29 Νοεμβρίου 2009

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου , Αθήνα

   Μετά την απρόσμενη(;) επιτυχία (;) της τελευταίας ανάρτησης, σκέφτηκα ότι για να συνεχίσω να γράφω -μιας και η έμπνευσή μου είναι πλέον προστατευόμενο είδος -μπορώ να συνεχίσω στο ίδιο μοτίβο και να περάσω όλο το σόι γενεές δεκατέσσερις.

 Προς το παρόν απέρριψα αυτή την ιδέα (ίσως τη μεταχειριστώ αργότερα όταν η έμπνευσή μου θα έχει πλέον εξαφανιστεί από τον πλανήτη) και αποφάσισα να κάνω απλά μια καταχώρηση ημερολογίου, μην τυχόν δε μάθετε τα έργα και τις ημέρες μου και πάθετε τίποτα κι εσείς κι εγώ.  Απορρίπτω όμως και αυτή την ιδέα γιατί το ότι αγαπάω την καθηγήτρια που μας διδάσκει ελληνιστική ποίηση στο Πανεπιστήμιο σχεδόν όσο και τη δασκάλα μου στο δημοτικό και άλλα τέτοια ευτράπελα (;) δεν θεωρώ απαραίτητο να τα κατηγοριοποιήσω και να τα αναρτήσω.

26 Νοεμβρίου 2009

Ε.Π. (2)

Η απάντηση της Ε. για το Ε.Π. που αναρτήθηκε στο Βlog-άριθμο

Η Δ. έχει ένα μπλογκ και κάνει αναρτήσεις για οτιδήποτε της αρέσει ή δεν της αρέσει.
Η Δ. είναι το μαύρο πρόβατο στην αγέλη μας, σύμφωνα με πολλά πρόβατα, και το ξέρει αλλά δεν τη νοιάζει. (Και καλά κάνει.)
Η Δ. έχει καλύτερο γούστο σε ρούχα, παπούτσια και λοιπά από μένα και ξέρει να κυκλοφορεί σαν άνθρωπος στην κοινωνία.

25 Νοεμβρίου 2009

Ε.Π. !

Η Ε. ώρες ώρες έχει τις μαύρες της. Τότε με παίρνει τηλέφωνο και κλαίγεται. Δηλαδή μυξοκλαίει κι εγώ φωνάζω νομίζοντας ότι έχω τη λύση σε όλα τα προβλήματα.
Η Ε. έχει και τις άσπρες της. Τότε με παίρνει τηλ και γελάμε με τις ώρες ή συζητάμε για πολιτική και φιλοσοφία, τρομάρα μας. 
Η Ε. όταν δε με παίρνει τηλέφωνο, γράφει τραγούδια και μετά με παίρνει πάλι τηλέφωνο για να μου τα τραγουδήσει με συνοδεία κιθάρας. 
Η Ε. όταν δεν απαντάει στα τηλέφωνα που την παίρνω εγώ για να κλαφτώ, παίζει βόλλευ στην ομάδα του Πανεπιστημίου ή έχει μάθημα κομπιούτερ.
Η Ε.ρίχνει πολύ γέλιο με την Έλεν Ντετζενέρες (or somethong like that) και μου στέλνει μέηλ με τα λινκ από τα βίντεο που της άρεσαν για να τα δω. Τότε την παίρνω τηλέφωνο για να της πω ότι δεν είναι αστεία και καθώς τα διηγούμε η Ε. τα ξαναθυμάται και γελάει.

Διάβασε τη συνέχεια στο νέο μου blog despina's studio


11 Νοεμβρίου 2009

Ο κύκλος της ζωής

Έχω μια ανεξήγητη μελαγχολία τις τελευταίες μέρες, τίποτα δε με συγκινεί, όλα αντιθέτως μ' εκνευρίζουν χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Πάω στη σχολή μηχανικά, κρατάω σημειώσεις που μοιάζουν με ορνιθοσκαλίσματα στην άμμο, καπνίζω μηχανικά, τελειώνει το διάλειμμα, μάθημα ξανά. Ώρες ώρες μοιάζει σωτήριο, ακούς γράφεις, δε σκέφτεσαι. Όχι ότι σε βρήκαν όλες οι αναποδιές της ζωής και προσπαθείς να μην τις φέρνεις στο μυαλό σου, απλά αν καθίσεις χωρίς να κάνεις κάτι , δεν έχεις πουθενά να εστιάσεις την προσοχή σου. Όλα μοιάζουν τόσο κενά και τόσο ρηχά. Ό, τι και να κάνεις το' χουν κάνει κι άλλοι πριν από σένα, ό,τι κι αν πεις έχει ξαναειπωθεί, όποιο τραγούδι και να γράψεις κάποιος το χει ξανατραγουδήσει, έστω με λίγο διαφορετικές λέξεις....
Γνώριμη κατάσταση, την ξεπερνάω κι επιβιώνω, όχι γιατί μετά από λίγο όλα ξαναβρίσκουν το χαμένο τους νόημα, αλλά γιατί δεν υπάρχει κάτι άλλο να κάνω. Πόσο καιρό να κλαίγεσαι ότι δε σ'αρέσει τίποτα; Βαριέσαι κι εσύ ο ίδιος την κλάψα σου. Συνεχίζεις σα να μη συμβαίνει τίποτα μέχρι την επόμενη φορά που δε θ' αντέχεις να υποκρίνεσαι και θα μελαγχολήσεις πάλι. Αυτός είναι ο δικός μου κύκλος της ζωής.Δεν τ'αναλύω πιο πολύ.

9 Νοεμβρίου 2009

Γιαλαντζί Συνταγή για μηλόπιτα !

1. Αγοράζετε 3 πράσινα μήλα από τη λαϊκή κατά προτίμηση και τα βάζετε στο ψυγείο.
2.Την επόμενη μέρα τρώτε το ένα.
3.Περνάει καμιά βδομάδα και τα 2 μήλα είναι ακόμα στο ψυγείο.

4.Για να μην πάνε χαμένα τα μήλα αποφασίζετε να φτιάξετε μηλόπιτα.
5.Βρίσκετε μια εύκολη συνταγή για μηλόπιτα στο ίντερνετ

5 Νοεμβρίου 2009

ΘΑ ΣΚΙΣΩ ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ ΜΟΥ…ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΑΡΩ

Πριν καιρό γινόταν πολύς λόγος για τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια και το άρθρο 16 του Συντάγματος. Πριν παρασυρθώ και επεκταθώ στα υπόλοιπα άρθρα που παραποιούνται χωρίς να πάρουμε χαμπάρι, αρχίζω να εκθέτω τις απόψεις μου επ’ αυτού γιατί ως φοιτήτρια και μη πτυχιούχα με κόβει και με καίει το θέμα.



Έρχεται λοιπόν η τύπισσα της ΚΝΕ στο αμφιθέατρο που κάθεσαι να παρακολουθήσεις ένα ρημαδομάθημα και σου πασάρει το φυλλαδιάκι και το παραμυθάκι. Μπλα…μπλα….μπλα…. διαμαρτυρία… Τετάρτη… μπλα…μπλα… μπλα… προπύλαια…. μπλα… μπλα…. μπλα…. υποβαθμίζουν το πτυχίο μας…. μπλα… μπλα… μπλα… τα γνωστά.

2 Νοεμβρίου 2009

Γιαλαντζί Συνταγή για Γιαούρτι !

1. Η γιαγιά αρμέγει τις κατσίκες. Σ' αυτή τη φάση δε μπορείτε να βοηθήσετε εκτός αν ως ένδειξη καλής θέλησης δώσετε κανένα αμπελόφυλλο στην κατσίκα για να'χει κάτι να μασουλάει και να μη χύσει το γάλα. Πέραν αυτού μην αποπειραθείτε να κάνετε κάτι άλλο. Το άρμεγμα είναι μια διαδικασία που απαιτεί επιδεξιότητα και συγκεκριμένη τεχνική την οποία δε διαθέτετε.

2. Αφήνετε τη γιαγιά να ξαναδέσει τις κατσίκες και την ακολουθείτε πειθήνια στο σπίτι κατα προτίμηση κουβαλώντας το σκεύος που περιέχει το γάλα,το οποίο η γιαγιά αποκαλεί με ένα παράξενο όνομα που δε θυμάστε.

Κυριακή,1 Νοεμβρίου 2009, Αθήνα

Καθώς διάβαζα το ίδιο μου το μπλογκ, το ίδιο μου το ημερολόγιο, ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι.έχω κολλήσει στα 16.Σκέφτομαι όπως σκεφτόμουν στα 16, γράφω οπως έγραφα στα 16, μιλάω όπως μιλούσα στα 16.και το χειρότερο: ντύνομαι το ίδιο κακόγουστα. Κοντεύω τα 24 κι όμως έχω μείνει 8 χρόνια πίσω. Κι ας πήγα στο Πανεπιστήμιο να πήξει το μυαλό μου.Τίποτα τέτοιο δεν έγινε. Το γάλα δεν έγινε γιαούρτι . Μόνο που ξίνισε λίγο. Κατά τα άλλα , συναισθηματισμοί, ψευτοεπαναστατικές απόψεις, διανοουμενίστικες ατάκες.... .Θα μου πεις κι είναι πράγματα αυτά να τα δηλώνεις δημοσίως; Δεν είναι.Αυτό σου λέω τόση ώρα. Συμπεριφορά έφηβης.Και μάλιστα όχι της σύγχρονης έφηβης, με το mpθράκι της, το μαύρο μολυβάκι της και τη φράντζα του κομμωτηρίου.Αλλά της προ δεκαετίας έφηβης. Με τα γυαλιά της, τα σιδεράκια της και το μαλλί αφάνα. Εξωτερικά έπαψα να της μοιάζω εδώ και χρόνια.. Από μέσα όμως έμεινα ίδια. Κι όχι με την καλή έννοια. 

Υ.Γ. Ποιο είναι το συμπέρασμα όλων αυτών αγαπητοί αναγνώστες;
Μη διαβάζετε τα blogs σας. Περιοριστείτε στο γράψιμο. Με όσες αναγνώσεις επιδέχεται αυτό.