26 Ιουνίου 2009

Ένα χαμόγελο

Στεκόταν στη στάση του λεωφορείου ,την οποία πλησιάζα μετά από μια κουραστική μέρα.Ένα παληκάρι με άσπρα, όχι ιδιαίτερα ψηλός, όχι ιδιαίτερα όμορφος. Φορούσε σκουλαρίκι στο αυτί, λεπτομέρεια που παρατήρησα όταν έφευγε.
Ανταλλάξαμε μόνο δυο κουβέντες, τι ώρα περνάει το λεωφορείο, περιμένεις πολύ κλπ .
Τι μου έκανε εντύπωση; Το χαμόγελο του.
Θα θελα να ήμουν πιο παραστατική για να μπορώ να το περιγράψω.
Όύτε χαζοχαρούμενο,ούτε υπεροπτικό,ούτε βεβιασμένο,ούτε τυπικό.
Δε χαμογελούσαν τα χείλη του μόνο, αλλά ολοκληρο το πρόσωπό του.

Και ζήλεψα.



Γιατί το δικό μου χαμόγελο είναι συνήθως κάτι από τα παραπάνω. Είτε θα χαζογελάω χωρίς προφανή λόγο, είτε θα ειρωνεύομαι, είτε θα προσποιούμαι ότι χάρηκα που είδα έναν γνωστό που δε θυμάμαι από που τον ξέρω.

Και δε θυμάμαι καν αν ανταπέδωσα το χαμόγελο, έστω και μ'ενα αινιγματικό μειδίαμα.

3 σχόλια:

  1. Καλημέρα φίλη μου..βρήκες τώρα εμένα ..ένα άνθρωπο που χαμογελώ συνέχεια ..ο άνδρας μου λέι οτι το χαμόγελο είναι μόνιμη κατάσταση στο πρόσωπο μου ακόμα και μέσα στη στεναχώρια μου.Νομίζω δε οτι το ίδιο έχουν και οι κόρες μου, ο άνδρας μου είναι ο0 ..σοβαρός της παρέας.Συμβουλή ;..χαμογέλα , αληθινά όμως χωρίς επιτείδευση και θα έχεις κάνει τη ζωή σου διαφορετική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κάθε χαμόγελο είναι όμορφο και ομορφαίνει τον κόσμο. Μην μπαίνεις στη «διαδικασία» να... ζηλεύεις χαμόγελα.
    Προφανώς, κατάφερες με την παρουσία σου και με τις κουβέντες που αλλάξατε, να του «βγάλεις» το αληθινό του, το πραγματικό του χαμόγελο. Αυτό να σκέφτεσαι. (Και να χαμογελάς...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. καλησπερα...με χαμογελα!!!!!!!!
    το γνησιο χαμογελο φαινεται...
    δε μπορει να κρυφτει οσο κι αν το θελουμε...

    λειπει το χαμογελο γιατι απλα λειπει η γνησιοτητα........
    διαπιστωση κανω και δε μεμψιμοιρω...
    κι εγω χαμογελω μονιμα(λες και ειμαι χαζοχαρουμενο)...

    χιχιχιχιχιχι!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή