3 Νοεμβρίου 2012

Δεν είμαι ο Παλαμάς

Ανόμοιες ανομίες,
κανονιές κανόνων,
δουλειές δούλων,
(απάνθρωποι άνθρωποι),
οδόντες αντί ωδών,
αφορμές επωδών.

Δεν είμαι ο Παλαμάς


26 Σεπτεμβρίου 2012

Ποιος να βοηθήσει;;;

Dear diary,

ίντα κάνεις μπρε;Εχαθήκαμε! Πού σουνε τόσονα καιρό και δε σε συναπάντηξα; Εδά που σε βρηκα κάτσε να σου τα πω μαζωμένα.Ντάιαρί μου, εγώ που με θωρρείς , φεύγω , μετακομίζω!
Θέλω να πάω ,Ντάιαρι, μη με κοιτάς έτσι! Αλλα να..εβαρέθηκα να μετακομίζω από τριώ χρονώ!

Μετακόμιση
Πηγή εικόνας
 Και καλά τότεσας δε μ'ένοιαζε και πολύ με παίρνανε από δω με πηγαίνανε κει κιχ δεν ήλεγα. Αλλά από μια ηλικία κι έπειτα ,Ντάιαρι, όλα από το χέρι μου περνούνε. Κάτσε να σου πω το χρονικό των προσφάτων μετακομίσεων να καταλάβεις.

19 Σεπτεμβρίου 2012

Διάλογος με τον εαυτό μου την ώρα που κάνω μάσκα προσώπου !

-Μμμμ, πρόσεχε θα σπάσει η μάσκα...
-Θέλω να καπνίσω...
-Δε γίνεται ηλίθια, θα σπάσει η μάσκα!
Διάλογος με τον εαυτό μου την ώρα που κάνω μάσκα προσώπου

-Καλά, καλά...Πόση ώρα έχει ακόμα;
-Μόλις τώρα την έβαλες ,πόσο θες να'χει 15 λεπτά, και μην κάνεις γκριμάτσες, θα σπάσει!
......

1 Σεπτεμβρίου 2012

12 Ιουλίου 2012

Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική

     «Μήγαρις ἔχω ἄλλο στό νοῦ μου πάρεξ ἐλευθερία καί γλώσσα;»
Δ.Σολωμός

 Τις τελευταίες μέρες συναντώ στον ιστό αναδημοσιεύσεις του συγκεκριμένου άρθρου περί της δήθεν κατάργησης γραμμάτων-φωνηέντων και συμφώνων-από την ελληνική γραμματική. Δε θα το σχολίαζα αν δεν έπεφτα και πάνω σε αυτή την αναδημοσίευση η οποία για λόγους εντυπωσιασμού και δραματοποίησης χρησιμοποιεί τις λέξεις "αίσχος" και "καθάρματα" στον τίτλο της(προφανώς για να προσδώσει μια ακόμα πιο τραγική χροιά στην τραγική ένδεια των άρθρων που αναδημοσιεύει).

4 Ιουλίου 2012

Χάρισέ μου - Μελοποίηση


Οι στίχοι γράφτηκαν πριν δέκα χρόνια.
Πρωτοδημοσιεύτηκαν  πριν τρία χρόνια.
Χάρισέ μου - Μελοποίηση

Μελοποιήθηκαν πριν λίγες μέρες.
Τους ακούτε σήμερα και γράφετε αν θέλετε τη γνώμη σας στα σχόλια.

5 Ιουνίου 2012

Η ώρα είναι πέντε το πρωί - Μελοποίηση

Τελικά δεν είναι απαραίτητα κακό να γράφεις αναρτήσεις στις 5 το πρωί.
Στις 30 Αυγούστου του 2009 είχα γράψει στο blog  τα εξής.
Σήμερα, σχεδόν τρία χρόνια μετά μπορείτε να τα ακούσετε
Η ώρα είναι πέντε το πρωί - Μελοποίηση


30 Μαΐου 2012

Φιλικές συμβουλές για bloggers

Όλα τα παρακάτω είναι όπως λέει και ο τίτλος φιλικές συμβουλές από τη δική μου εμπειρία και περιήγηση , δεν είμαι ειδικός ούτε τον παριστάνω.

Απλά πολλές φορές συμβαίνει για κάποιον ή κάποιους από τους παραπάνω λόγους να σταματάω να διαβάζω κάποια ιστολόγια παρόλο που με ενδιαφέρει η θεματολογία τους και προσπαθώ εδώ να εξηγήσω τους λόγους και να επισημάνω κάποια πράγματα που νομίζω ότι θα βοηθήσουν.

16 Μαΐου 2012

Το "Συμφέροντησχώρας" !

Μια φορά κι έναν καιρό στα πολύ παλιά τα χρόνια ζούσε ένα πολύ μικρό, λίγο άταχτο αλλά πολύ χαριτωμένο παιδάκι που άκουγε στο περίεργο όνομα Συμφέροντησχώρας. Η μητέρα του ήταν μια όμορφη λεβεντονιά, γνωστή ως Ελλάδα, και ο πατέρας του ένας πάλαι ποτέ γενναίος άντρας, ονόματι Λαός. Η Ελλάδα και ο Λαός στην αρχή αγαπιόντουσαν πολύ. Η Ελλάδα φρόντιζε το Λαό και ο Λαός προστάτευε την Ελλάδα.

Ωστόσο, η Ελλάδα ,χωρίς να το θέλει βέβαια, προκαλούσε τους άλλους άντρες με τα κάλλη της και έτσι ο Λαός στην προσπάθειά του να την κερδίσει βρέθηκε πολλές φορές αντιμέτωπος με τον Ιμπεριαλισμό, το Φασισμό, τον Ισλαμισμό και άλλους επίδοξους "μνηστήρες" με εξίσου ευφάνταστα ονόματα. Κι ενώ στην αρχή η Ελλάδα και ο Λαός ζούσαν ευτυχισμένοι,  όλες αυτές οι αναμετρήσεις και τα "ξενοκοιτάγματα" της γυναίκας του κούρασαν το Λαό. Η Ελλάδα από την άλλη , βλέποντας ότι ο Λαός δεν την προστάτευε πια, άρχισε κι αυτή τις γκρίνιες.

13 Μαΐου 2012

Καμιά φορά σε θυμάμαι.

Καμιά φορά σε θυμάμαι.
Είναι κάτι ώρες άτακτες, πότε όταν είμαι πολύ χαρούμενη, πότε όταν είμαι πολύ λυπημένη, πότε όταν νοσταλγώ ή μελαγχολώ ή ρεμβάζω. Καμιά φορά σε θυμάμαι, λοιπόν.
Πηγή εικόνας
 Δε θυμάμαι τα μάτια σου ή τα μαλλιά σου. Θυμάμαι αμυδρά μια παρουσία ζεστή κι απόμακρη ταυτόχρονα που χάνεται μες στο χρόνο , το μυαλό μου και τις αναμνήσεις.

8 Μαΐου 2012

Συνάντηση με τη Σοφία Ζαραμπούκα

Από τα 6 μου που διάβασα τον "Πλούτο" του Αριστοφάνη σε διασκευή της Σοφίας Ζαραμπούκα για παιδιά, πέρασαν πολλά χρόνια. Σιγά σιγά στις περιηγήσεις μου στα βιβλιοπωλεία έμαθα να ξεχωρίζω τα βιβλία της απ'τις ζωγραφιές των εξωφύλλων : πριν δω τίτλο και συγγραφέα, μόνο και μόνο κοιτάζοντας την εικόνα ήξερα ότι το βιβλίο ήταν δικό της.
Συνάντηση με τη Σοφία Ζαραμπούκα
Η Σοφία Ζαραμπούκα 
Πριν λίγες μέρες σε μια εκδήλωση που συνδιοργάνωσε ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων του 4ου Δημοτικού Σχολείου και το Δημοκρίτειο Βιβλιοχαρτοπωλείο, είχα την ευκαιρία να τη γνωρίσω και από κοντά. Παρόλο που η εκδήλωση απευθυνόταν κυρίως σε γονείς και παιδιά θεώρησα ότι η ιδιότητα μου ως εκπαιδευτικός μου έδινε άλλοθι για να παρευρεθώ. Και δεν το μετάνιωσα καθόλου!
Για περισσότερα δείτε το βίντεο

29 Απριλίου 2012

Όνειρο νύχτας του μεσοκαλόκαιρου

Μια μικρή γεύση από την παράσταση "Όνειρο νύχτας του Μεσοκαλόκαιρου" που παρακολούθησα χτες στο Ενοριακό Κέντρο της Ι.Μ.Αλεξανδρούπολης από το Εργαστήρι Λόγου και Τέχνης της Μητρόπολης.

Όνειρο νύχτας του μεσοκαλόκαιρου

26 Απριλίου 2012

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2012 Αναμνήσεις από το Πάσχα του 2012

Αγαπητό ημερολόγιο,
παρόλο που μπορεί να νόμιζες ότι με ξεφορτώθηκες για πάντα(τόσο καιρό που έχω να γράψω) σε πληροφορώ ότι έπεσες έξω! Είμαι πάλι εδώ! Καλά, μην τρομάζεις, το πιθανότερο είναι να ξαναχαθώ για κανένα δεκάμηνο, αλλά πρωτού γίνει αυτό θα σου πω τα νέα μου από το Πάσχα και έντευθεν.
Χμ...
Ίσως θα'πρεπε να το πάρω απ' τα Χριστούγεννα (που ούτε τότε σου είχα πει τίποτα ) αλλά πάει πολύς καιρός και μαζεύτηκαν πολλά.
Θα δω τι μπορώ να κάνω για να επανορθώσω.

2 Φεβρουαρίου 2012

Μεταμεσονύχτιο παραλήρημα

Βράδυ.Αργά.Σχεδόν πρωί.
Καφές και τσιγάρο.
Άγχος. Φοβίες. Αγωνία για το αύριο.
Για την καθημερινότητα.
Για την ίδια μας την ύπαρξη και υπόσταση που κοντεύουμε να χάσουμε.

Βράδυ.Αργά.Σχεδόν πρωί.

Βράδυ.Αργά.Σχεδόν πρωί.
Η ώρα που η τηλεόραση έχει μόνο τελεμάρκετινγκ.
Το ραδιόφωνο μόνο πλέιλιστς.
Το ίντερνετ μόνο μπαγιάτικες ενημερώσεις.

23 Ιανουαρίου 2012

Μια πρώτη ανάγνωση στο Τρίτο Στεφάνι του Κ.Ταχτσή

Το Τρίτο Στεφάνι του Κ¨ωστα Ταχτσή  Ο Ταχτσής για μένα είναι νατουραλιστής, δεν ξέρω αν η επίσημη κριτική τον κατατάσσει εκεί, αλλά εγώ μόνο με νατουραλιστές όπως ο Καραγάτσης θα μπορούσα να τον συγκρίνω.
    Βέβαια, λογοτεχνικά αλλιώς έχει αποτιμηθεί ο ένας κι αλλιώς ο άλλος , ακόμα και λόγω ποσότητας είναι πιο φυσικό να έχει εκτιμηθεί περισσότερο ο δεύτερος. Κι όταν λέω εκτιμηθεί εννοώ όπως ένα έργο τέχνης που αποτιμάται η αξία του ,όχι ως δημιουργός που χαίρει της εκτίμησης των κριτικών.
          Για να πάρω όμως τα πράγματα με τη σειρά. Το Τρίτο Στεφάνι είναι ένα μυθιστόρημα ζωντανό, γεμάτο δράση, απαλλαγμένο από κουραστικές περιγραφές και αναλύσεις. Το κύριο χαρακτηριστικό του είναι ο λόγος, μεστός, ακέραιος λόγος που ρέει απρόσκοπτα, χωρίς να σκοντάφτει σε βερμπαλισμούς και ρητορείες κι ας είναι η ρητορική των ηρώων του αυτή που τους κάνει τόσο δραματικά συμπαθητικούς, τόσο απενοχοποιημένα αθώους.

15 Ιανουαρίου 2012

Χιόνια Πολλά τον πρώτο χρόνο στην Κομοτηνή

 Στις 4 το απόγευμα είχε ξαστεριά και λιακάδα, μέχρι τις 5 είχε ήδη αρχίσει να πέφτει πυκνό χιόνι. Στις 7 η πόλη θύμιζε χιονισμένη καρτ ποστάλ. Ο κόσμος δεν πτοήθηκε, πολλοί ήταν έξω για καφέ, όπως και 'γω άλλωστε. Φαντάζομαι ότι οι άνθρωποι εδώ είναι συνηθισμένοι στα ακραία καιρικά φαινόμενα.

Η τριπλή αυτή λάμπα μου άρεσε πάρα πολύ καθώς φώτιζε τις νιφάδες του χιονιού, απαθανατίζοντάς τες λίγες στιγμές πριν γίνουν νερό στο δάπεδο.