3 Σεπτεμβρίου 2010

Κρίση, με πιάνει κρίση...

Έχω χρησιμοποιήσει τον στίχο και σε άλλο ποστ παλιότερα, αλλά τώρα δε μιλάμε απλά για κρίση, αλλά για κρισάρα. Παρεπιμπτόντως κρισάρα ή κνισάρα λέμε στο χωριό μου το κόσκινο και κατ'επέκταση ότι άλλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κάλυψη, για να κρυφτείς πίσω του όπως το βέλο.

 Σημασία που ταιριάζει και στη συγκεκριμένη περίπτωση. Γιατί ο νεοεισαγόμενος φιλοσοφικός-ψυχολογικός όρος που θα  περιγράφει εφεξής την κατάστασή μου είναι ακριβώς αυτός: κρισάρα και με τις δύο έννοιες.
Δηλαδή και μ'εχει πιάσει κρίση επειδή από την κρίση δε μένει φράγκο στην τσέπη και θέλω να φύγω, να κρυφτώ, να πάω σ'αλλα μέρη.



Τι μου προκάλεσε αυτές τις τάσεις καθώς και τον παραληρηματικό οίστρο που κατ' ευφημισμόν αποκαλώ έμπνευση θα σας αποκαλύψω αμέσως τώρα. Η εφορία. Μάλιστα, αγαπητοί αναγνώστες. Η εφορία μ'έχει φέρει σε αυτή την άθλια κατάσταση. Και να σκεφτείτε ότι ακόμα δεν έχει χρειαστεί κι ούτε θα χρειαστεί στο άμεσο μέλλον να την πληρώσω. Δε θα επεκταθώ σε λεπτομέρειες για την αναποτελεσματικότητα των υπαλλήλων,  για το ότι δεν επικοινωνεί η μια υπηρεσία με την άλλη και για το ότι χρειάστηκε να πάω 3 φορές για να κάνω δουλειά πέντε λεπτών. Θα σχολιάσω μόνο το εξής: Οι υπάλληλοι στις εφορίες, καθώς και στους δήμους και σε άλλες υπηρεσίες δε θα είχαν τόσο φόρτο εργασίας αν έκαναν καλά τη δουλειά τους και ενημέρωναν τον απλό πολίτη at the first place. Γιατί όταν δε σου εξηγούν προφανώς και θα ξαναπάς για το ίδιο θέμα και θα τους απασχολείς μέχρι να βρεις μια άκρη. Βέβαια, μεταχειρίζονται διάφορους ύπουλους τρόπους για να σε ξαποστείλουν και να μην τους ξαναενοχλήσεις. Εμένα μια φαινομενικά σοβαρότατη υπάλληλος μου είπε ότι πρέπει να πάω στη ΔΟΥ Χανίων για να κάνω τις συναλλαγές μου μιας και εκεί είχα βγάλει ΑΦΜ!
Το ΑΦΜ μου'λειπε και μένα, που δεν ξέρω τι είναι καλά καλά.
Τέλος πάντων επειδή η εφορία είναι μεγάλη πληγή κι όσο τη βλέπεις από πιο κοντά τόσο σου φαίνεται μεγαλύτερη αλλάζω θέμα και προχωρώ σε κάτι πιο ευχάριστο.
Μπορεί να μην πήρα ακόμα το πτυχίο μου τυπικά αλλά πήρα ένα ωραιότατο χαρτί που λέει ότι τέλειωσα τη σχολή με βαθμό 7,95 (γιατί,γιατί,γιατί δεν πήρα 8 Θεέ μου; ¨Ημουν τόσο κοντά! Είχα προσπαθήσει τόσο πολύ! Γιατί; ΓΙΑΤΙ;) Τελικά δεν είναι και τόσο ευχάριστο ούτε αυτό το θέμα. Και στην τελική το 8 δεν είναι καν άριστα, ακούγεται όμως καλύτερα. (Γιατί;)
Και να περάσουμε σε κάτι άλλο μήπως και βρω κάτι πραγματικά ευχάριστο να σας πω.















ΟΚ,δε βρήκα.
Θα τα πούμε άλλη φορά.

4 σχόλια:

  1. τα εχουμε πει αυτά.. πολίτες vs δημόσιες υπηρεσίες σημειώσατε 2! δν βγάζεις άκρη και τσαντίζεσαι απο πάνω... τίποτα τίποτα... πρέπει να μετακομίσουμε σε άλλη χώρα!

    όσο για το πτυχίο σου εγώ θα σου πω ένα μεγάαααλο ΜΠΡΑΒΟ!!! συγχαρητήρια! και πάντα να είσαι ευγνώμων..! (μη με ακούς! Εγώ στη θέση σου θα έκανα χειρότερα!!!)


    σματς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ψάξε λίγο ακόμα και θα το βρεις το ευχάριστο κάποια στιγμή για να μας το πεις κι εμάς! Όλα θέλουν το χρόνο τους όμως. Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η στρογγυλοποίηση ως γνωστόν σε τέτοιες περιπτώσεις γίνεται προς τα επάνω! Οπότε μην κλαίγεσαι, 8 πήρες!!!! Συγχαρητήρια λοιπόν! Καιρός για καινούργιες κατακτήσεις, εφορίες δήμους κλπ!!!! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Για αρχή Συγχαρητήρια πολλά για το 8
    και
    Εφορία και ευφορία ηχούν ίδια αλλά έχουν τόσο μα τόσο μεγάλη διαφορά, παρόντος της εφορίας εξαφανίζεται η ευφορία.
    Ίσως στην επόμενη ανάρτηση πρέπει να πιάσεις ένα θέμα με ευφορία και όχι με εφορία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή