28 Δεκεμβρίου 2009

Καλές Γιορτές!!!

Αχ!
Είμαι επιτέλους στο χωριό μου! Με την οικογένεια, με ανθρώπους δικούς μου, που οι τυπικότητες δεν έχουν σημασία και η οικειότητα δεν έχει χυδαία έννοια, αλλά είναι μια ζεστασιά και μια τρυφερότητα που νιώθεις να σε τυλίγει κάνοντας ακόμα και τις πιο ανούσιες συζητήσεις. Εντάξει, δεν είναι όλα τέλεια, εντάσεις δε λείπουν, τα μικρά είναι άτακτα, κάνουν φασαρία, μαλώνουν...Αλλά σημασία έχει αυτό που μένει : μια γλυκιά αίσθηση γαλήνης και ηρεμίας , η αίσθηση ότι όσο μακριά κι αν είσαι ανήκεις ακόμα εδώ...

22 Δεκεμβρίου 2009

Καθένας με τον πόνο του

Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων που με εκνευρίζουν αφάνταστα
1)οι συμβουλάτορες που συγκεντρώνουν τις κάτωθι ιδιότητες α) είναι έξω από το χορό και πολλά τραγούδια ξέρουν και β) δε βλέπουν το δοκάρι στο μάτι τους και πάνε να βγάλουν το αγκαθάκι από το δικό σου.
Να πω και παράδειγμα;
Εγώ, το κακόμοιρο για να περνάω το χρόνο μου το τελευταίο διάστημα έψαχνα μια εύκολη δημιουργική απασχόληση και τελικά τη βρήκα. Ασχολήθηκα με την κατασκευή κεριών.

20 Δεκεμβρίου 2009

Εν όψει εορτών

Πήγα προχθές στο Θησείο για καφέ και οι εικόνα της περιοχής μου θύμισε ένα παλιό τραγουδάκι που μου μάθαινε η μαμά μου όταν πήγαινα στο νηπιαγωγείο:
"Τα σκουπίδια, τα σκουπίδια
πόσο μοιάζουνε με φίδια,
θα μας φάνε κάποια μέρα
γιατί μολύνουν τον αέρα"

Φαντάζομαι η κατάσταση είναι ανάλογη και σε άλλες περιοχές και κάτι πρέπει να γίνει.

17 Δεκεμβρίου 2009

Καλά 24!!!

Είναι η πρώτη φορά που κάνω δύο αναρτήσεις την ίδια μέρα κι αυτό για να εκπληρώσω την υπόσχεση που έδωσα στο προηγούμενο ποστ ότι θα ανεβάσω μια φωτογραφία από την τούρτα μου. Βέβαια, εκτός από την τούρτα φαίνονται και τα κεράκια μου,δηλαδή τα χρονάκια μου αλλά δε βαριέσαι, μικρή είναι ακόμα. Α, αν είναι να 'ρθετε να σας κεράσω ελάτε σήμερα, γιατί αύριο δε θα μαι σπίτι, θα βγω να το γιορτάσω!

17 Δεκεμβρίου 2009!

Ξυπνώντας το πρωί βρήκα το παρακάτω μήνυμα στο κινητό μου:

"Γενέθλια 'χεις κι όλοι μας
Χρόνια Πολλά σου λέμε,
Μας λείπεις και πολλές φορές
αμοναχοί μας κλαίμε"

Δεν είχα σκοπό να κάνω θέμα τα γενέθλιά μου, ούτε να σας κεράσω εικονικά γλυκάκια (αν και σκέφτομαι αργότερα να αναρτήσω και μια φωτογραφία της τούρτας μου) αλλά το μήνυμα του μπαμπά μου μου έδωσε αφορμή για ανάρτηση.
Το άλλο ευχάριστο της σημερινής μέρας είναι ότι λόγω απεργίας δεν είχα σχολή!Όχι ότι αν είχα μάθημα θα πήγαινα, αλλά τουλάχιστον τώρα δεν έχω τύψεις που δεν πήγα!

Στα καλύτερα που έρχονται!

15 Δεκεμβρίου 2009

Γνωμικό


Αυτό είναι από τα αγαπημένα γνωμικά του μπαμπά μου και το παραθέτω και με το χαρακτηριστικό τρόπο που μου το λέει κάθε φορά που το καλεί η περίσταση:
"Όπου αγαπάς να μην πολυπιαίνεις
κι αν πολυπιαίνεις, να μην πολυκάθεσαι,
κι άμα πολυκάθεσαι να μην πολυμιλείς,
κι αν είναι και πολυμιλείς,
τουλάιστο να κατές ίντα λες"

11 Δεκεμβρίου 2009

Αόριστες αντωνυμίες εν παρατάξει και αταξία

Πάλι βρέχει.
Καμιά φορά γίνονται πράγματα που, είτε επειδή δεν είχες σχεδιάσει, είτε επειδή -κι ας φαίνονται ασήμαντα- δεν πίστευες ποτέ πως θα τα 'κανες, σε κάνουν να νιώθεις κάπως περίεργα.

 Όχι ακριβώς γεμάτος κι ολοκληρωμένος όπως φανταζόσουν ότι θα νιωθες όταν σκεφτόσουν πως θα'ταν αν τα κάνεις, αλλά κάπως πιο ,δεν βρίσκω και την κατάλληλη λέξη, και μη γελάσετε αλλά αυτό μου 'ρχεται κι αυτή την αίσθηση έχω, νιώθεις λοιπόν κάπως πιο...πιο ψηλός.

8 Δεκεμβρίου 2009

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009, Αθήνα

Να'μαστε λοιπόν! Η εκδρομή έλαβε τέλος, η ψυχοθεραπεία αναβάλλεται επ'αόριστον, η ζωή συνεχίζεται!
Αυτό που κατάλαβα από τη μικρή μου εξόρμηση είναι ότι παντού υπάρχουν όμορφα μέρη αρκεί να'χεις μάτια για να τα δεις. Από την άλλη, σε τι ωφελούν τα όμορφα μέρη και το ωραίο γενικότερα; Ρητορικό το ερώτημα. Η ομορφιά και η αιώνια αναζήτηση του κάλλους σε οποιαδήποτε μορφή έχουν απασχολήσει φιλοσόφους, φυσιολάτρες, κριτικούς τέχνης και πολλούς άλλους που δεν κατάφεραν να δώσουν απάντηση στο αν η ομορφιά εξυπηρετεί κάτι. Η τάση να αναγάγω ο,τιδήποτε σε αναπάντητο φιλοσοφικό ερώτημα καταντά τελικά εκνευριστική. Ας επιστρέψω λοιπόν στην πεζή πραγματικότητα. Πήγα στα μπουζούκια μετά από κάτι χρόνια, σ'ένα τυπικό επαρχιακό σκυλάδικο που σέβεται τον εαυτό του. Χλιαρή η παρέα, ούτε καν χορέψαμε, άρα λίγο αποτυχημένη η νυχτερινή εξόρμηση. Ίσα να θυμηθούμε τι χορεύαμε παλιά. 
Α, εγώ το ακοινώνητο πλάσμα, γνώρισα κόσμο,ναι,βέβαια, αμ τι! Εξελίσσομαι! Η πικρή αλήθεια είναι ότι με κάθε νέα συναναστροφή διαπιστώνω πόσο αντικοινωνική είμαι. Δε με πολυπειράζει εδώ που τα λέμε, μια διαπίστωση κάνω απλά. Για να δούμε, τι άλλο προέκυψε από αυτή την εξόρμηση; Μμμ, μάλλον πράγματα που δεν μπορώ να εξομολογηθώ ούτε καν σε σένα ημερολόγιό μου! Θα μείνεις με την απορία αφού εκτός από αντικοινωνική είμαι και κρυψίνους τελευταία. Τελικά είναι δύσκολο να βγάζεις τα προσωπικά σου στη φόρα, άλλο να γράφεις σκέψεις, ιδέες ή αναμνήσεις κι άλλο γεγονότα πρόσφατα, το παρόν, τη ζωή σου, γεμάτη ή άδεια.
Ακόμα και μια ωραία ταινία που είδες, θες να την κρατάς για τον εαυτό σου καμιά φορά.
Κατά τα άλλα αυτά που μπορώ να πω, είναι ότι με απασχολεί τι θα μαγειρέψουμε αύριο,ότι πρέπει να προγραμματίσω τα ψώνια της βδομάδας, ότι μεθαύριο έχω μάθημα κι ότι τώρα πάω για ύπνο.
Au revoir!

5 Δεκεμβρίου 2009

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009


Η Δέσποινα πάει την εκδρομούλα που λέγαμε, όχι στο βουνό όπως ήθελε αρχικά, μάλλον παραθαλάσσιο είναι το μέρος που θ'αράξει αλλά ξέρει ότι δε μπορεί να τα' χει όλα σ'αυτή τη ζωή (ούτε στην άλλη) !
Σκέφτεται ότι μια αλλαγή παραστάσεων κανονικά θα 'πρεπε να είναι ευχάριστη και περιμένει να δει κατά πόσο ισχύει ο κανόνας. Κατά τ'άλλα, η ζωή συνεχίζεται ήσυχα, άλλοτε στη σχολή, άλλοτε μπροστά σε μια οθόνη, άλλοτε στολίζοντας για τα Χριστούγεννα που επίσης κανονικά είναι ευχάριστα. Η Δέσποινα έκλεισε ήδη το εισιτήριό της για να εγκαταλείψει το κλεινόν άστυ στις γιορτές και σκέφτεται ότι πλησιάζει επικίνδυνα η εξεταστική. Η Δέσποινα ανησυχεί για πολλά πράγματα και πιστεύει ότι ο θαλασσινός αέρας θα της κάνει καλό. Σε αντίθετη περίπτωση υπάρχει και η ψυχοθεραπεία!

3 Δεκεμβρίου 2009

Πράγματα που ανακαλύπτεις όταν βρέχει

1)Ότι η ομπρέλα που πήρες την άλλη φορά που έβρεχε  χάλασε
2)Ότι η σχολή είναι πιο κοντά με το αυτοκίνητο απ' ό,τι με τη συγκοινωνία
3)Ότι οι αλλοδαποί είναι σαν τα σαλιγκάρια βγαίνουν όταν βρέχει και πουλάνε ομπρέλες σε όλες τις εξόδους του μετρό,πιθανόν και σε άλλα μέρη αλλά δεν το ' χω διασταυρώσει

4)Ότι η Μεσογείων είναι γεμάτη "κολύμπες" που λέμε στο χωριό μου, κι αν δεν είναι γεμάτη πάντως έχει λακούβες γεμάτες νερό σε όλα τα σημεία απ'όπου χρειάζεται να περάσω
5)Ότι δεν έχεις παλτό,αν και ίσως θα'πρεπε