρησα όταν έφευγε.
Ανταλλάξαμε μόνο δυο κουβέντες, τι ώρα περνάει το λεωφορείο, περιμένεις πολύ κλπ .
Τι μου έκανε εντύπωση; Το χαμόγελο του.
Θα θελα να ήμουν πιο παραστατική για να μπορώ να το περιγράψω.
Όύτε χαζοχαρούμενο,ούτε υπεροπτικό,ούτε βεβιασμένο,ούτε τυπικό.
Δε χαμογελούσαν τα χείλη του μόνο, αλλά ολοκληρο το πρόσωπό του.

Και ζήλεψα.

Το θέμα επί τάπητος θα θέσω

Γραμμένο μια εποχή που πίστευα στις σχέσεις και στο διάλογο

Η σχέση μας είναι σε αδιέξοδο
εσύ μου λες "μόνος θέλω να μείνω"
μα εγώ προετοιμάαζω έφοδο
και νέες λύσεις έχω να προτείνω

Το θέμα επί τάπητος θα θέσω
να συζητήσουμε
μια σχέση δεν τελειώνει μία κι έξω
ας προσπαθήσουμε


Στη σχέση μας διαπιστώνω πρόβλημα
εσύ μου λες "σύντομα θα περάσει"
μα θέλω να το λύσουμε ανώδυνα
και κάπου εδώ αναλαμβάνω δράση


Το θέμα επί τάπητος θα θέσω
και αποφάσισε
ποιο ρόλο στη ζωή σου εγώ θα παίξω
μωρό μου, διάλεξε


Η σχέση μας δεν έχει περιθώρια
εσύ μου λες "καλά, θα προσπαθήσω"
μα βλέπω πως στενεύουνε τα όρια
μόνη το θέμα θα δρομολογήσω


Το θέμα επί τάπητος θα θέσω
και ας κουράστηκα
όλα μπορώ να σου τα συγχωρέσω
γιατί σ'αγάπησα

25 Ιουνίου 2009

Χειμωνιάτικη μέρα

στο Χρήστο


Λυσσομανάει έξω ο βοριάς
και μέσα μου η άτακτη φυγή σου
όπου κι αν είσαι στο καλό να πας
όμως μην παίζεις με την αντοχή σου

Θα έρθει ώρα που θ' αναζητάς
ένα λιμάνι μέσα ν' απαγκιάσεις
μα έχεις μάθει μόνο να πετάς
κι έτσι δε γίνεται στεριά να πιάσεις

Γί' αυτό σου λέω φύγε αφού το θες
(ποια είμ' εγώ εδώ να σε κρατήσω;)
να ξέρεις όμως πως θα έρθουν εποχές
που θα δηλώνεις "θέλω να γυρίσω"

Εγώ και τότε ακόμα θα' μαι εδώ
όμως εσύ δε θα μπορείς να πλησιάσεις
και να μπορέσεις δε θα σε δεχτώ
γιατί θα πρέπει τα φτερά σου να τα σπάσεις

21 Ιουνίου 2009

ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Ακολουθεί το τελευταίο μου τραγούδι,γενικά δε γράφω συχνά όλη μου η στιχουργική παραγωγή προέρχεται από ένα καλοκαίρι 8 χρόνια πριν.Καμιά φορά όμως η έμπνευση επιστρέφει.



Σβήνει η οθόνη και θολώνει η εικόνα σου
απ'το ηχείο δεν ακούω τη φωνή σου
δεν έχω αγγίξει ούτε μια φορά το σώμα σου
ξέρω για σένα όσα γράφεις στο προφίλ σου


Στέλνω λουλούδια που δε μου κοστίζουν τίποτα
κερνάς καφέ και με σκουντάς όταν ξεχνιέμαι
ανταποδίδω συναισθήματα ανύπαρκτα
τη μοναξιά μου να παραδεχτώ αρνιέμαι


Ζούμε σε μια εικονική πραγματικότητα
που δε μπορεί κανέναν να πληγώσει
είν'η απόσταση η μόνη δυνατότητα
ο έρωτάς μας να επιβιώσει


Υπάρχεις μόνο στην οθόνη που φωτίζεται
στα εισερχόμενα και στα αναγνωσμένα
εκτός δικτύου η ζωή μου συνεχίζεται
όμως μου φαίνεται πεζή χωρίς εσένα


Κλείνω το λάπτοπ κι επιστρέφω στη ζωούλα μου
κι απόψε μόνη στο κρεβάτι θα ξαπλώσω
το παραμύθι της αγάπης ξαναπούλα μου
με ένα ψέμμα αληθινή να ξανανιώσω

19 Ιουνίου 2009

Παρασκευή 19 Ιουνίου, Περβόλα

Αγαπητό ημερολόγιο,μετά από σοβαρή και ώριμη πολυήμερη σκέψη αποφάσισα ,όπως ίσως θυμάσαι, να επιστρέψω στα Χανιά και από εκεί κάποτε να πάρω το πλοίο για την Αθήνα ,μπας και περάσω κανα μάθημα να πάρω αυτό το ρημάδι το πτυχίο.Καταλαβαίνεις ότι στο δύο -επί -τρία –καμαρούλα- μια- σταλιά δωμάτιό μου χρειάζομαι κάτι να κρεμάσω στον τοίχο.

Νομίζω ότι έχω πάθει εμμονή με το πτυχίο,αλλά παρόλα αυτά δεν κάθομαι να διαβάσω.Για να μη λέω ψέμματα βέβαια κάθισα λίγο,ναι,κανα δίωρο και έμαθα ένα ποίημα του Καλλίμαχου.Τι δεν τον ξέρεις;Χάνεις!Εξαίρετος ποιητής,βέβαια,πέθανε μετά αλλά μας βασανίζει ακόμα.Διάβασα και λίγο Ευριπίδη γιατί έχουμε τις Τρωάδες και κάποια στιγμή πρέπει να βρω και μια μετάφρασή τους.Και αναρωτιέμαι δεν έχω βρει ακόμα γτ δεν έχουμε στο σπουδαστήριο ή γτ βαρέθηκα να ψάξω;

13 Ιουνίου 2009

Πέμπτη 12 Ιουνίου ,Ενάλια

Αγαπημένο μου ημερολόγιο, μιας και σε ξέχασα στα Χανιά ελπίζω να μη σε πειράζει που θα συνεχίσω τη συγγραφή σου στο blog μου. Α, για το απόρρητο; Μην ανησυχείς και μην τρέφεις αυταπάτες: ούτε 2 ντουζίνες άνθρωποι δε μας διαβάζουν.

 Άσε που κι αυτοί που μας διαβάζουν θα βαρεθούν σύντομα αφού δεν υπάρχουν ίντριγκες ή ερωτικά τρίγωνα ή κουτσομπολιό… Έτσι είμαι ελεύθερη να γράφω ότι θέλω…. Τι θέλω να γράψω; Περίμενε ντε, αλλάζω παράγραφο και ξεκινάω

10 Ιουνίου 2009

ΜΗ ΜΟΥ ΚΡΑΤΑΣ ΚΑΚΙΑ


Μη μου κρατάς κακία που έτσι λειτουργώ
Που δεν αντέχω ευτυχία τόση
Φοβάμαι να πιστέψω τον έρωτα που ζω
Κι η ανασφάλεια αυτή θα με σκοτώσει

Μη μου κρατάς κακία
Να με κρατάς δυνατά
Μαζί σου να το παλέψω
Να μου’χεις αδυναμία
Να μου μιλάς τρυφερά
Και ίσως έτσι ν’αντέξω

Μη μου κρατάς κακία που έτσι λειτουργώ
Και που τα λόγια σου δεν τα πιστεύω
Φοβάμαι να τολμήσω και να σ’εμπιστευτώ
Μα δε σημαίνει πως δε σε λατρεύω

6 Ιουνίου 2009

ΔΚΤ(Δεν Κατάλαβα Τίποτα)

Ακούω τόση ώρα στην εντέλεια
για ευθύνες που ποτέ μου δεν ανάλαβα
κι ακούγομαι να λέω με αφέλεια
πως τίποτα και πάλι δεν κατάλαβα

Ακούω τόση ώρα μια παράνοια
για πράγματα που μοιάζουν θεοπάλαβα
ακόμα κι αν γεννήθηκα διάνοια
συνήθισα να λέω "δεν κατάλαβα"

ΠΟΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ

Ποια μουσική να με παρηγορήσει τώρα πια
που'γινε αφόρητη η κρυφή μου μοναξιά

Γράφω τραγούδια κι απ'τη λύπη μου τα σκίζω
που μες στον κόσμο πάντα μόνη μου βαδίζω

ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΤΑ ΣΤΑΘΜΑ

Με τα δικά σου τα σταθμά
μετράς τα συναισθήματα των άλλων

μα δεν τα ρύθμισες σωστά
και κάπου έχεις κάνει λάθος μάλλον

ΣΕ ΚΑΘΙΣΤΩ ΥΠΕΥΘΥΝΟ

Στο χωρισμό ευθύνες κι απ'τους δυο υπάρχουν
αλλά τα πράγματα είναι αλλιώτικα εδώ
οι δικαιολογίες σου δε φτάνουν
για να καλύψουν όσα πέρασα εγώ
γι αυτό...

Σε καθιστώ υπεύθυνο μ'όλη τη σημασία
που είχε τέτοια εξέλιξη αυτή η ιστορία
Σε καθιστώ υπεύθυνο και το υπογραμμίζω
μετά την απομάκρυνση λάθη σου αναγνωρίζω

Στο χωρισμό κι οι δύο κάνουν λάθη
αλλά τα πράγματα είναι αλλιώς με μας
ξεσπάς επάνω μου με όλο σου το άχτι
και λες μετά πως μ'αγαπάς
γι αυτό...

ΠΑΡΕΛΘΟΝ

(νομίζω είναι το πρώτο τραγούδι που έγραψα)

Είσαι για μένα παρελθόν
δεν έχει μέλλον και παρόν
ο έρωτας που νιώσαμε
της μοναξιάς μας προϊόν
ελάττωμα κι όχι προσόν
μια αγάπη που δε σώσαμε

Στο λέω είσαι παρελθόν
απ'την καρδιά μου πια απών
χωρίς εσένα αγκαλιά
το μέλλον σχεδιάζω
Στο λέω είσαι παρελθόν
μου είσ'αδιάφορος λοιπόν
έχω ελεύθερη καρδιά
και κάτω δεν το βάζω

Ανήκουν πια στο παρελθόν
σωριάστηκαν αυθημερόν
τα όνειρα που πλάσαμε
Λόγω εκτάκτων συνθηκών
και αναγκαίων αλλαγών
στη μνήμη μας τα θάψαμε

ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΠΕΘΑΙΝΕΙ

Όσο κι αν δεν είναι εφικτό να σε ξεχάσω
δε μένει ενδεχόμενο ανοιχτό για να σε δω
κι αν είναι το τραύμα μου νωπό πως ν'αντιδράσω
ν'αντισταθούμε είναι περιττό στο χωρισμό
αφού είναι επιτακτικό...

Μπροστά στους άλλους να 'μαστε σαν ξένοι
και να μην τους φερόμαστε σαν κάτι να συμβαίνει
να συνηθίσουμε να ζούμε χωρισμένοι
σα να μην έζησε ποτέ μια αγάπη που πεθαίνει

Θέλω μα δεν είναι δυνατό να σε ξεχάσω
να ξεγράψω κάθε μας λεπτό κάθε στιγμή
να δω το χωρισμό υποφερτό και ν 'αντιδράσω
να 'κοβα το Γόρδιο Δεσμό μ'ένα σπαθί
αφού είναι επιτακτικό...

Μπροστά στους άλλους να 'μαστε σαν ξένοι
να μην αναφερόμαστε σε ό,τι εμάς μας δένει
ο έρωτας μας να μην ανασαίνει
σα να μην έζησε ποτέ μια αγάπη που πεθαίνει

ΛΑΘΟΣ ΜΟΥ

Ήτανε λάθος μου που πρώτος έφυγα
που αποφάσισα να σε ξεχάσω
για ένα που δεν είχες κάνει έγκλημα
σε καταδίκασα χωρίς να σε δικάασω

Ήτανε λάθος μου που δε σε σκέφτηκα
που δε σε άφησα να μου εξηγήσεις
που νόμιζα πολύ πως σε ανέχτηκα
ενώ θα έπρεπε εσύ να με μισήσεις

Το παραδέχομαι πως ήμουνα υπαίτιος
για την αγάπη μας που χάθηκε στο χτες
μα αν μ'αγαπάς για όλα είμαι έτοιμος
κι όλα θα γίνουνε ξανά όπως τα θες

Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΜΑΡΑΖΙ

Τι σου ταιριάζει πως να ξέρω για να στο φέρω
Τι σε πειράζει παραπάνω να μην το κάνω

Ποια απ τη γλύκα των χειλιών σου ανατριχιάζει
Η αγάπη μοιάζει με μαράζι που με διχάζει

Η αγάπη μοιάζει με μαράζι που διχάζει
αφού για άλλην η καρδούλα σου σπαράζει
Η αγάπη μοιάζει με κορίτσι που δακρύζει
αφού για άλλην η καρδούλα σου ραγίζει

Τι σε κουράζει πως να νιώσω να μη στο δώσω
Τι σε τρομάζει πως να μάθω να μην το πάθω

Ποια τ'άγγιγμά μου σου θυμίζει όταν σ'αγγίζει
Η αγάπη μοιάζει με κορίτσι που όλο δακρύζει

Θα κάνω την καρδιά μου πέτρα

Θα κάνω την καρδιά μου πέτρα
καθόλου δε θα λυπηθώ
τις αναμνήσεις μόνο μέτρα
όταν θα φεύγεις απο δω

3 Ιουνίου 2009

ΟΛΟΙ ΜΟΥ ΛΕΝΕ

Όλοι μου λένε "πρόσεχε θα σε πληγώσει"
μα εγώ εσένα περιμένω μια ζωή
κι αν η καρδούλα σου αγάπη δε μου δώσει
φτάνει η δική μου για να ζήσουμε μαζί

Όλοι μου λένε "άφησέ τον πριν σ΄αφήσει"
μα τους αφήνω με το στόμα ανοιχτό
κι αν η αγάπη σου για μένα έχει σβήσει
φτάνει η δική μου για ν΄αντέξουμε κι οι δυο

Και το μισό που σ'αγαπώ αν μ'αγαπήσεις
αρκεί μωρό μου για να ζήσουμε μαζί
εγώ θα είμαι κάθε τι που θα ζητήσεις
κι εσύ για μένα θα 'σαι όλη μου η ζωή

ΑΝΗΣΥΧΩ


Ανησυχώ
για κάθε βλέμμα σου ψυχρό
για κάθε βλέμμα
που δε στέκεται σε μένα

Ανησυχώ
για κάθε πόθο σου κρυφό
για κάθε πόθο
που φοβάμαι μα δε νιώθω

Ανησυχώ
για κάθε άγχος σου παλιό
για κάθε άγχος
που το πέρασες μονάχος

Ανησυχώ
για κάθε στίχο μυστικό
για κάθε στίχο
που φυλάκισες στον ήχο

2 Ιουνίου 2009

ΘΕ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ

θε μου γιατί μου χάρισες το όνειρο
αφού μου χεις στερήσει τη ζωή
κι ειν όλοι μου οι δρόμοι αδιέξοδοι
και οι στροφές χωρίς επιστροφή

Θε μου γιατί πες μου γιατί
πάντα μονάχη εγώ να ψάχνω
η αγάπη αν υπάρχει
θεμου γιατί πες μου γιατί
να συνεχίζω αφού το ξέρω
πως δεν πρέπει να ελπίζω

θε μου γιατί με χρέωσες με έρωτες
αφού δε μου πληρώνεις το φιλί
και είναι οι αγάπες μου ατέλειωτες
και η καρδιά μου πάντοτε μισή