15 Δεκεμβρίου 2009

Γνωμικό


Αυτό είναι από τα αγαπημένα γνωμικά του μπαμπά μου και το παραθέτω και με το χαρακτηριστικό τρόπο που μου το λέει κάθε φορά που το καλεί η περίσταση:
"Όπου αγαπάς να μην πολυπιαίνεις
κι αν πολυπιαίνεις, να μην πολυκάθεσαι,
κι άμα πολυκάθεσαι να μην πολυμιλείς,
κι αν είναι και πολυμιλείς,
τουλάιστο να κατές ίντα λες"

5 σχόλια:

  1. ΠΟΛΥ ΣΟΦΟ ΤΟ ΓΝΩΜΙΚΟ.ΟΠΟΥ ΤΕΛΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝ ΠΑΜΕ ΠΡΕΠΕΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΠΟΥΜΕ.
    ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. θα ηθελα να μου πεις εσυ πως το νιωθεις.. τη δικη σου εξηγηση δλδ για αυτο το γνωμικό..!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σοφότατο! Είμαι της ίδιας άποψης, κι όταν κάποιες φορές ξεχνώ μέσα στον ενθουσιασμό μου να το τηρήσω, μου βγαίνει σε κακό!
    Καλημέρα Δέσποινα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αν όπου αγαπάμε δεν πολύ πηγαίνουμε τότε που θα πηγαίνουμε εκεί που μισούμε; Διαφωνώ με το γνωμικό και μόνο το "κι αν είναι και πολυμιλείς,
    τουλάιστο να κατές ίντα λες" με βρίσκει σύμφωνη.
    Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή