29 Οκτωβρίου 2011

Ο καθρέφτης, η αλήθεια και άλλα δεινά

Την τελευταία φορά που έγραψα σ'αυτό το ιστολόγιο έκανα χιουμοράκι με τα παιχνίδια του fb.
Τώρα η κατάσταση έχει αλλάξει. Εκτός του ότι με χώρισε ο εικονικός αρραβωνιαστικός μου γιατί λόγω της μετακόμισης δεν είχα πρόσβαση στο ίντερνετ , έχουν έρθει τα πάνω κάτω.

Ακούγονται βρισιές ένθεν κακείθεν για τα κακώς κείμενα που τόσα χρόνια γινόταν κάτω από τη μύτη μας αλλά δε δίναμε σημασία. Ξαφνικά ξυπνήσαμε. Τρίψαμε τα μάτια , τεντωθήκαμε , και πήγαμε στο μπάνιο να ρίξουμε λίγο νερό στο πρόσωπό μας. Το είδωλο στον καθρέφτη δε μας άρεσε όμως. Κοιταχτήκαμε, ξανακοιταχτήκαμε , τίποτα. Δε μας γελούσαν τα μάτια μας. Αυτό που βλέπαμε στον καθρέπτη δε μας ικανοποιούσε. Κι έτσι βγήκαμε στο δρόμο ή καθίσαμε στο pc (ο καθένας βλέπεις αντιλαμβάνεται αλλιώς τη "διαμαρτυρία" ) κι αρχίσαμε να βρίζουμε αυτούς που νομίζουμε ότι φταίνε.


Στον καθρέφτη δεν ξανακοιτάξαμε. Έτσι κι αλλιώς τον σπάσαμε πάνω στα νεύρα μας, γιατί ο καλός ο επαναστάτης σπάει ό,τι βρει μπροστά του. Βρίζουμε λοιπόν τους υπεύθυνους. Αυτούς που εμείς με τη συμμετοχή ή την αποχή μας εκλέξαμε. Γιατί με συντριπτική πλειοψηφία και συντριπτική αποχή εκλέχτηκαν. Τότε δεν ξέραμε , έτσι λέμε. Τότε πιστεύαμε το "λεφτά υπάρχουν" , τάχα μου δε μας είπε κανείς την αλήθεια. 
Η αλήθεια ωστόσο ήταν πάντα μπροστά μας. Εμείς δε θέλαμε να τη δούμε. 
Αδιαφορούσαμε τόσο ώστε το 30% από μας δεν πήγε καν να ψηφίσει.
Τώρα το παίζουμε συνειδητοποιημένοι πολίτες, πατριώτες, Έλληνες, επαναστάτες. 
Ενώ πριν λίγα ,πολύ λίγα χρόνια, το να αναφέρεται η πατρίδα ή το έθνος σε μια συζήτηση προκαλούσε χλεύη και ειρωνεία, βολές για άκρατο εθνικισμό, τώρα ξαφνικά, εν μία νυκτί, οι λέξεις βρήκαν (;) το χαμένο τους νόημα.
Άνθρωποι που δε γνωρίζουν στοιχειώδη ιστορία ή ακόμη χειρότερα η ημιμάθεια τους κάνει να θεωρούν εαυτούς ειδήμονες διαρρυγνύουν τα ιμάτιά τους για την ελληνική ταυτότητα του έθνους που φέρεται να καταπατείται από τους λεγόμενους εταίρους μας.
Ξαφνικά αρχίσαμε όλοι να μιλάμε για ιδανικά και αξίες, για σημαίες και λάβαρα.
Ο καθένας όμως σηκώνει το δικό του μπαϊράκι. 
Οι δικές του "αξίες" βλέπεις, είναι πιο σημαντικές από των υπολοίπων, τα δικά του "ιδανικά" πιο υψηλά από των άλλων...

3 σχόλια:

  1. Αααααχ.... Έτσι δυστυχώς γίνανε τα πράγματα...
    Αλλά έτσι είναι,οι βολεμένοι ξεβολεύτηκαν και αντί να κοιτάξουμε όλοι οτι ελαφρύναμε λίγο από το δυσβάσταχτο χρέος(που πολιτικοί και πολίτες τόσα χρόνια συντηρούσαμε)και να προσπαθήσουμε όλοι μαζί αυτή την ύστατη ώρα για την χώρα-μια μεγάλη ευκαιρία που δεν θα μας ξαναδωθεί-να δουλέψουμε για το καλό μας, προσπαθούμε με κάθε τρόπο να την σπρώξουμε στο βάραθρο!
    "Καντ'υπομονή, ο ουρανός θα γίνει πιο γαλανός, καντ'υπομονή μια λεμονιά ανθίζει στη γειτονιά" λέει ένα τραγούδι. Και ένα άλλο παραδοσιακό λέει:
    Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει
    δεν τη σκιάζει φοβέρα καμιά
    μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει
    και ξανά προς τη δόξα τραβά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κι ομως, οσοι παραμυθιαστηκαν τοτε με το λεφτα υπαρχουν κι οσοι χωθηκανε με μεσο στο δημοσιο να την πληρωσουν τη νυφη!
    Δε φταιει πχ η μανουλα μου που δουλευει απο τα 18 της και που δε πειραξε ουτε μυγα, ουτε ζητησε ποτε τιποτα και να ερχονται τωρα να της κανουν αφαιμαξη!
    Δε το δεχομαι! Να πληρωσουν οσοι εκλεψαν. Να απολυθουν οσοι μπηκαν αναξιοκρατικά στις δουλειες!
    Δεν ειναι ολοι οι Ελληνες λαμογια. Και δυστυχως ολοι θα τη πληρωσουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @Coula,συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, την υποκρισία αυτωνών ακριβώς των ανθρώπων ειρωνεύομαι, γιατί αυτοί διαμαρτύρονται περισσότερο από όσους είναι σαν τη μητέρα σου ,τον πατέρα μου και τόσους άλλους ακόμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή