Dear diary, ίντα κάνεις μπρε;Εχαθήκαμε! Πού σουνε τόσονα καιρό και δε σε συναπάντηξα; Εδά που σε βρηκα κάτσε να σου τα πω μαζωμένα. Ντάιαρί μου, εγώ που με θωρρείς , φεύγω , μετακομίζω! Θέλω να π…
Το ποντίκι κολλάει από τη ζέστη της ιδρωμένης παλάμης μου και δε ρολάρει καλά. Η περιήγηση γίνεται δύσκολη και βασανιστική σαν το περπάτημα κάτω από τον καυτό ήλιο του καλοκαιριού. Μιλάω σα να πρόκε…
Αγαπητό ημερολόγιο, καιρό τώρα σ'έχω αφήσει χωρίς νέα μου, αν και δε θα πρεπε γιατί όσο δε βάζω σε μια σειρά τις σκόρπιες σκέψεις μου γιγαντώνονται και με πνίγουν . Όχι, δε με απασχολούν καυτά …
Αγαπητό ημερολόγιο, αφού τέλειωσα με τις εξετάσεις έμεινα λίγες ακόμα μέρες στο κλεινόν άστυ και μετά πήρα το πλοίο και ήρθα πάλι στα πάτρια εδάφη. Η αλήθεια είναι ότι μέχρι στιγμής οι μέρες μου π…
Οι διακοπές μου δεν τέλειωσαν ακόμα, μάλλον συγκαταλέγομαι ανάμεσα σε λίγους και τυχερούς, οι περισσότεροι έχετε ήδη επιστρέψει στις δουλειές σας. Όπως έχετε όλοι παρατηρήσει (ποιοι όλοι θα μου πεις …
Θυμάμαι ότι ήδη από τα σχολικά μου χρόνια μου άρεσε πάρα πολύ το επίγραμμα του Σολωμού "Η Καταστροφή των Ψαρών" και ο πίνακας "Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου" του Ντελακρου…
Ο λόγος που έλειψα τόσες μέρες δεν είναι η συνηθισμένη δικαιολογία μου, η έλλειψη έμπνευσης δηλαδή, ούτε ότι έκανα αποχή, απεργία, αποτοξίνωση ή κάτι αντίστοιχο. Αναπάντεχα τεχνικά προβλήματα με ανά…
Είναι μερικές μέρες που ξυπνάς ανάποδα. Μα, δε σε βόλευε το μαξιλάρι, μα, είδες εφιάλτη στον ύπνο σου, μα, ο γείτονας έκανε φασαρία πριν ξυπνήσεις, ε, δε θέλει και πολύ! Δεν πτοείσαι βέβαια! Κάνεις τ…
Η νέα χρονιά μέχρι στιγμής μου έφερε πολλή τύχη και το ίδιο εύχομαι και σε σας! Αρχικά η αδερφή μου μου χάρισε ένα υπέροχο ημερολόγιο για το 2010, το "Ημερολόγιο καλοτυχίας" από τις εκδόσ…
Αχ! Είμαι επιτέλους στο χωριό μου! Με την οικογένεια, με ανθρώπους δικούς μου, που οι τυπικότητες δεν έχουν σημασία και η οικειότητα δεν έχει χυδαία έννοια, αλλά είναι μια ζεστασιά και μια τρυφ…
Ξυπνώντας το πρωί βρήκα το παρακάτω μήνυμα στο κινητό μου: "Γενέθλια 'χεις κι όλοι μας Χρόνια Πολλά σου λέμε, Μας λείπεις και πολλές φορές αμοναχοί μας κλαίμε" Δεν είχα σκοπό …
Να'μαστε λοιπόν! Η εκδρομή έλαβε τέλος, η ψυχοθεραπεία αναβάλλεται επ'αόριστον, η ζωή συνεχίζεται! Αυτό που κατάλαβα από τη μικρή μου εξόρμηση είναι ότι παντού υπάρχουν όμορφα μέρη αρκεί να…
Η Δέσποινα πάει την εκδρομούλα που λέγαμε, όχι στο βουνό όπως ήθελε αρχικά, μάλλον παραθαλάσσιο είναι το μέρος που θ'αράξει αλλά ξέρει ότι δε μπορεί να τα' χει όλα σ'αυτή τη ζωή (ούτε στ…
Μετά την απρόσμενη(;) επιτυχία (;) της τελευταίας ανάρτησης, σκέφτηκα ότι για να συνεχίσω να γράφω -μιας και η έμπνευσή μου είναι πλέον προστατευόμενο είδος -μπορώ να συνεχίσω στο ίδιο μοτίβο κ…
Έχω μια ανεξήγητη μελαγχολία τις τελευταίες μέρες, τίποτα δε με συγκινεί, όλα αντιθέτως μ' εκνευρίζουν χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Πάω στη σχολή μηχανικά, κρατάω σημειώσεις που μοιάζουν με ορνιθοσκαλίσ…
Καθώς διάβαζα το ίδιο μου το μπλογκ, το ίδιο μου το ημερολόγιο, ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι.έχω κολλήσει στα 16.Σκέφτομαι όπως σκεφτόμουν στα 16, γράφω οπως έγραφα στα 16, μιλάω όπως μιλούσα στα 16.κ…
Αγαπητό ημερολόγιο, πέρασα μια βδομάδα από τότε που τα είπαμε, αλλά η διάθεσή μου δεν έχει αλλάξει πολύ και δεν έχω και φωτό να συνοδέψω τη σημερινή ανάρτηση. Το κακό είναι ότι οι μίζεροι άνθρωποι σ…
Αγαπητό ημερολόγιο, πάνε οι μέρες της δόξας σου και μελαγχόλησες, ε; Εμ, δεν ξέρω τι να γράψω πια, όλο τα ίδια και τα ίδια βαρέθηκα...το πτυχίο που δεν μπορώ να πάρω, η δουλειά που δε μπορώ να βρω,…
Ξύπνησα το πρωί μ΄ένα πόνο κι ένα πρήξιμο στο μάτι,λογικό θα μου πείτε μετά τον ύπνο. Αλλά μόνο στο ένα μάτι; Ήταν και το σκασμένο το μικρό που με χτύπησε προχτές ήταν κι ο πόνος εκτός απ΄το πρήξιμ…