10 Μαρτίου 2017

Γιατί γράφω

Είμαι ένας άνθρωπος εντελώς διαφορετικός από αυτόν που γνώρισες.
Άλλαξα. Άλλαξα και μόνη μου, με άλλαξες κι εσύ.
Στην αρχή νόμιζα ότι αλλάζω από ανάγκη, επειδή έτσι μου τα έφερε η ζωή.


Έτσι όπως είχαν έρθει τα πράγματα, έπρεπε ν'αλλάξω για να επιβιώσω.
Άρα εκλάμβανα την αλλαγή μου ως αδυναμία.



Έβλεπα ότι με παράσερνε το ρέμα γι'αυτό αλλάζω.
Το ακολούθησα το ρέμα, πήγα -έτσι αλλαγμένη- όπου με έβγαλε.
Έκανα επιλογές, συνειδητές επιλογές , που ο προηγούμενος εαυτός μου δε θα έκανε με τίποτα.
Πορεύτηκα με αυτές τις επιλογές και πορεύομαι ακόμα.

Για πολλούς ανθρώπους η αλλαγή είναι ζητούμενο. 

Ακούω Πασχαλίδη την ώρα που τα γράφω αυτά.
Μια αγάπη που απέκτησα μετά την αλλαγή μου.
"Θέλω τη μέρα που θα φύγεις να είναι σα να μου γελάς..."
Σχεδόν έτσι έγινε.
Μόνο που εγώ δε σου τηλεφώνησα ποτέ για να σου πω πως σ'αγαπάω
ούτε για να σ'ακούσω να μιλάς.

Άλλοι άνθρωποι γράφουν ποιήματα. Εγώ έγινα blogger.

Δε μπόρεσα να γράψω ποτέ ένα τραγούδι για σένα.
Δε σε έβγαλα ποτέ από μέσα μου.
Δε μπόρεσα να σε αποθέσω στο χαρτί όπως τόσα και τόσα άλλα βιώματα, όπως τόσες και τόσες άλλες αναμνήσεις που ζουν πλέον μόνο στα στιχάκια μου, στα χαρτιά μου.
Κάθε τι που μπαίνει στο χαρτί, βγαίνει από μέσα μου.
Γι΄αυτό γράφω. Γυρεύω ανακούφιση, παρηγοριά αν το θες.
Αυτό ζητούν οι περισσότεροι άνθρωποι.

Παρηγοριά, κάποιον να τους γλείψει τα παλιά τραύματα.

Αυτό το ποστ το ξεκίνησα γιατί πρέπει πια να σ'αφήσω να φύγεις ακόμα κι από τη σκέψη μου.
Δε θέλω πια να είσαι ούτε ανάμνηση. Τίποτα.
Αυτό το ποστ το ξεκίνησα γιατί κάπου πρέπει να είσαι αφού δε θα είσαι πια μέσα μου.
Δε θέλω να τιμωρώ πια τον εαυτό μου για ένα έγκλημα που δεν έκανα εγώ.
Δε θέλω να τιμωρώ τον εαυτό μου επειδή με τιμώρησες εσύ.
Γιατί η τιμωρία είναι σκληρό πράγμα.
Ειδικά όταν δεν έχεις κάνει κάποιο λάθος.
Δε μου άξιζε λοιπόν η δική σου τιμωρία και δε μου αξίζει κι η δική μου.

Καθένας μονάχος πορεύεται στον έρωτα, μονάχος στη δόξα και στο θάνατο.
Το ξέρω, το δοκίμασα, δεν ωφελεί. *

Μόνο που εγώ δε θα'ρθω μαζί σου.

*Σονάτα του Σεληνόφωτος- Γιάννης Ρίτσος





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου